ITPP1/443-224/14/MN

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku 27 lutego 2014 r. (data wpływu 3 marca 2014 r.) uzupełnionym w dniu 29 maja 2014 r. o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania czynności związanych z utrzymaniem czystości i porządku na terenie gminy – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 3 marca 2014 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony w dniu 29 maja 2014 r., o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania czynności związanych z utrzymaniem czystości i porządku na terenie gminy. We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny. Zgodnie ze statutem Wnioskodawcy (dalej jako: Spółka) założycielem Spółki jest Gmina. Spółka powstała w wyniku likwidacji R.. Spółka prowadzi działalność na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej i za granicą. Uchwałą Rady Miejskiej Gmina powierzyła Spółce wykonywanie obowiązkowego zadania własnego utrzymania czystości i porządku w granicach administracyjnych Gminy przez okres 20 lat licząc od dnia wejścia uchwały w życie obejmujące: remonty bieżące dróg gminnych oraz wchodzącej w ich skład infrastruktury, w tym oznakowania pionowego i poziomego; remonty bieżące oraz okresową konserwację przystanków autobusowych na terenie Gminy, w tym oznakowania, rozkładów jazdy, wiat przystankowych; utrzymania czystości i porządku na drogach publicznych i wewnętrznych położonych na nieruchomościach będących własnością i pozostających we władaniu Gminy oraz placach i terenach otwartych, w tym także: odśnieżanie i zwalczanie śliskości zimowej, zbieranie i pozbywanie się błota, śniegu, lodu oraz innych zanieczyszczeń z chodników, w tym uprzątniętych przez właścicieli nieruchomości przyległych do drogi publicznej oraz zbieranie i pozbywanie się odpadów zgromadzonych w przeznaczonych do tego pojemnikach i utrzymanie tych pojemników w odpowiednim stanie sanitarnym, porządkowym i technicznym; uprzątnięcie i pozbycie się błota, śniegu, lodu i innych zanieczyszczeń z chodników, na których dopuszczony jest płatny postój lub parkowanie pojazdów samochodowych; utrzymanie czystości i porządku na przystankach komunikacyjnych, których właścicielem lub zarządzającym jest Gmina, które położone są przy drogach publicznych bez względu na kategorie tych dróg; bieżące utrzymanie terenów zielonych tj. sprzątanie, koszenie trawy, przycinanie żywopłotów, krzewów i drzew, wykonywanie nasadzeń, usuwanie chwastów i opadłych liści, opróżnianie koszy na śmieci, oczyszczanie ciągów pieszych; remonty i konserwacja małej architektury, infrastruktury parkowej; zbierania, transportu i unieszkodliwiania zwłok bezdomnych zwierząt oraz znakowania obszarów dotkniętych lub zagrożonych chorobą zakaźną zwierząt. Zadania te realizowane są w celu zaspokajania zbiorowych potrzeb mieszkańców Gminy. Zgodnie z uchwałą Spółka będzie również wykonywać obowiązkowe zadania własne innych gmin z zakresu utrzymania czystości i porządku na ich terenie, powierzone Gminie przez te gminy, jeżeli wynikać to będzie z treści zawartych porozumień międzygminnych, których stroną będzie Gmina lub z zadań związku międzygminnego, którego członkiem będzie Gmina. Sposób wykonywania powierzonego obowiązkowego zadania własnego Gminy, w tym zakres uprawnień i obowiązków Spółki, określi umowa wykonawcza zawarta między Gminą a Spółką. Gmina na podstawie odrębnej uchwały udzieli Spółce niezbędnego wsparcia, a w szczególności wyposaży Spółkę w mienie, z zachowaniem zasad przewidzianych przepisami prawa, niezbędne do realizacji powierzonych zadań. W uzupełnieniu do wniosku wskazano dodatkowo, że Spółka wykonuje zadania własne Gminy, o których mowa szczegółowo we wniosku za wynagrodzeniem. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie. Czy usługi Spółki (związane z wykonywaniem obowiązkowego zadania własnego Gminy – utrzymania czystości i porządku na terenie gminy) podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ewentualnie czy są z tego podatku zwolnione? Zdaniem Wnioskodawcy, ww. usługi podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Gmina i Spółka (także biorące pod uwagę, że jest to spółka komunalna, której właścicielem jest gmina) są dwoma nienależnymi od siebie podmiotami. Do powyższego stanu faktycznego nie ma zastosowania pogląd wyrażony przez Wojewódzki Sad Administracyjny w Szczecinie z dnia 24 października roku, sygn. I SA/Sz 735/13. Wyrok dotyczył wyłączenia z opodatkowania czynności wykonywanych przez zakład budżetowy na rzecz gminy. W wyroku tym oceniono skutki podatkowe relacji pomiędzy gminą (jednostką samorządu terytorialnego) a jej zakładem budżetowym. Natomiast Spółka (założona przez gminę) nie jest zakładem budżetowym. W związku z tym