ITPP1/443-985/14/KM

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 13 sierpnia 2014 r. (data wpływu 21 sierpnia 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z wysypiskiem odpadów – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 21 sierpnia 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z wysypiskiem odpadów. We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny. Do zakresu działania Wnioskodawcy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. W szczególności, wykonuje on zadania własne oraz zlecone z zakresu administracji rządowej nałożone ustawami, a także może wykonywać zadania z zakresu właściwości powiatu, województwa i administracji rządowej na podstawie porozumień z tymi jednostkami samorządu terytorialnego lub właściwym organem administracji rządowej. Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym do zadań własnych gminy należą m.in. sprawy z zakresu ochrony środowiska i przyrody. Z tytułu wykonywania swoich zadań, lub wykonywania innych czynności, Wnioskodawca może pobierać różnego rodzaju opłaty (np. opłatę targową, opłatę produktową, opłatę miejscową, opłaty z tytułu czynności administracyjnych, opłatę od posiadania psów). W tym zakresie Wnioskodawca, zgodnie z brzmieniem art. 15 ust. 6 ustawy o VAT występuje jako organ władzy publicznej, wykonujący zadania nałożone odrębnymi przepisami prawa i jako taki nie jest uznawany, w świetle regulacji o podatku VAT, za podatnika podatku od towarów i usług. Biorąc powyższe pod uwagę Wnioskodawca wykonuje m.in. czynności w zakresie swoich zadań, które pozostają poza zakresem podatku VAT. Jednocześnie, Wnioskodawca wykonuje czynności wpisujące się w definicję działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o VAT i jest zarejestrowanym podatkiem podatku VAT. W szczególności, w ramach działalności podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT (działalności gospodarczej) Wnioskodawca: (i) oddaje grunty w użytkowanie wieczyste, (ii) świadczy usługi w zakresie dzierżawy gruntów, (iii) świadczy usługi wynajmu lokali komunalnych (wynajmu lokali użytkowych), (iv) dokonuje odpłatnego zbycia mienia komunalnego. W związku z powyższym, Wnioskodawca wykonuje czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT. Ponadto, Wnioskodawca w określonych okolicznościach może dokonywać również czynności podlegających regulacjom VAT, jednakże korzystających ze zwolnienia od podatku VAT np. wynajem mieszkalnych lokali komunalnych, zbywanie określonego mienia komunalnego. W związku z powyższym, Wnioskodawca wykonuje równocześnie: (i) czynności podlegające opodatkowaniu VAT na zasadach ogólnych, (ii) czynności zwolnione od opodatkowania VAT oraz (iii) czynności niepodlegające opodatkowaniu VAT. W ramach tak opisanej działalności, Wnioskodawca realizował w okresach historycznych (oraz planuje rozszerzyć kontynuację zadania na lata przyszłe) projekt „B.” (dalej: „Projekt”). Projekt realizowany jest przy współudziale kilkunastu ościennych gmin z dofinansowaniem z WFÓŚ, a kwota podatku VAT dotycząca tego zadania została uznana za element kwalifikowany kosztu. W wyniku prowadzenia przez Wnioskodawcę procesu inwestycyjnego powstało wysypisko odpadów składające się zarówno z majątku nieruchomego, jak i ruchomego (dalej: „Wysypisko”). Celem realizacji przez Wnioskodawcę nałożonego na nie ustawą z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach obowiązku odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, Wysypisko zostało nieodpłatnie użyczone Miejskiemu Przedsiębiorstwu Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej Zakładowi Budżetowemu (dalej: „Zakład”) będącemu jednostką organizacyjną Miasta. Z tytułu realizacji przez Miasto (przy pomocy Zakładu) nałożonego na nie wskazaną ustawą obowiązku Miasto pobiera, w przewidzianym ustawowo trybie, stosowną opłatę traktowaną przez Miasto jako niepodlegającą VAT. (Obecnie wskazane powyżej opłaty pobierane są przez Zakład, który — ze względu na uzyskaną dla siebie interpretację indywidualną — traktuje je jako podlegające VAT). Obecnie Miasto rozważa zmianę schematu zarządzania Wysypiskiem. Zgodnie z nowym schematem, Miasto bezpośrednio