VI KZ 6/17

PostanowienieIzba Karna2017-10-24

Skład orzekający: Barbara Skoczkowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zarządzenie o odmowie przyjęcia kasacji od orzeczenia Wyższego Sądu Dyscyplinarnego, które uchyliło orzeczenie sądu I instancji i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania, jest prawidłowe?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie, uznając je za prawidłowe pod względem faktycznym i prawnym. Stwierdzono, że kasacja przysługuje od prawomocnego orzeczenia Sądu Dyscyplinarnego II instancji kończącego postępowanie. Orzeczenie Wyższego Sądu Dyscyplinarnego, które uchyliło orzeczenie sądu I instancji i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania, nie jest orzeczeniem kończącym postępowanie, co czyni kasację niedopuszczalną z mocy ustawy.
Stan faktyczny
Obrońca radcy prawnego F. W. złożył kasację od orzeczenia Wyższego Sądu Dyscyplinarnego, które uchyliło orzeczenie sądu I instancji i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania. Przewodniczący Wyższego Sądu Dyscyplinarnego odmówił przyjęcia tej kasacji. Obrońca wniósł zażalenie na to zarządzenie. Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie obrońcy.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie Przewodniczącego Wyższego Sądu Dyscyplinarnego o odmowie przyjęcia kasacji.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt VI KZ 6/17 POSTANOWIENIE Dnia 24 października 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Barbara Skoczkowska na posiedzeniu w Izbie Karnej, bez udziału stron po rozpoznaniu w dniu 24 października 2017 r. w sprawie radcy prawnego F. W. zażalenia obrońcy obwinionego na zarządzenie Przewodniczącego Wyższego Sądu Dyscyplinarnego Krajowej Izby Radców Prawnych z dnia 1 czerwca 2017 r., sygn. akt WO […], o odmowie przyjęcia kasacji postanowił: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie. UZASADNIENIE Zarządzeniem Przewodniczącego Wyższego Sądu Dyscyplinarnego Krajowej Izby Radców Prawnych odmówiono obrońcy obwinionego F. W. przyjęcia kasacji od orzeczenia Wyższego Sądu Dyscyplinarnego z dnia 25 stycznia 2017 r. Zażalenie na to zarządzenie wniósł obrońca obwinionego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Przede wszystkim na wstępie należy wskazać, że przedmiotem kontroli Sądu Najwyższego w niniejszej sprawie jest tylko i wyłącznie zarządzenie Przewodniczącego Wyższego Sądu Dyscyplinarnego Krajowej Izby Radców Prawnych z dnia 1 czerwca 2017 r. odmawiające przyjęcia kasacji. Analiza akt sprawy wskazuje natomiast, że jest ono prawidłowe zarówno pod względem faktycznym jak i prawnym, a więc zażalenie obrońcy obwinionego nie 2 jest zasadne. Nie ulega bowiem wątpliwości, że zgodnie z art. 519 k.p.k. stosowanym odpowiednio w postępowaniu dyscyplinarnym, kasacja przysługuje od prawomocnego orzeczenia Sądu Dyscyplinarnego II instancji kończącego postępowanie. Orzeczenie Wyższego Sądu Dyscyplinarnego z dnia 25 stycznia 2017 r. skoro uchyliło orzeczenie sądu I instancji i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania nie jest orzeczeniem, o którym mowa w tym przepisie. Kasacja w tej sprawie jest więc niedopuszczalna z mocy ustawy. W tych warunkach Sąd Najwyższy postanowił jak wyżej. aw

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 519 KPK

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 16.07.2026. · PDF źródłowy