nie należy odnosić poglądu wyrażonego w powyższym wyroku do relacji pomiędzy Gminą a jej spółką komunalną. Dotyczy to także czynności Spółki na rzecz Gminy związanych z wykonywaniem obowiązkowego zadania własnego Gminy – utrzymania czystości i porządku na terenie gminy. Czynności pomiędzy gminą a jej zakładem budżetowym zostały potraktowane jako niepodlegające opodatkowaniu w związku z tym, że zakład budżetowy gminy został potraktowany de facto jako jej część. W związku z tym uznano czynności i zdarzenia pomiędzy gminą a jej zakładem budżetowym jako czynności, przesunięcia wewnętrzne. Zupełnie inny jest natomiast model relacji pomiędzy gminą a jej spółką komunalną. Nie ulega bowiem wątpliwości, że zarówno na gruncie prawa cywilnego (prywatnego), jak i prawa podatkowego (publicznego) są to całkowicie odrębne podmioty prawne. Czynności pomiędzy nimi nie mogą być zatem traktowane jako czynności dokonywane: wyłącznie wewnątrz gminy. Jak wskazuje Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 11 sierpnia 2005 r., sygn. II GSK 105/05: „w zakresie wykonywania zadań użyteczności publicznej gmina może przyjąć dwa różne rozwiązania organizacyjne: wykonywać te zadania za pośrednictwem utworzonych przez siebie w tym celu jednostek organizacyjnych, w szczególności zakładów budżetowych lub spółek prawa handlowego (art. 9 ust. 1 i 3 ustawy o samorządzie gminnym i art. 2 ustawy o gospodarce komunalnej) lub za pośrednictwem innych, organizacyjnie niepowiązanych z gminą podmiotów: osób fizycznych, osób prawnych łub jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej. W tym drugim przypadku na zasadach ogólnych, czyli na podstawie zawartych z nimi umów o wykonywanie zadań (art. 9 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym i art. 3 ust. 1 ustawy o gospodarce komunalnej)”. Gmina wykonywanie zadania – utrzymania czystości i porządku na terenie gminy powierzyła Spółce (która jest spółką komunalną), zawierając ze Spółką stosowną umowę. W interpretacji indywidualnej z dnia 8 listopada 2011 r., znak ILPP1/443-1094/11-2/AW, Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu – odnosząc się do analogicznego stanu faktycznego – stwierdza: „Biorąc pod uwagę powołane przepisy i opis stanu faktycznego przedstawiony we wniosku, należy stwierdzić, iż przedstawiona we wniosku sytuacja nosi znamiona odpłatnego świadczenia usług, podlegającego opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Spółka co prawda wykonuje czynności związane z realizacją zadań własnych Gminy w zakresie gospodarki komunalnej na podstawie powierzenia, ale wykonuje te czynności jako odrębny podmiot posiadający status podatnika VAT, za które to usługi otrzymuje wynagrodzenie. Wnioskodawca mimo, iż wykonuje czynności z katalogu zadań własnych, wymienionych w art. 7 ustawy o samorządzie gminnym m.in. utrzymanie czystości na terenie Miasta i Gminy, w imieniu jednostki samorządu terytorialnego, to jednak sam nie wchodzi w skład administracji samorządowej, lecz prowadzi niezależną działalność gospodarczą. Wnioskodawca jest Spółką, będącą odrębnym od Gminy podmiotem posiadającym osobowość prawną, zatem nie jest adresatem normy prawnej zawartej w art. 15 ust. 6 ustawy. W związku z powyższym nie może korzystać z wyłączenia z opodatkowania, które dotyczy ściśle określonych podmiotów tj. organów władzy publicznej i urzędów obsługujących te organy. Wobec tego, dla prawidłowego zastosowania stawki podatku od towarów i usług lub zwolnienia od tego podatku, należy stosować przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz aktów wykonawczych w tym zakresie na zasadach ogólnych. Należy przywołać również wyrok NSA z 30 października 2013 roku (sygn.: I FSK 1397/12). Naczelny Sąd Administracyjny oceniając stan faktyczny, w którym jednoosobowa spółka komunalna świadczyła na rzecz gminy usługi (w zakresie zadań własnych gminy) powierzone spółce przez gminę bez umowy, stwierdził m.in., że: „Powołany przez WSA wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 października 2011 r., sygn. akt I PSK 1369/10, dotyczył wykonywania zadań przez samorządowy zakład budżetowy, zaś, jak słusznie wskazał Minister Finansów, różnice między reżimem prawnym mającym zastosowanie do tworzenia i funkcjonowania zakładów budżetowych oraz spółek prawa handlowego mają zasadnicze znaczenie dla sprawy (...) nie można jednak stanowiska zaprezentowanego w ww. uchwale – dotyczącego posiadania statusu podatnika podatku VAT przez gminne jednostki budżetowe – odnosić do spółek prawa handlowego wykonujących zadania własne gminy. Pozostaje poza sporem, że W. P. K. w S., jako Spółka z o.o., posiada podmiotowość podatkową w zakresie podatku od towarów i usług. Nadto trudno uznać, aby wykonywanie za wynagrodzeniem zadań własnych Gminy przez Spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością, a więc kapitałową spółkę handlową, nie mogło być uznane za podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT świadczenie usług. Chociaż spółka komunalna, w której 100% udziałów posiada gmina, nie jest podmiotem o identycznej sytuacji jak podmioty sektora czysto prywatnego, to jednak z pewnością jej sytuacja znacząco różni się od sytuacji jednostek budżetowych gminy. Fakt istnienia powiązań kapitałowych i osobowych pomiędzy Spółką a Gminą nie podważa ekwiwalentnego charakteru ich świadczeń oraz samoistnej formy organizacyjnoprawnej Spółki z o.o.”