będzie odpowiedzialne za wypełnianie obowiązków nałożonych na nie wspomnianą powyżej ustawą (tj. obowiązku odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości), jak również poboru opłat z tego tytułu. Jednakże, celem realizacji tego zadania, Miasto zamierza zawrzeć umowę z podmiotem trzecim (spółką prawa handlowego ze 100% udziałem Miasta), na mocy której zleci spółce realizację zadań w zakresie odbioru odpadów komunalnych, pobór opłat dotyczących od mieszkańców Miasta oraz administrowanie wysypiskiem. W praktyce będzie to oznaczało, iż podmiotem, w stosunku do którego mieszkańcy będą mogli występować z jakimikolwiek roszczeniami dotyczącymi realizacji zadań w zakresie gospodarowania odpadami, jak również dotyczącymi Wysypiska, będzie Miasto. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie: Czy w opisanym stanie faktycznym, w świetle art. 15 ust. 6, Miasto jest uprawnione do odliczenia VAT naliczonego związanego z Wysypiskiem, które będzie wykorzystywane przez Miasto do realizacji zadania publicznego, a które to Wysypisko będzie administrowane przez spółkę ? Zdaniem Wnioskodawcy, w opisanym stanie faktycznym, w świetle art. 15 ust. 6, Miasto nie jest uprawnione do odliczenia VAT naliczonego związanego z Wysypiskiem, które będzie wykorzystywane przez Miasto do realizacji zadania publicznego, a które to Wysypisko będzie administrowane przez spółkę. W uzasadnieniu wskazano, iż zakres podmiotowy podatku od towarów i usług w odniesieniu do organów władzy publicznej został wyznaczony przez art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, stanowiący, iż nie uznaje się za podatników organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Powyższe jednoznacznie wskazuje, iż co do zasady organy władzy publicznej — w tym bez wątpienia również jednostki samorządu terytorialnego — nie są uznawane za podatników VAT. Mogą zostać one jednak uznane za podatników, w sytuacji gdy będą wykonywać: czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach ich zadań; czynności mieszczące się w ramach ich zadań, ale wykonywane na podstawie umów cywilnoprawnych. W ocenie Wnioskodawcy, w zaistniałym stanie faktycznym nie zostały spełnione przesłanki pozwalające na uznanie Miasta za podatnika podatku VAT w odniesieniu do użyczenia przez Wnioskodawcę na rzecz Zakładu, celem realizacji przy pomocy Zakładu przez Miasto zadania nałożonego ustawą o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. Poniżej Miasto przedstawia dalszą argumentację za poprawnością swojego stanowiska. Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym do zakresu działania Wnioskodawcy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Wskazaną normę ogólną precyzuje art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, który w punktach 1 i 3 do zadań własnych Wnioskodawcy zalicza sprawy ładu przestrzennego, gospodarki nieruchomościami, ochrony środowiska i przyrody oraz gospodarki wodnej, a także sprawy wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz. Jednocześnie, zgodnie z art. 3 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, utrzymanie czystości i porządku w gminach należy do obowiązkowych zadań własnych jednostki samorządu terytorialnego. Powyższe niewątpliwie potwierdza, iż działania związane z gospodarką odpadami stanowi zadanie własne jednostki samorządu terytorialnego, a co za tym idzie - również zadanie własne Wnioskodawcy. Jednocześnie zauważyć należy, iż zgodnie z treścią ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, wykonywanie przez jednostkę samorządu terytorialnego czynności w zakresie gospodarki odpadami wynika z regulacji prawnych, nie zaś z umów cywilnoprawnych zawieranych przez tę jednostkę (zgodnie z art. 6c ust. 1 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach gminy są obowiązane do zorganizowania odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy). W konsekwencji, uznać należy, iż wykonywanie przez jednostkę samorządu - w tym też Wnioskodawcę - czynności związanych z gospodarką odpadami stanowi (a.) realizację zadania publicznego, do którego jednostka ta została powołana, oraz (b.) nie stanowi czynności wykonywanej na podstawie umowy