IPTPP1/443-275/11-4/RG

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Gminy, przedstawione we wniosku z dnia 24 maja 2011 r. (data wpływu do 30 maja 2011 r.), uzupełnionym pismem z dnia 17 sierpnia 2011 r. (data wpływu 19 sierpnia 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pn. „…” – jest nieprawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 30 maja 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony od zakupów towarów i usług związanych z realizacją inwestycji pn. „…”. Pismem z dnia 17 sierpnia 2011 r. uzupełniono wniosek o doprecyzowanie stanu faktycznego. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący zaistniały stan faktyczny. Gmina jest zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Gmina 21.12.2010 r. podpisała umowę z Województwem o dofinansowanie projektu pn.: „…” współfinansowanego z Europejskiego Funduszu Regionalnego w ramach Działania „…” Osi 5 Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2007-2013. Celem projektu nie jest generowanie jakichkolwiek przychodów, lecz uzyskanie korzyści w postaci efektów społeczno-ekonomicznych. Za korzystanie ze stadionu nie są i nie będą pobierane żadne opłaty, a zrealizowany projekt ma służyć całej społeczności lokalnej do uprawiania sportu amatorskiego - nieprofesjonalnego. Przedmiotem wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej jest podatek VAT, stanowiący w interpretacji Komisji Europejskiej koszt kwalifikowany, o ile nie istniałaby możliwość jego odliczenia. Podczas ubiegania się o dofinansowanie Gmina ujęła podatek VAT w całości jako koszt kwalifikowany. W uzupełnieniu wniosku z dnia 17 sierpnia 2011 r. wskazano, iż: Wnioskodawca, czyli Gmina jest realizatorem projektu pn. „…”, Wnioskodawca, czyli Gmina jest beneficjentem pomocy z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Działania „…” Osi 5 „…” Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2007-2013, zakupy towarów i usług nabywane w ramach projektu są dokumentowane fakturami VAT wystawionymi na rzecz Gminy, realizacja przedmiotowej inwestycji należy do zadań własnych nałożonych na Gminę, o którym mowa w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), konkretnie art. 7 ust. 1 pkt 10, który brzmi „Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności zadania własne obejmują sprawy: pkt 10 kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych”, wydatki poniesione w związku z realizacją inwestycji mają związek z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT oraz z czynnościami niepodlegającymi opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (umowa o dzieło). W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy prawidłowym jest stanowisko Gminy, że nie posiada ona prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony od zakupów towarów i usług służących inwestycji pn.: „…”, a tym samym podatek ten jest kosztem kwalifikowanym? Zdaniem Wnioskodawcy, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje podatnikowi, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Gmina nie ma więc prawa do obniżenia podatku należnego przy nabyciu towarów i usług związanych z opisywaną inwestycją. Podatek VAT jest kosztem kwalifikowanym. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe. Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Art. 86 ust. 1 ustawy stanowi, że podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług. Według art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20 (przypadek ten nie ma zastosowania w przedmiotowej sprawie). Z treści cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi. W przypadku gdy podatnik dokonuje zakupów związanych z czynnościami, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje i jednocześnie nie potrafi wydzielić i przyporządkować podatku naliczonego do tych czynności, zastosowanie znajdują przepisy art. 90 i 91 ustawy, mające na celu określenie wartości podatku naliczonego, służącego wyłącznie czynnościom opodatkowanym, z pominięciem tej części podatku naliczonego, w jakiej nabyte towary i usługi będą wykorzystywane przez Wnioskodawcę do wykonywania czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje. Zgodnie z art. 90 ust. 1 ustawy, w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego. Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10 (art. 90 ust. 2 ustawy). W myśl art. 90 ust. 3 ustawy, proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo. Stosownie do art. 90 ust. 4 ustawy, proporcję, o której mowa w ust. 3, określa się procentowo w stosunku rocznym na podstawie obrotu osiągniętego w roku poprzedzającym rok podatkowy, w odniesieniu do którego jest ustalana proporcja. Proporcję te zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej. Zatem w oparciu o przytoczone powyżej przepisy, należy stwierdzić, iż Wnioskodawca ma prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług w takiej części, w jakiej zakupy te związane są ze sprzedażą opodatkowaną zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy. Natomiast w przypadku, gdy Zainteresowany nie ma możliwości wyodrębnienia całości lub części kwot, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, będzie miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego zgodnie z proporcją obliczoną według zasad określonych przepisami art. 90 ustawy. Należy podkreślić, iż zastosowanie proporcji, o której mowa w art. 90 ustawy, dla określenia kwoty podatku naliczonego do odliczenia możliwe jest tylko w przypadku, gdy Wnioskodawca nie ma możliwości wyodrębnienia całości lub części kwot w związku, z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku, z którymi takie prawo nie przysługuje. Z treści złożonego wniosku wynika, że Gmina jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Wnioskodawca jest realizatorem projektu pn. „…” oraz