N 15/86

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia płk E. Zawiłowski. Sędziowie: płk J. Juszczak (sprawozdawca), płk E. Olczak.Wiceprokurator Naczelnej Prokuratury Wojskowej: ppłk J. Obara.SentencjaSąd Najwyższy po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 1986 r. na rozprawie sprawy Dariusza G., prawomocnie skazanego za przestępstwo określone w art. 199 § 1 k.k. na karę 6 miesięcy aresztu wojskowego z odroczeniem jej wykonania w trybie art. 301 § 1 k.k. do czasu zakończenia służby wojskowej i 20.000 zł grzywny, z powodu rewizji nadzwyczajnej wniesionej przez Prezesa Izby Wojskowej Sądu Najwyższego na niekorzyść skazanego od wyroku Wojskowego Sądu Garnizonowego w N. z dnia 16 stycznia 1986 r.,uwzględniając rewizję nadzwyczajną, zaskarżony wyrok zmienił w części dotyczącej skazanego Dariusza G. przez zaliczenie w myśl art. 83 § 1 k.k. okresu tymczasowego aresztowania go od dnia 4 grudnia 1985 r. do dnia 16 stycznia 1986 r. na poczet wymierzonej mu kary aresztu wojskowego (...).Uzasadnienie faktyczne(...) Prezes Izby Wojskowej Sądu Najwyższego w rewizji nadzwyczajnej złożonej od powołanego wyroku w części dotyczącej Dariusza G. zarzucił obrazę art. 83 § 1 k.k. przez niezasadne zaliczenie na poczet grzywny okresu tymczasowego aresztowania skazanego, zamiast zaliczenia tego okresu na poczet orzeczonej kary aresztu wojskowego, i w związku z tym zarzutem wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w części dotyczącej skazanego Dariusza G. przez zaliczenie okresu tymczasowego aresztowania go od dnia 4 grudnia 1985 r. do dnia 16 stycznia 1986 r. na poczet wymierzonej mu kary aresztu wojskowego.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy, po wysłuchaniu przedstawiciela Naczelnej Prokuratury Wojskowej popierającego rewizję nadzwyczajną, zważył, co następuje:Rewizja nadzwyczajna jest zasadna.Nie ulega wątpliwości, że w sprawie niniejszej sąd pierwszej instancji wymierzył skazanemu Dariuszowi G. bezwzględną karę aresztu wojskowego, której wykonanie jedynie odroczył w trybie art. 301 § 1 k.k. do czasu ukończenia służby. W takiej zaś sytuacji powinien był zaliczyć mu w myśl art. 83 § 1 k.k. okres tymczasowego aresztowania na poczet orzeczonej kary aresztu wojskowego, a nie - jak to uczynił w zaskarżonym wyroku - na poczet orzeczonej grzywny. W kodeksie karnym bowiem przyjęta została zasada, potwierdzona w szeregu orzeczeń Sądu Najwyższego, że okres tymczasowego aresztowania, w wypadku skazania na karę pozbawienia wolności (aresztu wojskowego) i grzywnę, należy zaliczyć na poczet tej kary, która podlega wykonaniu. Jeżeli więc sprawcę przestępstwa skazano na karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania i grzywnę, to okres tymczasowego aresztowania zaliczyć należy na poczet grzywny, gdyż tylko ta kara podlega wykonaniu. Jeżeli natomiast skazano go na bezwzględną karę pozbawienia wolności i grzywnę - to okres tymczasowego aresztowania zalicza się w pierwszej kolejności na poczet kary pozbawienia wolności (aresztu wojskowego). Wynika to jednoznacznie z brzmienia art. 83 § 1 k.k. W niniejszej sprawie sąd pierwszej instancji postąpił inaczej, przeto należało uwzględniając rewizję nadzwyczajną orzec jak na wstępie.