IV PZ 82/86

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia SN J. Wasilewski. Sędziowie SN: B. Błachowska, E. Brzeziński (sprawozdawca).SentencjaSąd Najwyższy po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa Budowlano-Instalacyjnej Spółdzielni Pracy w W. przeciwko Markowi H. i Bogdanowi K. o zapłatę na skutek zażalenia pozwanego Bogdana K. na postanowienie Sądu Wojewódzkiego w Wałbrzychu z siedziba w Świdnicy z dnia 24 czerwca 1986 r.:uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę Sądowi Wojewódzkiemu w Wałbrzychu z siedzibą w Świdnicy do ponownego rozpoznania wniosku pozwanego Bogdana K. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od rewizji.Uzasadnienie faktycznePostanowieniem z dnia 24 czerwca 1986 r. Sąd Wojewódzki oddalił wniosek pozwanego Bogdana K. o przywrócenie terminu do uiszczenia opłaty od rewizji z powołaniem się na to, że pełnomocnik pozwanego Bogdana K. otrzymał wezwanie do uiszczenia wpisu od rewizji dnia 2 maja 1986 r. Termin do uiszczenia wpisu od rewizji upłynął więc bezskutecznie 9 maja 1986 r. Zdaniem Sądu Wojewódzkiego, choroba pozwanego w okresie od dnia 7 do dnia 19 maja 1986 r. nie może być przyjęta za podstawę przywrócenia terminu, skoro nie trwała przez cały bieg terminu.W zażaleniu pozwany Bogdan K. domaga się zmiany powyższego postanowienia i przywrócenia terminu do uiszczenia opłaty od rewizji, ewentualnie przekazania sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył, co następuje:Zakreślenie stronie procesowej siedmiodniowego terminu do uiszczenia wpisu od rewizji sprawia, że strona procesowa, do której to się odnosi, ma do dyspozycji cały ten siedmiodniowy termin. Nie musi więc uiszczać wpisu ani w pierwszym, ani nawet w szóstym dniu terminu. Zwlekania z uiszczeniem wpisu do ostatniego, siódmego dnia terminu nie można traktować jako zawinionego działania strony.W konsekwencji, nie zawinione przez stronę zdarzenie, uniemożliwiające uiszczenie wpisu, choćby zaistniało dopiero w ostatnim dniu terminu, uznane być musi za okoliczność usprawiedliwiającą przywrócenie terminu w rozumieniu art. 168 k.p.c.Pozwany Bogdan K. powołuje się na to, że zachorował w dniu 7 maja 1986 r. i że z tej przyczyny uchybił zakreślonemu mu, siedmiodniowemu terminowi, który upłynął z dniem 9 maja 1986 r. W sytuacji takiej Sąd I instancji powinien wyjaśnić, o jaką chorobę chodzi, nie każda bowiem choroba strony stanowi zdarzenie uniemożliwiające jej przekazanie sądowi należnej opłaty sądowej.Ponieważ Sąd Wojewódzki okoliczności tej nie wyjaśnił, zdając się stać na błędnym stanowisku, jakoby żadna choroba nie mogła usprawiedliwić zwłoki pozwanego, skoro był on zdrowym przez pierwsze 5 dni zakreślonego mu terminu, uwzględniając zażalenie na podstawie art. 388 § 1 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 k.p.c. należało orzec jak w sentencji.