ITPP2/443-30/14/AW

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 7 stycznia 2014 r. (data wpływu 13 stycznia 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku możliwości odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją inwestycji polegającej na zagospodarowaniu terenu przy ulicach (…) - jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 13 stycznia 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku możliwości odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją inwestycji polegającej na zagospodarowaniu terenu przy ulicach (…). We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe. Gmina jest zarejestrowanym, czynnym „płatnikiem” podatku od towarów i usług i zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy wykonuje nałożone na nią odrębnymi przepisami zadania spoza zakresu VAT, dla realizacji których została powołana, jak również wykonuje czynności na podstawie umów cywilnoprawnych, podlegające VAT w świetle art. 15 ust. 1 ustawy. Gmina ubiega się - w ramach programu (…) - o środki, na inwestycję polegającą na zagospodarowaniu terenu przy ulicach, w tym m.in. na budowie parkingów nieodpłatnych, ciągów komunikacyjnych, chodników, schodów terenowych, placów zabaw, wielofunkcyjnego boiska rekreacyjnego, oświetlenia i ogrodzeń. Celem projektu jest poprawa jakości życia mieszkańców oraz podniesienie atrakcyjności turystycznej terenów położonych przy ulicach (…). Projektodawca - Urząd Marszałkowski zwrócił się do Gminy z pismem o uzyskanie interpretacji indywidualnej potwierdzającej „kwalifikowalność podatku VAT z projektu” od wydatków, które zostaną poniesione na inwestycję. Gmina zamierza zmodernizować tereny położone przy ww. ulicach. Miejsca te będą pełniły funkcję użytkową, rekreacyjną i wypoczynkową i będą udostępniane mieszkańcom nieodpłatnie. W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r., poz. 594, z późn. zm.), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 2 cyt. ustawy, do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. Inwestycja nie będzie generowała przychodów, które byłyby opodatkowane podatkiem od towarów i usług. W tej sytuacji Gminie nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu poniesionych wydatków, a tym samym podatek VAT będzie wydatkiem kwalifikowanym w projekcie. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie. Czy Gmina jest uprawniona do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z rewitalizacją miejscowości B., polegającą na zagospodarowaniu terenów? Zdaniem Wnioskodawcy, nie jest uprawniony do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z zagospodarowaniem terenów przy ulicach w miejscowości B. Gmina wskazała, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Stosownie natomiast do treści ust. 6 ww. artykułu, nie uważa się za podatników organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Gmina stwierdziła, że jednostki samorządu terytorialnego są wyposażone w osobowość prawną oraz w określonym zakresie wykonują samodzielnie działalność gospodarczą w rozumieniu „art. ust. 2” ustawy o VAT, wobec czego należy uznać, że spełniają zawartą w tym przepisie definicję podatnika VAT. Oznacza to, że w zakresie czynności cywilnoprawnych dokonywanych przez jednostki samorządu terytorialnego - nawet, gdy dotyczą one zadań własnych gmin - podmioty te powinny być uznawane za podatników VAT. Nadmieniła, że w myśl postanowień art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Stwierdziła, że z treści wskazanej powyżej regulacji wynika, iż prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje, gdy zostaną spełnione dwie przesłanki, tj.: odliczenia tego dokonuje podatnik oraz gdy towary/usługi są wykorzystywane do czynności opodatkowanych VAT.  Gmina podkreśliła, że warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi. Stwierdziła, że mając na uwadze fakt, iż nowo zagospodarowane tereny nie będą służyły sprzedaży opodatkowanej, nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego od poniesionych wydatków. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe. Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.