IPPB4/415-262/13-4/JK

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 poz. 749) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 17.04.2013 r. (data wpływu 19.04.2013 r.) uzupełnione pismem z dnia 21.05.2013 r. (data nadania 21.05.2013 r., data wpływu 23.05.2013 r.) stanowiącym odpowiedź na wezwanie z dnia 13.05.2013 r. Nr IPPB4/415-262/13-2/JK (data nadania 13.05.2013 r., data doręczenia 16.05.2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodu z tytułu sprzedaży lokalu mieszkalnego – jest nieprawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 19.04.2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego do osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodu z tytułu sprzedaży lokalu mieszkalnego. Pismem z dnia 13.05.2013 r. Nr IPPB4/415-262/13-2/JK (data nadania 13.05.2013 r., data doręczenia 16.05.2013 r.) tut. Organ wezwał Wnioskodawcę do uzupełnienia przedmiotowego wniosku poprzez wskazanie, w zakresie jakich przepisów prawa podatkowego ma być udzielona interpretacja przepisów prawa podatkowego. W przypadku, gdy interpretacja miała zostać udzielona tylko w zakresie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, to wezwano o uzupełnienie wniosku poprzez doprecyzowanie zdarzenia przyszłego oraz przedstawienie własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej zdarzenia przyszłego w odniesieniu do zadanego pytania Nr 2. W przypadku, gdy interpretacja ma zostać udzielona tylko w zakresie ustawy o podatku od spadków i darowizn to należało uzupełnić wniosek poprzez wskazanie przepisów prawa podatkowego będących przedmiotem interpretacji indywidualnej, przedstawienie w sposób wyczerpujący stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego, który miał być przedmiotem rozpatrzenia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, sprecyzowanie pytania/pytań podatkowego w zakresie podatku od spadków i darowizn oraz przedstawienie własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, które winno być powiązane z przedstawionym stanem faktycznym i zadanym pytaniem/pytaniami. W przypadku, gdy interpretacja miała zostać udzielona w zakresie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz podatku od spadków i darowizn, to należało uzupełnić wniosek poprzez wskazanie przepisów prawa podatkowego będących przedmiotem interpretacji indywidualnej, doprecyzowanie zdarzenia przyszłego w zakresie ustawy o podatku dochodowym od osób, przedstawienie w sposób wyczerpujący stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego w zakresie ustawy o podatku od spadków i darowizn, który ma być przedmiotem rozpatrzenia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, sprecyzowanie pytania/pytań podatkowego w zakresie podatku od spadków i darowizn oraz przedstawienie własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, które winno być powiązane z przedstawionym stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym i zadanym pytaniem/pytaniami, przedstawienie własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej zdarzenia przyszłego w odniesieniu do zadanego pytania Nr 2 w zakresie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz dokonanie dodatkowej opłaty na rachunek bankowy Izby Skarbowej w Warszawie Nr 31 1010 1010 0166 4922 3100 0000 oraz nadesłanie kserokopii dowodu wpłaty. Pismem z dnia 21.05.2013 r. (data nadania 21.05.2013 r., data wpływu 23.05.2013 r.) Wnioskodawca uzupełnił wniosek w terminie wskazując jako przepisy prawa podatkowego będące przedmiotem rozpatrzenia wniosku ustawę o podatku dochodowym od osób fizycznych, doprecyzował zdarzenie przyszłe oraz przedstawiła własne stanowisko. