Rw 569/86

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia ppłk S. Kosmal (sprawozdawca). Sędziowie: płk S. Mendyka, ppłk E. Matwijów.Prokurator Naczelnej Prokuratury Wojskowej: płk L. Adamski.SentencjaSąd Najwyższy po rozpoznaniu w dniu 12 sierpnia 1986 r. na rozprawie sprawy Tadeusza J., skazanego nieprawomocnie z art. 309 § 1 k.k. w zw. z art. 293 § 1 k.k. na karę 1 roku i 6 miesięcy aresztu wojskowego oraz karę dodatkową degradacji na podstawie art. 296 § 2 k.k., z powodu rewizji wniesionej przez obrońcę od wyroku Wojskowego Sądu Okręgowego w N. z dnia 11 czerwca 1986 r.rewizji obrońcy nie uwzględnił i zaskarżony wyrok utrzymał w mocy (...), przy czym na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 17 lipca 1986 r. o szczególnym postępowaniu wobec sprawców niektórych przestępstw (Dz. U. Nr 26, poz. 126) złagodził wymierzoną oskarżonemu karę aresztu wojskowego o połowę, tj. do 9 miesięcy.Uzasadnienie faktyczne(...) Obrońca w rewizji, podnosząc zarzuty:- obrazy przepisów postępowania przez niezastosowanie się do art. 19 § 1 k.p.k. i nienależyte obsadzenie składu sądu,- naruszenie prawa materialnego przez niezastosowanie dobrodziejstwa warunkowego skazania przewidzianego w art. 73 § 1 i 2 k.k., a ponadto- bezpodstawne orzeczenie kary dodatkowej degradacji,domagał się na tej podstawie uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania.Po wysłuchaniu obrońcy, który popierał swoją rewizję, wnosząc ponadto o ewentualne złagodzenie wymierzonej oskarżonemu kary do 1 roku aresztu wojskowego i darowanie jej na podstawie przepisów ustawy z dnia 17 lipca 1986 r. o szczególnym postępowaniu wobec sprawców niektórych przestępstw (Dz. U. Nr 26, poz. 126), oraz po wysłuchaniu przedstawiciela Naczelnej Prokuratury Wojskowej wnoszącego o nieuwzględnienie rewizji obrońcy i zastosowanie do oskarżonego art. 5 ust. 1 pkt 2 cytowanej wyżej ustawy.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył, co następuje:Przede wszystkim stwierdzić trzeba, iż podniesione w rewizji zarzuty nie są zasadne. Chybiony jest zwłaszcza zarzut obrazy przepisów procesowych, polegającej na rozpoznaniu niniejszej sprawy w nienależycie obsadzonym składzie. Do rozpoznania tej sprawy wyznaczono bowiem, jak stanowi art. 19 § 1 k.p.k., skład trzyosobowy, przy czym zamiast ławników wyznaczono sędziów zawodowych.Decyzja o wyznaczeniu zawodowego składu sądu należy do kierującego sądem, który ocenia sprawę z punktu widzenia jej zawiłości. Zaznaczyć przy tym trzeba, iż nie chodzi tu tylko o zawiłości faktyczne, na które powołuje się rewizja, ale także o zawiłości prawne i zawiłości związane z oceną stopnia społecznego niebezpieczeństwa konkretnego czynu (...).