II KR 33/84

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia Z. Ziemba (sprawozdawca). Sędziowie: M. Budzianowski, E. Porębski.Prokurator Prokuratury Generalnej: J. Olborski.SentencjaSąd Najwyższy po rozpoznaniu w dniu 5 marca 1984 r. sprawy Krzysztofa W i innych, oskarżonych z art. 201, 203 § 1 i art. 216 k.k., z powodu rewizji wniesionych przez oskarżonych oraz przez prokuratora na niekorzyść oskarżonych Krzysztofa W. i innych od wyroku Sądu Wojewódzkiego w K. z dnia 25 marca 1983 r.uchylił zaskarżony wyrok co do orzeczenia o karze łącznej wymierzonej Krzysztofowi W. i co do przestępstwa określonego w art. 208 i art. 203 § 1 k.k., opisanego w pkt I wyroku, w części dotyczącej tego oskarżonego, a ponadto w stosunku do oskarżonego Mariana F. w całości, i w uchylonym zakresie sprawy tych oskarżonych przekazał Sądowi Wojewódzkiemu w K. do ponownego rozpoznania (...).Uzasadnienie faktyczneSąd Wojewódzki w K. wyrokiem z dnia 25 marca 1983 r. uznał Krzysztofa W. i dziewięciu innych oskarżonych za winnych tego, że:od dnia 31 lipca do dnia 30 grudnia 1981 r. w B. i innych miejscowościach - działając wspólnie i w porozumieniu, w różnych składach osobowych albo pojedynczo - dokonali 38 włamań do obiektów uspołecznionych i prywatnych oraz 15 kradzieży na szkodę osób prywatnych, zabierając różne artykuły i przedmioty łącznej wartości 1.972.045 zł, a w tym mienie społeczne wartości 1.661.395 zł na szkodę:a) WSS "Społem" Oddział w B. - w wysokości 329.417 zł,b) WSS "Społem" Oddział w D. - w wysokości 56.225 zł,c) WSS "Społem" Oddział w S. - w wysokości 501.914 zł,d) WSS "Społem" Oddział w P. - w wysokości 860 zł,e) Spółdzielni Pracy "Chemipral" w K. - w wysokości 18.900 zł,f) Przedsiębiorstwa Upowszechnienia Prasy i Książki "Ruch" w D. - w wysokości 408.092 złg) Gminnej Spółdzielni "Samopomoc Chłopska" w D. - w wysokości 287.347 zł,h) Gminnej Spółdzielni "Samopomoc Chłopska" w D. - w wysokości 58.640 zł,przy czym (...) Krzysztof W. uczestniczył w zagarnięciu mienia społecznego o wartości 132.444 zł i mienia prywatnego o wartości 9.000 zł.Za te przestępstwa ciągłe Sąd Wojewódzki skazał - na podstawie art. 201, 208 i 203 § 1 k.k. w zw. z art. 60 § 1 k.k., z zastosowaniem art. 10 § 2 i 3 k.k., oraz art. 36 § 3, art. 40 § 1 pkt 3 i art. 46 § 1 pkt 2 k.k. - (...) m.in. Krzysztofa W. na karę 2 lat pozbawienia wolności oraz 100.000 zł grzywny.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył, co następuje:Rewizja prokuratora została częściowo uwzględniona, mianowicie co do oskarżonych Krzysztofa W. i Marka F., przy czym, oceniając podniesione co do tych oskarżonych zarzuty jako nie pozbawione podstaw, Sąd Najwyższy jednocześnie uznał za celowe i potrzebne uchylić w tej części zaskarżony wyrok i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Wojewódzkiemu w K.Co do oskarżonego Krzysztofa W. wyeliminowanie z przypisanego mu przestępstwa ciągłego czynu opisanego w pkt I - XVI wyroku oparte zostało na tak nieprzekonującej, a nawet dziwnej argumentacji, że trudno ją akceptować, zwłaszcza że przecież sam oskarżony Krzysztof W. przyznał się do popełnienia tego czynu, a z okoliczności, że w śledztwie przyznał się do tego czynu, choć go o to nie oskarżano, współoskarżony Jan W., nie musi wcale wynikać alternatywa: Jan W. albo Krzysztof W., gdyż mogli przecież uczestniczyć obaj w tym włamaniu, a poza tym nie wiadomo, dlaczego Jan W. albo Krzysztof W., a nie Jan W. albo Jacek K. czy inni, skoro wszyscy oni przyznali się do udziału w tym włamaniu.Najprawdopodobniej zaś - jak to wynika z rewizji prokuratora - oskarżony Jan W. po prostu pomylił daty i przyznając się do tego czynu miał na myśli późniejsze o miesiąc ponowne włamanie do tego samego sklepu, w którym istotnie brał udziałWątpliwości te wymagają więc dokładnego wyjaśnienia, co przemawia za uchyleniem w tej części zaskarżonego wyroku i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania.Za przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania przez sąd pierwszej instancji przemawia także art. 383 § 1 k.p.k.; chociaż oskarżony Krzysztof W. nie został formalnie uniewinniony, to jednak wyeliminowanie z przestępstwa wieloczynowego jednego lub kilku z czynów z powodów, które uzasadniałyby uniewinnienie oskarżonego wówczas, gdyby czyny te osądzono odrębnie, traktować należy na gruncie art. 383 § 1 k.p.k. analogicznie do uniewinnienia. Stanowi to dla Sądu Najwyższego przeszkodę do skazania oskarżonego w tej części. Stanowisko uzasadniają zarówno merytoryczne powody wyeliminowania z przestępstwa ciągłego jednego z czynów mogących stanowić przestępstwo samoistne, jak też materialne skutki takiego wyeliminowania w postaci powagi rzeczy osądzonej. Skoro jest to merytoryczny osąd, to i w zakresie procesowym powinien wywoływać skutki odpowiednie do jego rzeczywistej treści, niezależnie od frmy, w jakiej została ona wyrażona, a więc i skutki przewidziane w art. 383 § 1 k.p.k.Mając to na względzie, Sąd Najwyższy uchylił co do oskarżonego Krzytofa W. wyrok w zakresie całego przestępstwa ciągłego, a nie tylko w części eliminującej jego udział we włamaniu do sklepu WSS "Społem" nr 18120 w S. w nocy z dnia 20 na dzień 21 listopada 1981 r., gdyż część ta stanowi istotny element przestępstwa ciągłego i ma decydujące znaczenie dla kwalifikacji prawnej przestąpstwa - ze względu na wartość mienia będącego przedmiotem tego włamania (...).