beneficjentem pomocy z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Działania „…” Osi 5 „…” Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2007-2013. Realizacja przedmiotowej inwestycji należy do zadań własnych nałożonych na Gminę. Wydatki poniesione w związku z realizacją inwestycji, jak wskazał Wnioskodawca są dokumentowane fakturami VAT wystawionymi na rzecz Gminy i mają związek z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT oraz z czynnościami niepodlegającymi opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Zatem z opisu stanu faktycznego sprawy wynika, że nabywane przez Wnioskodawcę w związku z realizacją ww. projektu towary i usługi będą służyć zarówno czynnościom znajdującym się poza zakresem obowiązywania ustawy, tj. czynnościom niepodlegającym opodatkowaniu, jak i czynnościom opodatkowanym podatkiem VAT. Należy zauważyć, że przepisy art. 90 ustawy znajdują zastosowanie wyłącznie do tej części obrotów i zakupów, która związana jest z działalnością gospodarczą Wnioskodawcy w rozumieniu ustawy (tj. opodatkowaną i zwolnioną), a nie dotyczą działalności niepodlegającej opodatkowaniu. Jeżeli zatem Wnioskodawca dokonuje zakupów związanych zarówno z czynnościami niepodlegającymi opodatkowaniu, jak i opodatkowanymi, i jednocześnie nie ma możliwości jednoznacznego przyporządkowania dokonanych zakupów do konkretnego rodzaju działalności, chcąc dokonać odliczenia podatku naliczonego, winien zastosować dwuetapowy klucz podziału. Mianowicie w pierwszym etapie z całości zakupów, których nie można bezpośrednio przyporządkować działalności opodatkowanej, Wnioskodawca winien wydzielić tę ich część, która związana jest z działalnością niepodlegającą opodatkowaniu i część, która związana jest z działalnością gospodarczą (zarówno opodatkowaną, jak i zwolnioną). Aby tego dokonać Wnioskodawca powinien posłużyć się wybranym przez siebie miarodajnym i uzasadnionym kluczem podziału, odpowiednim dla specyfiki prowadzonej działalności. Należy zaznaczyć, że wyboru tego klucza powinien dokonać sam Wnioskodawca. Natomiast w drugim etapie, w odniesieniu do części zakupów związanych z działalnością gospodarczą (zarówno opodatkowaną, jak i zwolnioną), Wnioskodawca winien ustalić właściwą proporcję jako udział rocznego obrotu z działalności gospodarczej opodatkowanej i zwolnionej, zgodnie z przepisami art. 90 ustawy. Jeśli natomiast dokonane przez Wnioskodawcę zakupy dotyczą wyłącznie czynności niepodlegających opodatkowaniu oraz czynności opodatkowanych (tj. nie dotyczą czynności zwolnionych z opodatkowania), to po wydzieleniu z całości tych zakupów tej części, która służy wyłącznie czynnościom niepodlegającym opodatkowaniu, pozostała część będzie związana wyłącznie z czynnościami opodatkowanymi, zatem przysługuje prawo do odliczenia tej części podatku w całości, tj. bez dalszego podziału z zastosowaniem art. 90 ustawy. Należy zauważyć, iż zgodnie z cytowanym wyżej art. 90 ust. 3 ww. ustawy, proporcję ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo. Należy ponownie zaznaczyć, iż przepis ten znajduje zastosowanie wyłącznie do tych czynności, które związane są z działalnością gospodarczą w rozumieniu ustawy (tj. czynności opodatkowanych i zwolnionych), a nie dotyczy działalności niepodlegającej opodatkowaniu. W świetle powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe, bowiem część podatku naliczonego, która jest związana ze sprzedażą opodatkowaną będzie podlegała odliczeniu. Nadmienia się również, iż Wnioskodawca dokonując odliczenia podatku zgodnie z zasadami określonymi w przepisach art. 86 i art. 90 ustawy o VAT, musi mieć na uwadze również ograniczenia wskazane w art. 88 ustawy o VAT. Reasumując, Wnioskodawcy przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z realizacją projektu „…” w takim zakresie, w jakim przedmiot inwestycji służy czynnościom opodatkowanym. Tut. Organ, bowiem nie może zgodzić się ze stanowiskiem Wnioskodawcy wyrażonym we wniosku z dnia 24 maja 2011r., zgodnie z którym Wnioskodawca nie ma prawa do obniżenia podatku należnego przy nabyciu towarów i usług związanych z ww. inwestycją w oparciu o art. 86 ust. 1 ustawy. Przepis ten normuje prawo do odliczenia całości podatku naliczonego zawartego w cenie nabywanych towarów i usług, natomiast w omawianej sprawie mamy do czynienia z sytuacją, w której nabywane towary służyć będą działalności „mieszanej” tj. niepodlegającej opodatkowaniu, jak i opodatkowanej. Natomiast w zakresie przedmiotowego projektu Wnioskodawca nie ma możliwości uzyskania zwrotu (odzyskania) podatku na zasadach określonych w rozdziale 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Ewentualny zwrot na podstawie tych przepisów obwarowany jest pewnymi warunkami, które podatnik winien spełnić. Wśród warunków tych ustawodawca wymienia m.in. pochodzenie środków finansowych ze źródeł określonych w § 8 ust. 3 i 4 cyt. rozporządzenia, a w zakresie środków pochodzących z Unii Europejskiej podpisanie umowy o dofinansowanie przed dniem 1 maja 2004 r. Ponieważ Wnioskodawca nie spełnia tych warunków, zatem nie ma możliwości ubiegania się o zwrot podatku VAT na podstawie przepisów rozdziału 9 ww. rozporządzenia. Ponadto należy zwrócić uwagę, że organy podatkowe nie są właściwe do rozstrzygania wątpliwości podatników odnośnie możliwości zaliczania wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowanych. Kwestię tę rozstrzygają bowiem przepisy regulujące zasady korzystania z bezzwrotnej pomocy zagranicznej. Zasady i przepisy podatkowe przywołane w uzasadnieniu niniejszej interpretacji mogą być jedynie pomocne przy dokonywaniu oceny, czy podatek VAT w tej sytuacji powinien być kosztem kwalifikowanym. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, ul. Prosta 10, 25-366 Kielce po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.