. W związku z powyższym stwierdzić należy, że usługi Spółki świadczone na rzecz Gminy, a związane z wykonywaniem jej zadań własnych, stanowią przedmiot opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Spółka powinna zatem wystawiać na przedmiotowe świadczenia faktury VAT (stosując właściwą do konkretnych usług stawkę VAT). W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe. Na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Zgodnie z art. 8 ust. 1 ww. ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również: przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej; zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji; świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa. Także art. 24 ust. 1 Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L. 347 ze zm.) wskazuje, że „świadczenie usług” oznacza każdą transakcję, która nie stanowi dostawy towarów. Uwzględniając powołane wyżej przepisy art. 5 i art. 8 cyt. ustawy, wskazać należy, iż każde odpłatne świadczenie polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu, czy określonym zachowaniu mieści się w definicji usługi. Usługa w rozumieniu powołanego wyżej artykułu oraz art. 24 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE, to transakcja gospodarcza, co oznacza, iż stosunek prawny łączący strony musi wiązać się ze świadczeniem wzajemnym. Aby uznać dane świadczenie za odpłatne świadczenie usług, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a jej odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi więc istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść dla świadczącego usługę. Zatem odpłatna dostawa towarów lub odpłatne świadczenie usług może zostać opodatkowane wtedy, gdy pomiędzy dostawcą towaru lub świadczącym usługę i ich beneficjentem istnieje jawny lub choćby dorozumiany stosunek prawny (umowa), w ramach którego spełniane są świadczenia wzajemne. Wobec powyższego należy stwierdzić, że każde świadczenie niebędące dostawą towarów polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi co do zasady usługę w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Niemniej jednak muszą być przy tym spełnione następujące warunki: w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga strona (wierzyciel/nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia; świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy (wynagrodzenie). Należy podkreślić, iż dane świadczenie podlega jako usługa opodatkowaniu wówczas, gdy ww. warunki będą spełnione łącznie, bowiem aby czynność (dostawa towarów, czy usługa) podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług musi istnieć związek o charakterze przyczynowym, pomiędzy świadczoną usługą, a otrzymanym świadczeniem wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone kwoty stanowią wynagrodzenie za wykonaną usługę świadczoną w ramach stosunku prawnego lub dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia. Wynagrodzenie musi być należne za wykonanie tego świadczenia. Nie każda czynność stanowiąca świadczenie usług, w rozumieniu art. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podatnika. Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza – w myśl ust. 2 tego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. W myśl art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Z powyższego wynika, iż opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez podatników w rozumieniu ustawy i są wykonywane w ramach działalności gospodarczej. Należy wskazać, że pojęcie podatnika obejmuje swym zakresem podmioty, które dokonują czynności podlegającej opodatkowaniu. Ustawodawca określił wskazane pojęcie na tyle szeroko, by w każdym przypadku profesjonalnej aktywności zawodowej, dokonywania czynności opodatkowanych podmiot mógł zostać uznany za podatnika w zakresie tych czynności. Podkreślić przy tym należy, że działalność gospodarcza ma miejsce również wówczas, gdy nie przyniosła ona żadnych widocznych efektów (bez względu na cel i rezultat takiej działalności). Charakterystyka ta pozwala na uznanie, że pojęcie podatnika na gruncie podatku od towarów i usług ma wymiar autonomiczny – niezależny od uregulowań innych aktów normatywnych regulujących stosunki prawnopodatkowe. Podstawowa stawka podatku – na mocy art. 41 ust. 1 ustawy – wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Natomiast stosownie do treści art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011r. do dnia 31 grudnia 2016r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i ust. 