VI KZP 30/85

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia J. Mikos. Sędziowie: H. Kwaśny (sprawozdawca), E. Porębski. Prokurator Prokuratury Generalnej: A. Kabat. SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Krzysztofa K., oskarżonego z art. 54 § 1 i 80 § 4 u.k.s., po rozpoznaniu przekazanego na podstawie art. 390 § 1 k.p.k. przez Sąd Wojewódzki w Jeleniej Górze postanowieniem z dnia 13 sierpnia 1985 r. zagadnienia prawnego wymagającego zasadniczej wykładni ustawy:"Czy zmiany wynikające z art. 3 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 10 maja 1985 r. o zmianie niektórych przepisów prawa karnego i prawa o wykroczeniach (Dz. U. Nr 23, poz. 100) dotyczą również ustawy karnej skarbowej z dnia 26 października 1971 r. ze zmianami wprowadzonymi ustawą z dnia 6 kwietnia 1984 r. (jedn. tekst: Dz. U. z 1984 r., Nr 22, poz. 103)?"uchwalił udzielić odpowiedzi jak wyżej. Uzasadnienie faktyczneW prawie karnym rozróżnia się przestępstwa (art. 1 k.k.) i przestępstwa skarbowe (art. 1 u.k.s.). Podział ten jest konsekwentnie przestrzegany w ustawach karnych. Znajduje to swój wyraz między innymi w tym, że wtedy, gdy konkretna ustawa obejmuje również przestępstwa skarbowe, wówczas wyraźnie tak stanowi (por. np. art. 4 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 21 lipca 1984 r. o amnestii - Dz. U. Nr 36, poz. 192).Zasada ta została zachowana również w ustawie z dnia 10 maja 1983 r. o zmianie niektórych przepisów prawa karnego i prawa o wykroczeniach (Dz. U. Nr 23, poz. 100), która obok przepisów dotyczących przestępstw (art. 1 k.k.) zawiera normę stwierdzającą wprost, że obejmuje przestępstwa skarbowe (por. art. 9 cytowanej ustawy z dnia 10 maja 1985 r.). W tych warunkach na przytoczone na wstępie pytanie należy udzielić odpowiedzi przeczącej. Wymieniony bowiem w postanowieniu Sądu Wojewódzkiego przepis - art. 3 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 10 maja 1985 r. o zmianie niektórych przepisów prawa karnego i prawa o wykroczeniach nie zawiera żadnych stwierdzeń wskazujących na to, że obejmuje on także przestępstwa skarbowe. W normie tej mowa jest jedynie o "przestępstwie", co - jak wspomniano - w świetle nauki prawa karnego i przyjętej praktyki legislacyjnej oznacza, że chodzi o takie zachowanie sprawcy, które odpowiada treści tego pojęcia (tj. "przestępstwa") podanej w art. 1 k.k.Ustawa z dnia 10 maja 1985 r. o zmianie niektórych przepisów prawa karnego i prawa o wykroczeniach wprowadza do ustawy karnej skarbowej z dnia 26 października 1971 r. (Dz. U. z 1984 r. Nr 22, poz. 103) tylko takie zmiany, które wyraźnie określone zostały w art. 9 tej ustawy.