ITPP2/443-1510/11/MD

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 20 października 2011 r. (data wpływu 25 października 2011 r.), uzupełnionym w dniu 11 stycznia 2012 r. (data wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odzyskania podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pn. „Modernizacja basenu miejskiego…” - jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 25 października 2011 r. został złożony wniosek, uzupełniony w dniu 11 stycznia 2012 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odzyskania podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pn. „Modernizacja basenu miejskiego…”. W przedmiotowym wniosku oraz jego uzupełnieniu został przedstawiony następujący stan faktyczny. Gmina otrzymała dofinansowanie na realizację projektu pn. „Modernizacja basenu miejskiego…”. Projekt dofinansowany jest ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach osi priorytetowej 1 – „Turystyka”, Działanie 2.1 – „Wzrost potencjału turystycznego", Poddziałanie 2.1.3 – „Infrastruktura sportowo-rekracyjna” Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007-2013. Przedmiot zamówienia obejmował: wykonanie stropodachu wentylowanego z pustką wentylacyjną, pozwalającą na pełną kontrolę przestrzeni wentylowanej, wymianę ślusarki - zainstalowano pakiety szybowe i okna, modernizację instalacji c.o., modernizację instalacji wentylacyjne, wykonanie instalacji elektrycznej, montaż jacuzzi, wykonanie siłowni, remont pomieszczeń ratowników, dostosowanie istniejącego WC do potrzeb niepełnosprawnych, sauny (typu fińskiego umożliwiające korzystanie zarówno z sauny suchej, jak i parowej oraz aromaterapii), remont przebieralni męskiej i damskiej, wykonanie monitoringu wewnętrznego i zewnętrznego, wykonanie nowych trybun i podjazdu dla niepełnosprawnych przy głównym wejściu oraz docieplenie elewacji zewnętrznej. Obiekt basenu miejskiego został przekazany w trwały, nieodpłatny zarząd. Gmina jest właścicielem obiektu, zaś zarządcą jest Miejsko-Gminny Ośrodek Sportu i Rekreacji. Gmina nie będzie osiągać żadnego dochodu z tytułu działalności basenu miejskiego. Przy realizacji projektu Gmina nie korzystała ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej wymienionych w par. 7 ust. 3 i 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 73, poz. 392 ze zm.). W złożonym wniosku kwoty podatku od towarów i usług zostały ujęte jako koszty kwalifikowalne. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy Gmina ma możliwość odzyskania podatku naliczonego w związku z realizacją opisanego projektu? Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), za podatnika podatku od towarów i usług nie uznaje się organów władzy publicznej (w tym przypadku jest to Gmina) oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. We wskazanym przypadku zadania zrealizowane w ramach projektu mieszczą się w katalogu zadań własnych gminy określonych w ustawie z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.). Realizując zadanie publiczne i nie będąc podatnikiem podatku od towarów i usług w tym zakresie, Gmina nie ma prawa do zwrotu podatku naliczonego poprzez jego odliczenie (art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług). Ma więc prawo do potraktowania go jako koszt kwalifikowalny. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z dyspozycją art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054) – zwanej dalej ustawą - w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Z powyższego przepisu wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego, nie mając bezwarunkowego charakteru, przysługuje wyłącznie podatnikowi podatku od towarów i usług, występującemu w takim charakterze, przy czym podatek naliczony winien dotyczyć zakupów towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania czynności opodatkowanych. Odliczyć zatem można podatek naliczony, który związany jest z transakcjami opodatkowanymi, realizowanymi przez podatnika. W świetle art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług - z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4. W rozdziale 9 rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 73, poz. 392 ze zm.), przewidziano przypadki, w których kwota podatku naliczonego może być zwrócona jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług finansowanego ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej, oraz warunki i tryb dokonywania tego zwrotu. Przepisy powołanego rozporządzenia określają katalog środków, które stanowią ww. środki bezzwrotnej pomocy zagranicznej (§ 8 ust. 3 i 4). Uzyskanie pomocy finansowej pochodzącej ze źródeł, o których mowa w tych przepisach daje prawo do ubiegania się o zwrot podatku w oparciu o przepisy zawarte w rozdziale 9 tego rozporządzenia. Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Zgodnie z dyspozycją ust. 6 powołanego artykułu, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Stosownie do treści art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. W świetle art. 7 ust. 1 pkt 10 ww. ustawy, zadania własne gminy obejmują sprawy kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych. Ze złożonego wniosku wynika, że Gmina realizowała projekt dofinansowany jest ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, który polegał na modernizacji basenu miejskiego. Obiekt ten został przekazany w trwały, nieodpłatny zarząd (Gmina jest właścicielem obiektu, a zarządcą jest Miejsko-Gminny Ośrodek Sportu i Rekreacji). Gmina nie będzie osiągać żadnego dochodu z tytułu działalności basenu miejskiego. W związku z powyższym nie jest spełniony warunek, o którym mowa w wyżej cyt. art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. W konsekwencji Gmina nie ma prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych z tytułu realizacji ww. projektu. Nie ma również możliwości uzyskania zwrotu podatku na zasadach określonych w rozdziale w rozdziale 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, ponieważ środki, o które się ubiegała nie są środkami, o których mowa w § 8 ust. 3 i ust. 4 tego rozporządzenia. Końcowo wskazać należy, iż niniejsza interpretacja nie rozstrzyga kwestii możliwości zaliczania wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowanych, bowiem kwestię tę rozstrzygają przepisy regulujące zasady korzystania ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii Plater 1, 10-562 Olsztyn, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.