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. W dniu 06.02.2004 r. na podstawie wyroku Sądu Rejonowego, Wnioskodawca nabył spadek po zmarłej babce – zmarłej 13.11.2003 r. Przedmiotem dziedziczenia był wkład mieszkaniowy do spółdzielczo – lokatorskiego lokalu mieszkalnego. W spadku Wnioskodawca otrzymał więc prawo do lokalu mieszkalnego z nakazem spłaty drugiego spadkobiercy w kwocie 97.835,02 zł. W lokalu Wnioskodawca był zameldowany od 2002 r. do lipca 2012 r., do czasu sprzedania mieszkania na pobyt stały. Od 2004 r. toczyła się sprawa w Sądzie Rejonowym II Wydział Cywilny o podział spadku, tj. wysokość spłaty na rzecz drugiego spadkobiercy. W tym czasie na mocy przepisów podniesiono wartość lokalu do ceny rynkowej. W dniu 10.01.2010 r. na mocy wyroku sądowego przyznano Wnioskodawcy spółdzielczo – lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego, zaś na rzecz drugiego spadkobiercy zasądzono spłatę w wysokości 97.835,02 zł (72.948,83 zł tytułem spłaty z podziału majątku oraz kwotę 24.886,19 zł tytułem poniesionych nakładów finansowych z majątku własnego ojca drugiego spadkobiercy L. K.. Do 2012 r. trwały starania o apelację, później wyrok się uprawomocnił i na jego mocy 10.04.2012 r. Wnioskodawca przekształcił spółdzielczo – lokatorskie prawo w spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu. Po uprawomocnieniu się wyroku druga strona założyła Wnioskodawcy postępowanie komornicze, celem szybkiego ściągnięcia należności. Pod groźbą licytacji mieszkania, Wnioskodawca dokonał szybkiej sprzedaży mieszkania i spłaty wierzytelności. Doliczono Wnioskodawcy jednak koszty postępowania komorniczego w wysokości 13.939,97 zł. Ponieważ Wnioskodawca będzie składał PIT-39 chciałby wpisać obie sumy jako koszty sądowe. W związku z powyższym zadano następujące pytania. Czy w związku ze sprzedażą mieszkania osiągnięty przychód można pomniejszyć o Koszty sądowe, tj. spłata zasądzonej kwoty na rzecz spadkobiercy oraz koszty egzekucji Komornika Sądowego? Czy można potraktować to jako koszt nabycia nieruchomości mający wpływ na jej sprzedaż przed upływem 5 lat? Czy w związku ze sprzedażą osiągnięty przychód może zostać pomniejszony o sądowe koszty komornicze i kwotę spłaty na rzecz spadkobiercy? Zdaniem Wnioskodawcy, po przekształceniu mieszkania na spółdzielczo – własnościowe prawo do lokalu, otrzymał wezwanie od Komornika Sądowego z żądaniem spłaty wierzyciela, w innym przypadku doszłoby do licytacji lokalu. Nie mając możliwości spłacenia spadkobiercy w inny sposób Wnioskodawca został zmuszony do sprzedaży mieszkania i w ten sposób do spłaty zasądzonej przez Sąd Rejonowy. Wnioskodawca uważa, iż obie kwoty może wpisać jako koszty sądowe w PIT-39 i pomniejszyć o nie przychód ze sprzedaży mieszkania. Otrzymawszy prawo do mieszkania zasądzono spłatę spadkobiercy i ujęto to w wyroku Sądu. Wnioskodawca został zmuszony do sprzedaży mieszkania, zablokowano mu konto, nie miał żadnej zdolności kredytowej i jedynym wyjściem była sprzedaż mieszkania przed upływem 5 lat od jego nabycia. Wnioskodawca uważa, że miał prawo wpisać kwotę zasądzoną przez Sąd jak i koszty postępowania komorniczego jako koszty sądowe, które poniósł nabywając spadek w rozliczeniu podatkowych PIT-39. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe. W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a, 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Stosownie do treści art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2, m.in.: nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, prawa wieczystego użytkowania gruntów, - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie. Przychody uzyskane z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie, co do zasady podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Zatem, w przypadku sprzedaży nieruchomości lub udziału w takiej nieruchomości decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu dochodu, ma moment jej nabycia. Na gruncie przedmiotowej sprawy istotne jest zatem wyjaśnienie, kiedy nastąpiło nabycie zbywanego spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu. Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawca otrzymał w spadku po babce zmarłej w dniu 13.11.2003 r. prawo do lokalu mieszkalnego z nakazem spłaty drugiego spadkobiercy. Przedmiotem dziedziczenia był wkład mieszkaniowy do spółdzielczo – lokatorskiego lokalu mieszkalnego. Od 2004 r. toczyła się sprawa w Sądzie Rejonowym o podział spadku. W dniu 10.01.2010 r. na mocy wyroku sądowego przyznano Wnioskodawcy spółdzielczo – lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego, zaś na rzecz drugiego spadkobiercy zasądzono spłatę w wysokości 97.835,02 zł (72.948,83 zł tytułem spłaty z podziału majątku oraz kwotę 24.886,19 zł tytułem poniesionych nakładów finansowych z majątku własnego ojca drugiego spadkobiercy). W dniu 10.04.2012 r. Wnioskodawca dokonał przekształcenia spółdzielczo – lokatorskiego prawa w spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu. Po uprawomocnieniu się wyroku druga strona założyła Wnioskodawcy postępowanie komornicze, celem szybkiego ściągnięcia należności. Pod groźbą licytacji mieszkania, Wnioskodawca dokonał szybkiej sprzedaży mieszkania i spłaty wierzytelności. W przypadku „mieszkania lokatorskiego” właścicielem i zarządzającym mieszkaniem jest spółdzielnia mieszkaniowa. Osoby zamieszkujące w takich mieszkaniach jedynie je użytkują, nie posiadają do nich tytułu własności. Mogą używać mieszkanie, ale nie są jego właścicielami. Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (t.j. Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1116 ze zm.), przez umowę o ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego spółdzielnia zobowiązuje się oddać członkowi lokal mieszkalny do używania, a członek zobowiązuje się wnieść wkład mieszkaniowy oraz uiszczać opłaty określone w ustawie i w statucie spółdzielni. Natomiast, zgodnie z art. 9 ust. 3 ww. ustawy, spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego jest niezbywalne, nie przechodzi na spadkobierców i nie podlega egzekucji. Stosownie do art. 12 ust. 1 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych na pisemne żądanie członka, któremu przysługuje spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego, spółdzielnia jest obowiązana zawrzeć z tym członkiem umowę przeniesienia własności lokalu po dokonaniu przez niego: spłaty przypadającej na jego lokal części kosztów budowy będących zobowiązaniami spółdzielni, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 1, w tym w szczególności odpowiedniej części zadłużenia kredytowego wraz z odsetkami z zastrzeżeniem pkt 2; spłaty nominalnej kwoty umorzenia kredytu lub dotacji w części przypadającej na jego lokal, o ile spółdzielnia skorzystała z pomocy podlegającej odprowadzeniu do budżetu państwa uzyskanej ze środków publicznych lub z innych środków; spłaty zadłużenia z tytułu opłat, o których mowa w art. 4 ust. 1. Z przepisu tego wynika, że po spełnieniu określonych warunków, na rzecz osoby której przysługuje spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu spółdzielnia ma obowiązek przenieść własność lokalu na rzecz członka spółdzielni. Pomimo, iż umowa zawarta na podstawie tego przepisu nie jest umową kupna – sprzedaży, nabycie prawa własności następuje zatem dopiero z chwilą zawarcia umowy przenoszącej własność. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, iż nabycie przez Wnioskodawcę przedmiotowego lokalu mieszkalnego nastąpiło w 2012 r., tj. w momencie zawarcia ze Spółdzielnią Mieszkaniową umowy o przekształcenie lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego w spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego. Zatem mając ma uwadze powyższe przepisy oraz przedstawiony stan faktyczny wskazać należy, iż w związku z tym, iż sprzedane mieszkanie zostało nabyte w 2012 r., wówczas do przychodu uzyskanego z jego odpłatnego zbycia, zastosowanie będą miały przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od dnia 01 stycznia 2009 r. Ustawą z dnia 06 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 209, poz. 1316 ze zm.) zmieniono bowiem m.in. zasady opodatkowania przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nowe zasady opodatkowania, zgodnie z art. 14 ustawy zmieniającej, mają zastosowanie do uzyskanych dochodów (poniesionej straty) od dnia 01 stycznia 2009 r. I tak zgodnie z art. 30e ust. 1, 4 i 5 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy jego obliczenia. Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3 (PIT-39), wykazać: dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131. Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł. Natomiast stosownie do art. 30e ust. 2, podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw. W myśl przepisu art. 19 ust. 1 ww. ustawy, przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej. Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia (sprzedaży) nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez sprzedającego, które są konieczne, aby transakcja mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością). Koszty te, nie są kosztami nabycia, lecz jako koszty odpłatnego zbycia pomniejszają przychód. Zgodnie z art. 22 ust. 6c ww. ustawy, koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie jej posiadania. Nadto, zgodnie z art. 22 ust. 6e ww. ustawy wysokość nakładów, o których mowa powyżej, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych. Wątpliwość Wnioskodawcy budzi kwestia, czy w związku ze sprzedażą osiągnięty przychód może zostać pomniejszony o sądowe koszty komornicze i kwotę spłaty na rzecz spadkobiercy. W pierwszej kolejności, podkreślenia wymaga fakt, że nabycie mieszkania wskazane we wniosku nie jest w żaden sposób uzależnione od dokonywanej przez Wnioskodawcę spłaty na rzecz drugiego spadkobiercy, a także poniesienia kosztów komorniczych, które wynikają jedynie z faktu nie wywiązania się Wnioskodawcy z wykonania wyroku sądowego o podział spadku. W związku z tym, stwierdzić należy, iż poniesione przez Wnioskodawcę wydatki związane ze spłatą drugiego spadkobiercy oraz postępowaniem komorniczym nie stanowią kosztu odpłatnego zbycia (w myśl art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych), jak również nie mieszczą się w ustawowych kryteriach kosztu uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości (określonego w art. 22 ust. 6c ustawy). Zatem kwota z tytułu spłaty spadkobiercy oraz koszty egzekucji komorniczej, które Wnioskodawca był zobowiązany uiścić nie ma wpływu na wysokość podatku z tytułu odpłatnego zbycia mieszkania. Nabycie własności lokalu mieszkalnego nie nastąpiło bowiem w wyniku spadku bądź działu spadku po zmarłej babce, ale w drodze przeniesienia przez spółdzielnię własności na rzecz osoby, której przysługiwało spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu. To oznacza, że ww. koszty nie zostały poniesione w celu nabycia przez Wnioskodawcę lokalu mieszkalnego. Drugi spadkobierca posiadał jedynie prawo do udziału w spadku, którego przedmiotem był wkład mieszkaniowy. Lokal natomiast nabył dopiero Wnioskodawca samodzielnie. Spłata dokonana przez Wnioskodawcę na rzecz drugiego spadkobiercy oraz koszty komornicze są jedynie wydatkami dokonanymi w ramach wspólnych rozliczeń spadkobierców w związku z podziałem spadku po zmarłej babci. Nie stanowią natomiast wydatków na nabycie przedmiotowego lokalu, jak również nie są nakładami na nieruchomość dokumentowanymi fakturą VAT i zwiększającym wartość tej nieruchomości. Reasumując, środki finansowe uzyskane ze sprzedaży mieszkania po jego przekształceniu w spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego podlegają opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Poniesione przez Wnioskodawcę wydatki na spłatę drugiego spadkobiercy oraz koszty postępowania komorniczego w żaden sposób nie wpływają na obniżenie wysokości przychodu z tytułu dokonanej sprzedaży nieruchomości. Poniesione przez Wnioskodawcę wydatki nie stanowią kosztu odpłatnego zbycia (w myśl art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych), jak również nie mieszczą się w ustawowych kryteriach kosztu uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości (określonego w art. 22 ust. 6c ustawy). Zatem stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.