IPPB1/415-205/14-4/AM

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.) oraz § 8 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 5 lutego 2014 r. (data wpływu 13 lutego 2014 r.) uzupełnionym pismem z dnia 28 kwietnia 2014 r. (data wpływu do BKIP 6 maja 2014 r.) na wezwanie Nr IPPB1/415-205/14-2/AM z dnia 23 kwietnia 2014 r. o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodów ze sprzedażny nieruchomości - jest nieprawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 13 lutego 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodów ze sprzedażny nieruchomości. We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny. Po zmarłych rodzicach Wnioskodawczyni oraz jej siostra Urszula P. odziedziczyły działkę (rolną) o łącznej wielkości 5 000 m2. Po zmarłym ojcu decyzją sadową z 1991 r. po 1/3 jego części, czyli po 833 m2 oraz po zmarłej w grudniu 2008 r. matce, (uprawomocniona decyzją sądu z września 2009 r.), pozostałą część. Działka ta została w 2012 r. podzielona na 6 działek budowlanych oraz drogę wewnętrzną. W związku z tym, że nikt nie poinformował nawet w Sądzie o tym, że spadek ten, mimo że jest wolny od podatku, należy zgłosić w Urzędzie Skarbowym Wnioskodawczyni i jej siostra musiały, za niedotrzymanie terminu zgłoszenia, uiścić cały podatek w wysokości ponad 8 tyś. złotych. W decyzji podatkowej napisano: cyt.: „Wartość rynkową ustalono na dzień powstania obowiązku podatkowego tj. na dzień 30 września 2009 r." to znaczy, na dzień uprawomocnionego postanowienia sądowego. Mając na uwadze rok 2009, Wnioskodawczyni wraz z siostrą wyszły z założenia, że do 5 lat, a więc do końca roku 2014 należy zapłacić podatek od sprzedaży działek, który w ciągu 2 lat można rozliczyć z inwestycjami oraz spłata kredytu własnego mieszkania. W grudniu 2013 r. dwie działki zostały sprzedane. W styczniu 2014 roku kiedy Wnioskodawczyni zainteresowała się złożeniem deklaracji podatkowej PIT-39, powiedziano jej, że 5 lat upłynęło w grudniu 2013 r., bo czas ten liczy się od daty śmierci matki. Wnioskodawczyni wskazuje, że pani notariusz, przy zawieraniu aktu notarialnego potwierdziła, że podatek ten można rozliczyć dlatego zdecydowała się z siostrą na sprzedaż, tych działek. Wnioskodawczyni nie zawarłaby świadomie umowy sprzedaży w grudniu, kiedy do zwolnienia od podatku dzieliły ją zaledwie 3 tygodnie. W związku z powyższym Wnioskodawczyni prosi, aby rozliczyć całą powierzchnię sprzedanych działek z częścią, odziedziczoną po zmarłym w 1989 r. ojcu. Powierzchnia sprzedanych działek wynosi 723 m2, natomiast po ojcu każda po 833 m2. Sprzedany udział w drodze wewnętrznej Wnioskodawczyni z siostrą rozliczyłyby należnym podatkiem. Nie spowoduje to skomplikowanego naliczania, gdyż następne sprzedane działki nie będą już podlegały opodatkowaniu. W piśmie uzupełniającym z dnia 28 kwietnia 2014 r. (data wpływu 6 maja 2014 r.) będący odpowiedzią na wezwanie organu z dnia 23 kwietnia 2014 r. Nr IPPB1/415-205/14-2/AM Wnioskodawczyni uzupełniła wniosek w zakresie wskazanym w wezwaniu. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania. Jak należy w przedstawionym stanie faktycznym określić datę nabycia nieruchomości od której jest liczony termin pięciu lat, po upływie którego sprzedaż działek budowlanych nie stanowi źródła przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym w przypadku nabycia w drodze spadku oraz jak należy zrozumieć treść przepisów prawa podatkowego w przypadku podanej indywidualnej sprawy? Matka zmarła 18 grudnia 2008 r., a sądowne otwarcie testamentu nastąpiło w 2009 r. Zdaniem Wnioskodawcy, mając na uwadze datę śmierci matki 18 grudnia 2008 roku, nie było możliwym, przeprowadzenie postępowania spadkowego do końca roku 2008, szczególnie, że na termin tego postępowania w 2009 roku Wnioskodawczyni czekała Sądzie trzy miesiące. Według jej toku myślenia, spadek został prawnie nabyty we wrześniu 2009 roku i od końca tego roku powinno się w tej sytuacji liczyć tych 5 lat, po upływie których nastąpi zwolnienie od podatku dochodowego od sprzedaży tj. od roku 2015. Poza tym, od momentu śmierci matki Wnioskodawczyni nie mogła dysponować spadkiem, gdyż urzędowo nie był on uprawomocniony. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej opisanego stanu faktycznego jest nieprawidłowe. Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 361 z późn. zm.) źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2: nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, prawa wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie. Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę, że sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości nastąpiło po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym miało miejsce nabycie lub wybudowanie - nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym przychód uzyskany ze sprzedaży w ogóle nie podlega opodatkowaniu. Przepisy prawa w sposób jednoznaczny określają moment i podstawę nabycia nieruchomości (udziałów w nieruchomości). W przypadku nabycia nieruchomości lub jej części oraz udziału w nieruchomości w drodze spadku datą nabycia w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest data otwarcia spadku, czyli śmierć spadkodawcy. Zgodnie bowiem z art. 922 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 z późn. zm.) spadek to prawa i obowiązki zmarłego wynikające ze stosunków cywilnoprawnych, które z chwilą jego śmierci przechodzą na następców prawnych. Stosownie do art. 924 i 925 ww. ustawy spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku, natomiast otwarcie spadku następuje z chwilą śmierci spadkodawcy. Oznacza to, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej. Postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku potwierdza jedynie prawo spadkobierców do tego spadku od momentu jego otwarcia. W związku z powyższym nabycie w przedstawionym stanie faktycznym nastąpi w dniu śmierci matki tj. 18 grudnia 2008 roku. Zatem w stosunku do sprzedaży części nieruchomości, nabytej w wyniku spadku po matce zastosowanie znajdą przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2008 roku. Na mocy art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 209, poz. 1316) do przychodu (dochodu) z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy zmienionej w art. 1, nabytych lub wybudowanych (oddanych do użytkowania) w okresie od dnia 1 stycznia 2007 roku do dnia 31 grudnia 2008 roku stosuje się zasady określone w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2008 roku. W myśl art. 30e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2007 r. do dnia 31 grudnia 2008 r. – podatek od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) wynosi 19% podstawy obliczenia podatku. Podatek ten płatny jest w terminie złożenia zeznania, o którym mowa w art. 45, za rok podatkowy, w którym nastąpiło odpłatne zbycie. Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z przychodami (dochodami) z innych źródeł. Zgodnie z art. 30e ust. 2 ww. ustawy podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw. Stosownie do art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej. Zgodnie z powyższym, przychodem z odpłatnego zbycia jest wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, o ile odpowiada wartości rynkowej, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez zbywającego, które są konieczne, aby transakcja mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością). Zgodnie z art. 22 ust. 6d ww. ustawy, za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn. Wysokość tych nakładów, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych (art. 22 ust. 6e ww. ustawy). Reasumując, mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny oraz powołane przepisy prawa podatkowego, stwierdzić należy, że nabycie przedmiotowej nieruchomości w drodze spadku po matce nastąpiło w dniu 18 grudnia 2008 r. i od końca tego roku należy liczyć termin 5 lat, po upływie którego odpłatne zbycie nie stanowi źródła przychodu. Termin ten upłynął z dniem 31 grudnia 2013 roku. Końcowo wyjaśnić należy, że niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie Wnioskodawczyni, jako współwłaścicielki nieruchomości nabytej w spadku i tylko w stosunku do Niej może ona wywoływać określone przepisami skutki prawne. Oznacza to, że zastosowanie się do tej interpretacji przed jej zmianą lub przed doręczeniem organowi podatkowemu odpisu prawomocnego orzeczenia sądu administracyjnego ją uchylającego nie może szkodzić – również w przypadku nieuwzględnienia jej w rozstrzygnięciu sprawy podatkowej – tylko Wnioskodawczyni. Natomiast pozostali współwłaściciele (spadkobiercy), chcąc uzyskać interpretację indywidualną, powinni wystąpić z odrębnymi wnioskami o jej wydanie. Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego wdacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52  § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.