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%. Jednakże zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku. W oparciu o art. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r., poz. 594 z późn. zm.), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Jest jednostką zasadniczego podziału terytorialnego stopnia podstawowego, posiada osobowość prawną, a zatem zdolność do działania we własnym imieniu. Natomiast, zgodnie z art. 6 ust. 1 powoływanej wyżej ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy (…) – art. 7 ust. 1 ww. ustawy. Zdania własne obejmują m. in. sprawy: wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz (art. 7 ust. 1 pkt 3 cyt. ustawy). W celu wykonywania zadań – na podstawie art. 9 ust. 1 powołanej ustawy – gmina może tworzyć jednostki organizacyjne, a także zawierać umowy z innymi podmiotami, w tym z organizacjami pozarządowymi. Zasady i formy gospodarki komunalnej jednostek samorządu terytorialnego, polegające na wykonywaniu przez te jednostki zadań własnych, w celu zaspokojenia zbiorowych potrzeb wspólnoty samorządowej – uregulowano w ustawie z dnia 20 grudnia 1996r. o gospodarce komunalnej (t. j. Dz. U. z 2011r. Nr 45, poz. 236). W oparciu o art. 2 cytowanej ustawy gospodarka komunalna, może być prowadzona przez jednostki samorządu terytorialnego, w szczególności w formach: samorządowego zakładu budżetowego lub spółek prawa handlowego. Z powyższych konstrukcji prawnych jednoznacznie wynika, iż zarówno Gmina, jak i utworzona przez nią Spółką prawa handlowego – Wnioskodawca, wykonując we własnym imieniu i na własny rachunek czynności spełniające definicję działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 ustawy, działają w charakterze podatników podatku VAT. Z przedstawionych we wniosku okoliczności wynika, że Uchwałą Rady Miejskiej Gmina powierzyła Spółce wykonywanie obowiązkowego zadania własnego utrzymania czystości i porządku w granicach administracyjnych Gminy przez okres 20 lat licząc od dnia wejścia uchwały w życie. Zgodnie z uchwałą Spółka będzie również wykonywać obowiązkowe zadania własne innych gmin z zakresu utrzymania czystości i porządku na ich terenie, powierzone Gminie przez te gminy, jeżeli wynikać to będzie z treści zawartych porozumień międzygminnych, których stroną będzie Gmina lub z zadań związku międzygminnego, którego członkiem będzie Gmina. Sposób wykonywania powierzonego obowiązkowego zadania własnego Gminy, w tym zakres uprawnień i obowiązków Spółki, określi umowa wykonawcza zawarta między Gminą a Spółką. Gmina na podstawie odrębnej uchwały udzieli Spółce niezbędnego wsparcia, a w szczególności wyposaży Spółkę w mienie, z zachowaniem zasad przewidzianych przepisami prawa, niezbędne do realizacji powierzonych zadań. Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy wskazać należy, że czynności wykonywane przez Spółkę na podstawie zawartej z Gminą umowy, spełniają przesłanki uznania tych czynności za odpłatne świadczenie usług, które podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Spółka świadcząc opisane usługi działa w charakterze podatnika. Reasumując, czynności wykonywane przez Spółkę w zamian za wynagrodzenie stanowią odpłatne świadczenie usług podlegające opodatkowaniu, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Jednocześnie zaznaczyć należy, że czynności te nie są zwolnione od podatku, gdyż żaden przepis zawarty w ustawie, jak również w przepisach wykonawczych do tej ustawy nie przewiduje zwolnienia dla opisanego we wniosku zakresu usług, co oznacza, że usługi te są opodatkowane wg stawie VAT właściwych do tych czynności. W świetle powyższego stanowisko Spółki należało uznać za prawidłowe. Ponadto zastrzec należy, że tut. organ wydając niniejszą interpretację dokonał rozstrzygnięcia wyłącznie w zakresie zadanego pytania, dotyczącego opodatkowania świadczonych przez Wnioskodawcę usług na rzecz Gminy, natomiast inne zagadnienia zawarte we własnym stanowisku, w tym dotyczące relacji pomiędzy zakładami budżetowymi i gminami nie były przedmiotem merytorycznej analizy, bowiem zagadnienie to leży w sferze opodatkowania tych podmiotów, a nie Wnioskodawcy. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska Nr 10, 70-561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.