IV CZ 17/86

Skład orzekającyPrzewodniczący: Sędzia SN T. Bielecki.Sędziowie SN: A. Gola (spraw.), Ł. Grygołajtys.SentencjaSąd Najwyższy Izba Cywilna i Administracyjna po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 1986 r. na posiedzeniu niedawnym sprawy z powództwa S.P. przeciwko Wojewódzkiej Spółdzielni Spożywców w K. - Oddział w J. o ochronę dóbr osobistych i zakaz zakłócania spokoju na skutek zażalenia powoda na postanowienie Sądu Wojewódzkiego w Krośnie z dnia 21 listopada 1985 r.postanawiaoddalić zażalenie.Uzasadnienie faktyczneW pozwie, który do Sądu Wojewódzkiego w Krośnie wpłynął w dniu 18 sierpnia 1981 r. S.P. wnosił o zakazanie stronie pozwanej Wojewódzkiej Spółdzielni Spożywców w K. - Oddział w J. urządzenia w restauracji "P." dancingów, wesel i innych imprez z orkiestrą, motywując to hałasem nie do zniesienia, utrudniającym życie, a także pogarszającym zdrowie mieszkańców.Wyrokiem z dnia 19 listopada 1984 r. Sąd Wojewódzki zakazał pozwanej zakłócania ciszy domowej powoda przez urządzanie w restauracji "P." imprez z orkiestrą, które wywołują przekroczenie w mieszkaniu powoda dopuszczalnych norm hałasu, wynoszących dla pory dziennej 40 dB, zaś dla pory nocnej 30 dB, natomiast w pozostałej części powództwo: oddalił.Na skutek rewizji powoda Sąd Najwyższy wyrokiem z dnia 25 kwietnia 1985 r. powyższy wyrok w części oddalającej pozew i orzekającej o kosztach procesu uchylił i sprawą w tym zakresie przekazał Sądowi Wojewódzkiemu w Krośnie do ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia o kosztach postępowania rewizyjnego.Na rozprawie w dniu 24 października 1985 r. (...) powód złożył wniosek o wydanie zarządzenia tymczasowego (...), zakazującego pozwanej do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy urządzania w restauracji "P." wszelkich imprez z orkiestrą. We wniosku przytoczono, że pozwana nie stosuje się do zakazu zawartego w wyroku Sądu Wojewódzkiego z dnia 19 listopada 1984 r., a przeciwnie nasila hałasy, stosując wzmacniacze i nagłośnienia.Sąd Wojewódzki postanowieniem z dnia 21 listopada (...) wniosek powyższy oddalił. Sąd Wojewódzki przytoczył w uzasadnieniu tego postanowienia, że w okresie od dnia 19 listopada 1984 r. nie przeprowadzono pomiarów natężenia hałasu "emitowanego" przez restaurację "P." co utrudnia sprawdzenie prawdziwości twierdzeń powoda o przekroczeniu dopuszczalnych norm. Pozostają zatem jedynie zeznania świadków: jedni za, że niejednokrotnie występowały dalsze nadmierne zakłócenia spokoju mieszkańców, a inni przedstawili odmienny stan rzeczy. Ponieważ ta pierwsza grupa wiązała nadmierne zakłócenia spokoju z okresem wiosenno-letnim i wczesno-jesiennym, kiedy to w restauracji otwierane są okna, nie zachodziła potrzeba wydania zarządzenia tymczasowego na okres późnej jesieni, zimy i wczesnej wiosny.W zażaleniu powód wnosił o zmianą powyższego postanowienia i uwzględnienie wniosku o wydanie zarządzenia tymczasowego.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył co następuje:Powód wnosi w pozwie o zakazanie pozwanej urządzania w restauracji "P." imprez z orkiestrą. Tak też sformułował swój wniosek o wydanie zarządzenia tymczasowego i w zażaleniu, nie bacząc przy tym na treść art. 731 k.p.c. według którego zarządzenie tymczasowe nie może zmierzać do zaspokojenia roszczenia. Ten bezwzględny zakaz należy odnieść zarówno do zarządzeń tymczasowych o zabezpieczenie roszczeń pieniężnych (art. 747 k.p.c.) jak i do sytuacji, gdy przedmiotem zabezpieczenia są roszczenia niepieniężne (art. 755 § 1 k.p.c.).Powód występuje w sprawie niniejszej z roszczeniem niepieniężnym. Dlatego też mógłby się domagać wydania przez Sąd zarządzenia tymczasowego polegającego na nakazaniu stronie pozwanej zaniechania pewnych czynności (art. 756 § 1 k.p.c.). Zarządzenie tymczasowe nie może jednak wywoływać skutku, który powód zamierza osiągnąć w wyniku wytoczenia powództwa. A zatem nie może żądać wydania zarządzenia tymczasowego, z mocy którego strona pozwana już obecnie byłaby zobowiązana do zaniechania imprez z udziałem orkiestry. W ten sposób bowiem już obecnie, a nie dopiero w wyniku uwzględnienia powództwa w całości powód osiągnąłby wynik dla którego wystąpił na drogę procesu cywilnego.Do postanowienia zabezpieczającego roszczenie niepieniężne mają zastosowanie przepisy ogólne (art. 730-746 k.p.c.). Oznacza to, że zarządzenie tymczasowe mające zabezpieczyć powództwo może być wydane, gdy spełnione będą wymogi ustawowe art. 730 § 1 k.p.c.; do podstawowych należy wykazanie, że brak zabezpieczenia mógłby wierzyciela pozbawić zaspokojenia. Obawa taka w sprawie niniejszej dotąd nie została wykazana. Powód - jak to podniesiono w zażaleniu - spodziewał się jedynie, że wydanie zarządzenia tymczasowego zakazującego pozwanej do czasu wydania wyroku urządzenia imprez z orkiestrą skłoni stronę pozwaną do zainstalowania urządzeń zmniejszających hałas.Gdy zatem zażalenie okazało się bezzasadne, Sąd Najwyższy w oparciu o art. 387 w zw. z art. 397 k.p.c. postanowił jak wyżej.