cywilnoprawnej. W odniesieniu do powyższego zaznaczyć należy, iż z tytułu wykonywania powyższego zadania publicznego jednostka samorządu terytorialnego jest upoważniona do pobierania opłat (o czym stanowi art. 6h ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach), które stanowią w swej istocie formę daniny publicznej i jako takie są uznawane przez organy podatkowe. Przykładowo, w wydanej w dniu 24 maja 2013 r. przez działającego z upoważnienia Ministra Finansów Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy interpretacji indywidualnej (nr ITPP2/443-201/l3/AK), organ podatkowy stwierdził, iż: „Określony w ustawie o utrzymaniu czystości i porządku w gminach charakter opłaty wskazuje, iż w istocie mamy do czynienia z „daniną publiczną” - opłata ustalana jest w sposób określony w ustawie i stanowi dochód gminy przeznaczony na działania wykonywane w interesie publicznym. Zatem stosownie do powołanych na wstępie regulacji, opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, których pobór wynika z wymogów nałożonych przez przepisy prawa, nie stanowią wynagrodzenia za świadczoną usługę, lecz opłatę mającą charakter daniny publicznej.” Biorąc pod uwagę powyższe uznać należy, iż wykonywanie przez jednostkę samorządu - w tym też Wnioskodawcę - czynności związanych z gospodarką odpadami stanowi (a.) realizację zadania publicznego, do którego jednostka ta została powołana, (b.) nie stanowi czynności wykonywanej na podstawie umowy cywilnoprawnej, a (c.) opłaty pobierane z jej tytułu stanowią swoistego rodzaju daninę publiczną (co tym bardziej potwierdza, iż w odniesieniu do realizacji analizowanego zadania, Wnioskodawca nie występuje w charakterze podatnika VAT). Mając na uwadze powyższe, za słuszne należy uznać stanowisko, zgodnie z którym, Wnioskodawca nie będzie uprawniony do odliczenia podatku VAT od wydatków związanych z Wysypiskiem - służącym realizacji analizowanego zadania - ze względu na jego bezpośrednie powiązanie z działalnością pozostającą poza zakresem opodatkowania VAT. W zakresie powyższego, Wnioskodawca zauważa, iż fakt, że czynności faktyczne dotyczące realizacji powyższego zadania publicznego będę realizowane na podstawie umowy cywilnoprawnej przez spółkę, nie powinno mieć wpływu na powyższą konkluzję. Mając na uwadze powyższe, w ocenie Wnioskodawcy, niezależnie od tego czy zadanie własne w zakresie gospodarowania odpadami jest realizowane poprzez zlecenie jego realizacji na rzecz podmiotu trzeciego (spółki prawa handlowego), natura tego zadania pozostaje identyczna, [tj. stanowi (a.) realizację zadania publicznego, do którego Miasto zostało powołane, (b.) nie stanowi czynności wykonywanej na podstawie umowy cywilnoprawnej, a (c.) opłaty pobierane z jej tytułu stanowią swoistego rodzaju daninę publiczną]. W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, fakt realizacji analizowanego zadania poprzez zawarcie ze spółką umowy (na mocy której spółka będzie realizowała zlecone przez Miasto czynności) pozostaje bez wpływu na prawo Wnioskodawcy do odliczenia VAT od wydatków związanych z Wysypiskiem (tj. nie wpływa na fakt, iż Wnioskodawca nie jest uprawniony do odliczenia VAT naliczonego od wydatków dotyczących Wysypiska). Tym samym, ze względu na fakt, iż (a.) Wysypisko służy Wnioskodawcy wyłącznie celom realizacji zadania publicznego, które (b.) jest realizowane przez Miasto, poprzez zawarcie z zewnętrznym podmiotem stosownej umowy, i które (c.) nie jest wykonywane na podstawie umowy cywilnoprawnej - Wnioskodawca nie jest uprawniony do odliczenia VAT od wydatków poniesionych na Wysypisko, gdyż są one bezpośrednio związane z działalnością niepodlegającą opodatkowaniu VAT. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy. Jednocześnie należy wskazać, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku stanu faktycznego, z którego nie wynika, aby po stronie Wnioskodawcy występowały czynności opodatkowane związane z Wysypiskiem. Należy podkreślić, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność. Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, ul. H. Sienkiewicza 84, 15-950 Białystok, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.