Rw 561/84

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia płk E. Zawiłowski (sprawozdawca). Sędziowie: płk. J. Juszczak, kpt. Z. Stefaniak (sędzia s. wojsk. - deleg.).Wiceprokurator Naczelnej Prokuratury Wojskowej: mjr J. Obara.SentencjaSąd Najwyższy po rozpoznaniu w dniu 18 września 1984 r. na rozprawie sprawy Andrzeja B., nieprawomocnie skazanego za popełnienie przestępstw określonych w:- art. 176 k.k. w zw. z art. 58 k.k. na karę 8 lat pozbawienia wolności i pozbawienia praw rodzicielskich na okres 8 lat,- art. 168 § 2 k.k. w zb. z art. 175 i 176 oraz art. 156 § 1 k.k. na karę 8 lat pozbawienia wolności i pozbawienia praw rodzicielskich na okres 8 lat,- łącznie na karę 8 lat pozbawienia wolności i pozbawienia praw rodzicielskich na okres 8 lat,z powodu rewizji wniesionej przez obrońcę od wyroku Wojskowego Sądu Garnizonowego w N. z dnia 7 sierpnia 1984 r.,uwzględniając rewizję obrońcy, zmienił zaskarżony wyrok przez:a) wyeliminowanie z opisu czynu w pkt 2 tego wyroku zwrotów i słów: "działając ze szczególnym okrucieństwem", "podstępnie" oraz "przemocą" i uznanie, że czyn ten wyczerpuje znamiona przestępstwa określonego w art. 175 k.k. w zb. z art. 176 i art. 156 § 1 k.k.,b) wymierzenie na podstawie art. 176 k.k. kary 6 lat pozbawienia wolności,c) złagodzenie wymierzonej za czyn opisany w pkt 1 kary pozbawienia wolności do 6 lat oraz kary łącznej również do 6 lat pozbawienia wolności -i z tymi zmianami utrzymał w mocy (...).Uzasadnienie faktyczne(...) Od tego wyroku rewizję wniósł obrońca, który zarzucił: - obrazę przepisów postępowania, tj. art. 168 k.p.k., wskutek ujawnienia protokołu ustnego zawiadomienia o przestępstwie złożonego przez Wandę B., pomimo że świadek ten, korzystając z art. 165 § 1 k.p.k., odmówił składania zeznań,- błąd w ustaleniach faktycznych, polegający na przyjęciu, że oskarżony działał ze szczególnym okrucieństwem oraz że podstępnie i przemocą doprowadził córkę do poddania się czynowi nierządnemu, mimo że brak podstaw do takich ustaleń.W związku z wymienionymi zarzutami obrońca wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy oskarżonego sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania, ewentualnie o uznanie, że czyn opisany w pkt 2 stanowi przestępstwo określone w art. 175 k.k. w zb. z art. 176 k.k., oraz o złagodzenie wymierzonych oskarżonemu kar jednostkowych i kary łącznej.Po wysłuchaniu obrońcy, popierającego rewizję, oraz przedstawiciela Naczelnej Prokuratury Wojskowej, wnoszącego o uznanie, że oskarżony dopuścił się przestępstwa określonego w art. 168 § 1 k.k. w zb. z art. 175, 176 i 156 § 1 k.k., oraz o złagodzenie wymierzonych kar jednostkowych pozbawienia wolności do 6 lat z równoczesnym utrzymaniem w mocy kary łącznej,Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył, co następuje:Rewizja obrońcy jest zasadna. Zauważyć jednak trzeba, że sąd pierwszej instancji, jak to słusznie podniósł w rewizji obrońca, ujawniając protokół ustnego zawiadomienia o przestępstwie, złożony przez Wandę B., i dokonując na podstawie jego treści odpowiednich ustaleń faktycznych, dopuścił się obrazy art. 168 k.p.k. Wanda B. bowiem jako żona oskarżonego skorzystała z przysługującego jej prawa odmowy złożenia zeznań w toku rozprawy głównej i w związku z tym, zgodnie z cytowanym przepisem, jej zeznania nie mogły służyć jako dowód w sprawie, a nawet nie mogły być odtworzone. Nie ulega wątpliwości, że fakty przedstawione w protokole ustnego zawiadomienia o przestępstwie, dotyczące okoliczności faktycznych związanych z istotą sprawy, jako że były utrwalone w sposób określony przepisami, mają to samo znaczenie procesowe co zeznania złożone do protokołu przesłuchania. Z tego też względu w sytuacji przewidzianej w art. 168 k.p.k. ujawnienie wymienionych faktów i wykorzystanie ich jako dowodu w sprawie jest niedopuszczalne (...).