ITPP2/443-137/11/AW

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 25 stycznia 2011 r. (data wpływu 31 stycznia 2011 r.), uzupełnionym w dniu 31 marca 2011 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania użyczenia budynku pieczarkarni i części kompostowni za czynność podlegającą opodatkowaniu, ustalenia momentu powstania obowiązku podatkowego z tytułu tego użyczenia oraz podstawy opodatkowania tej czynności – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 31 stycznia 2011 r. został złożony wniosek, uzupełniony w dniu 31 marca 2011 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania użyczenia budynku pieczarkarni i części kompostowni za czynność podlegającą opodatkowaniu, ustalenia momentu powstania obowiązku podatkowego z tytułu tego użyczenia oraz podstawy opodatkowania tej czynności. W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny. W latach 1990-1992 wybudował Pan budynek pieczarkarni, a w 2004 r. dokonał jego modernizacji (wymiana kotła, zakup i montaż regałów) i skorzystał, jako czynny podatnik VAT, z przysługującego prawa do odliczenia podatku naliczonego. Przez pewien czas w obiekcie tym prowadził Pan produkcję, a następnie użyczył go żonie (wspólność małżeńska), która będąc czynnym podatnikiem VAT, rozpoczęła prowadzenie działalności w zakresie produkcji i sprzedaży pieczarek. Żona korzystała także z części kompostowni, przy budowie której przysługiwało Panu prawo do odliczenia podatku od towarów i usług. Odpowiednia część kosztów związana z wykorzystywaniem kompostowni była „refakturowana” przez Pana na firmę żony. Produkcja grzybów przez żonę pozostawała bez związku z prowadzoną przez Pana działalnością. Obecnie żona ma zamiar zaprzestać produkcji pieczarek w użyczonym budynku. W związku z powyższym zadano następujące pytania. Czy opisane użyczenie budynku pieczarkarni i części kompostowni stanowi nieodpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, podlegające opodatkowaniu w związku z art. 5 ust. 1 pkt 1 tejże ustawy? Kiedy powstanie obowiązek podatkowy w przypadku, jeśli opisane użyczenie należy zakwalifikować do czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług? Jakie elementy powinny wejść do podstawy opodatkowania przy założeniu, że opisane użyczenie stanowi odpłatne świadczenie usług? Zdaniem Wnioskodawcy, opisane użyczenie kwalifikuje się do uznania za odpłatne świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług z następujących względów: nie stanowi ono nieodpłatnego przekazania towarów na rzecz osób wymienionych w tym przepisie, pozostaje bez związku z prowadzonym przez Pana przedsiębiorstwem, z tytułu poniesienia nakładów na przedmioty użyczenia (pieczarkarnia, część kompostowni) przysługiwało Panu prawo do odliczenia podatku naliczonego. W odniesieniu do pytania drugiego stwierdził Pan, że skoro moment powstania obowiązku podatkowego regulowany jest przepisem art. 19 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług i powstaje z chwilą wykonania usługi, to za moment wykonania usługi należy przyjąć datę zaprzestania użytkowania pieczarkarni oraz części kompostowni przez żonę. Przedstawiając stanowisko do pytania trzeciego wskazał Pan, iż do kosztów świadczenia usług - stosownie do zapisów art. 29 ust. 12 ustawy o podatku od towarów usług - zaliczyć należy bieżące koszty eksploatacji użyczonych nieruchomości. Zaznaczył, że nie można jednak przyjąć, iż ponosi Pan koszty związane z oddaniem nieruchomości w nieodpłatne używanie żonie, bowiem z racji wystawianych bezpośrednio na jej firmę faktur VAT i „refakturowania” pozostałych wydatków, są one ponoszone przez nią, a nie przez Pana. Nadmienił Pan, że do kosztów takich nie zalicza się amortyzacji użyczonych obiektów, określonej na podstawie stawek wynikających z przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, amortyzacja określa bowiem zużycie, a tym samym wartość rynkową danej rzeczy, czego nie można uznać za koszt świadczenia usługi, o którym mowa w art. 29 ust. 12 ustawy. Dodał Pan, że jest to zużycie określone w sposób uśredniony, natomiast z ww. przepisu wynika, iż do podstawy opodatkowania zalicza się koszty ponoszone bezpośrednio przez danego podatnika. Tym samym – w Pana ocenie - przyjąć należy, że w opisanej sprawie brak jest elementów składających się na podstawę opodatkowania, co oznacza brak obowiązków podatkowych w zakresie wykazania podatku należnego z tytułu użyczenia żonie ww. nieruchomości. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe, jednak w oparciu o inne niż wskazane przez Wnioskodawcę argumenty. Z uwagi na fakt, iż stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej dotyczy stanu faktycznego przedstawionego we wniosku złożonym w dniu 31 stycznia 2011 r., oceny prawnej tego stanowiska dokonuje się w oparciu o przepisy obowiązujące w tym okresie. Stosownie do dyspozycji art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Art. 7 ust. 1 ustawy określa, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). W myśl postanowień art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…). Zgodnie z ust. 2 ww. artykułu nieodpłatne świadczenie usług niebędące dostawą towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług, jeżeli nie są one związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa, a podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych z tymi usługami, w całości lub w części, traktuje się jako odpłatne świadczenie usług. Z powyższego przepisu wynika, że co do zasady nieodpłatne świadczenie usług nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jednakże w przypadku, gdy spełnione są łącznie dwa warunki, a mianowicie: brak związku świadczonych usług z prowadzonym przez podatnika przedsiębiorstwem, istnienie prawa do odliczenia w całości lub w części podatku naliczonego związanego ze świadczonymi usługami, czynność ta zrównana jest z odpłatnym świadczeniem usług. Za usługi niezwiązane z prowadzeniem przedsiębiorstwa należy uznać wszelkie usługi, których świadczenie odbyło się bez związku z potrzebami prowadzonej działalności gospodarczej. Podkreślenia wymaga fakt, że niedopełnienie któregokolwiek z warunków określonych w art. 8 ust. 2 ustawy, jest podstawą do traktowania nieodpłatnej usługi jako niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W świetle art. 19 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wydania towaru lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 14 ust. 6, art. 20 i art. 21 ust. 1. Jeśli dostawa towaru lub wykonanie usługi powinny być potwierdzone fakturą, obowiązek powstaje z chwilą wystawienia faktury, nie później jednak niż w 7. dniu, licząc od dnia wydania towaru lub wykonania usługi (ustęp 4 ww. artykułu). Ustęp 16 tegoż artykułu określa, że w przypadku czynności, o których mowa w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z ust. 1-5. Zgodnie z zapisami art. 29 ust. 1 cyt. ustawy, podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku. W przypadku świadczenia usług, o których mowa w art. 8 ust. 2, podstawą opodatkowania jest koszt świadczenia tych usług poniesiony przez podatnika (ust. 12 tego artykułu). Umowa użyczenia jest jedną z umów nazwanych, obok najmu i dzierżawy, regulujących zasady używania rzeczy. Stosownie do brzmienia art. 710 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), przez umowę użyczenia użyczający zobowiązuje się zezwolić biorącemu, przez czas oznaczony lub nieoznaczony, na bezpłatne używanie oddanej mu w tym celu rzeczy. Istotnymi cechami tej umowy są zatem dwa elementy: oddanie rzeczy do używania na pewien czas oraz nieodpłatność. Umowa użyczenia nie przenosi własności rzeczy. Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny oraz treść powołanych wyżej przepisów prawa stwierdzić należy, że skoro użyczenie budynku pieczarkarni oraz części kompostowni nastąpiło – jak wskazano we wniosku – na cele inne niż związane z prowadzoną przez Pana działalnością gospodarczą, a w stosunku do użyczonych obiektów przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego, to czynność ta mieści się w pojęciu odpłatnego świadczenia usług, o którym mowa w art. 8 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Uwzględniając fakt, iż w związku z przedmiotowym użyczeniem nie występuje koszt świadczenia, bowiem koszty związane z użyczonym budynkiem pieczarkarni ponosi bezpośrednio żona (biorąca w użyczenie), a wydatki związane z eksploatacją części kompostowni są na nią „refakturowane”, należy stwierdzić, iż w tym konkretnym przypadku nie ma podstawy opodatkowania z tytułu czynności użyczenia. W konsekwencji nie powstaje obowiązek podatkowy dla tej czynności. Końcowo informuje się, iż od dnia 1 kwietnia 2011 r., w związku z wejściem w życie przepisów ustawy z dnia 18 marca 2011 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy – Prawo o miarach (Dz. U. Nr 64, poz. 332), zmieniło się brzmienie cytowanych wyżej regulacji prawnych zawartych w art. 29 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Ponadto w istotny sposób uległa zmianie treść przepisu art. 8 ust. 2 tej ustawy. Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii Plater 1, 10-562 Olsztyn, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.