I KR 37/84

PostanowienieIzba Karna1984-06-04

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy tymczasowe aresztowanie przekształca się w karę pozbawienia wolności z chwilą uprawomocnienia się wyroku skazującego, a jeśli tak, to czy sąd jest władny do uchylenia środka zapobiegawczego na podstawie art. 218 k.p.k. po uprawomocnieniu się wyroku?
Ratio decidendi
Z chwilą uprawomocnienia się wyroku skazującego na karę pozbawienia wolności, tymczasowe aresztowanie traci swój charakter i przekształca się w karę pozbawienia wolności. Po uprawomocnieniu się wyroku w drugiej instancji, sąd nie jest władny do podjęcia decyzji na podstawie art. 218 k.p.k. w przedmiocie uchylenia środka zapobiegawczego, ponieważ skazany nie jest już tymczasowo aresztowany, lecz rozpoczął odbywanie kary.
Stan faktyczny
Oskarżony Franciszek M. został prawomocnie skazany wyrokiem Sądu Wojewódzkiego w O. wyrokiem, który uprawomocnił się po rozpoznaniu rewizji przez Sąd Najwyższy. Oskarżony przebywał w areszcie tymczasowym w chwili ogłoszenia wyroku przez Sąd Wojewódzki. Obrońca skazanego złożył wniosek o uchylenie środka zapobiegawczego w postaci aresztu tymczasowego.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy postanowił nie uwzględnić wniosku obrońcy o uchylenie środka zapobiegawczego.

Pełny tekst orzeczenia

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia T. Rybicki (sprawozdawca). Sędziowie: T. Rink, M. Synoradzki.Prokurator Prokuratury Generalnej: E. Sinoradzki.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Franciszka M., oskarżonego z art. 75 § 2 w zw. z art. 83 § 2 i 3 pkt 2 u.k.s. i innych, po rozpoznaniu wniosku obrońcy prawomocnie skazanego o uchylenie środka zapobiegawczego aresztu tymczasowego i po wysłuchaniu wniosku prokuratorapostanowił wniosku obrońcy nie uwzględnić.Uzasadnienie faktyczneWyrok Sądu Wojewódzkiego w O. - na skutek między innymi rewizji obrońcy oskarżonego Franciszka M. - był nieprawomocny do dnia 3 kwietnia 1984 r., tj. do chwili merytorycznego rozpoznania sprawy przez Sąd Najwyższy. Wobec nieuwzględnienia rewizji - zaskarżony wyrok Sądu Wojewódzkiego w O. stał się prawomocny z dniem 3 kwietnia 1984 r. Oskarżony Franciszek M. przebywał w areszcie tymczasowym w chwili ogłoszenia wyroku przez Sąd Wojewódzki.Z chwilą uprawomocnienia się wyroku orzeczone w nim kary podlegają wykonaniu (art. 12 k.k.w.). Tymczasowe aresztowanie traci ten charakter z chwilą prawomocności wyroku skazującego na karę pozbawienia wolności i od tej chwili przekształca się w karę pozbawienia wolności, przy czym o tej zmianie decyduje prawomocność wyroku, a nie skierowanie formalne orzeczenia do wykonania. Fakt ten ma to istotne znaczenie, że skazany pozbawiony już wolności może tylko ubiegać się o przerwę w wykonaniu kary - w myśl zasad określonych w art. 68 § 1 k.k.w.A zatem po uprawomocnieniu się wyroku w drugiej instancji sąd, którego orzeczenie tę prawomocność wywołało, nie jest władny do podjęcia decyzji na podstawie art. 218 k.p.k., ponieważ skazany pozbawiony wolności nie jest już tymczasowo aresztowany, lecz rozpoczął odbywanie kary. Formalne skierowanie owego prawomocnego orzeczenia do wykonania ma już tylko na celu uruchomienie procesu resocjalizacji i nadzoru penitencjarnego oraz zabezpieczenie m.in. interesów skazanego i jego rodziny (art. 18 k.k.w.), a ponadto zawiadomienie o tym fakcie właściwych instytucji.Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w części dyspozytywnej niniejszego wyroku.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 75 § 2art. 83 § 2art. 12 KKart. 68 § 1 KKart. 218 KPKart. 18 KK§ 2§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 12.07.2026.