I KZ 154/82

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia F. Kozłowski. Sędziowie: C. Gajewski, L. Jax (sprawozdawca).Prokurator Prokuratury Generalnej: K. Kozakiewicz.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Jerzego Ł., oskarżonego z art. 11 § 1 w zw. z art. 138 § 1 k.k., po rozpoznaniu zażalenia świadka Andrzeja S. na postanowienie Sądu Wojewódzkiego w C. z dnia 25 listopada 1981 r. o nałożeniu w trybie art. 242 § 2 k.p.k. na świadka kary pieniężnej za nieusprawiedliwione niestawiennictwo i po wysłuchaniu wniosku prokuratorapostanowił zmienić zaskarżone postanowienie przez uchylenie orzeczenia o nałożeniu kary pieniężnej na świadka Andrzeja S.Uzasadnienie faktyczneNiesporne jest, że Sąd Wojewódzki w C. w toku rozprawy głównej w niniejszej sprawie w dniu 25 listopada 1981 r. postanowił dopuścić dowód z przesłuchania w charakterze świadka asesora Prokuratury Rejonowej w P. - Andrzeja S. Ostatnio wymieniony został wezwany telefonicznie do natychmiastowego stawienia się na salę rozpraw. Wezwanie dokonane zostało za pośrednictwem Prezesa Sądu Rejonowego w P. Wobec niestawienia się świadka na rozprawę i nieusprawiedliwienia swego niestawiennictwa Sąd Wojewódzki wydał postanowienie o nałożeniu na tego świadka kary pieniężnej 2.000 zł.Andrzej S. w swym zażaleniu na to postanowienie podnosił m. in., że na przekazane mu w drodze telefonicznej wezwanie sądu nie stawił się, gdyż otrzymał od swego przełożonego polecenie natychmiastowego wykonania pilnej czynności służbowej w terenie, a ponadto nie został w czasie rozmowy z Prezesem Sądu Rejonowego w P. poinformowany, że do Sądu Wojewódzkiego w C. ma stawić się w charakterze świadka. Twierdzenia te mają potwierdzenie:a) w notatce służbowej Prokuratora Rejonowego w P. z dnia 25 listopada 1981 r. (załączonego do zażalenia), w której podano m. in., że Prezes Sądu Rejonowego w P. oświadczył, iż przekazując wezwanie Andrzejowi S. nie wiedział, w jakim celu jest on wzywany,b) w doręczonym oświadczeniu Prezesa Sądu Rejonowego w P. z dnia 17 kwietnia 1982 r., według którego przekazał on jedynie wiadomość, aby prokurator Andrzej S: "niezwłocznie zgłosił się w Sądzie Wojewódzkim, gdyż jego obecność na odbywającej się tamże rozprawie jest konieczna" (w oświadczeniu nie podano, że przekazujący wiadomość wiedział, iż chodzi o stawiennictwo w charakterze świadka).W związku z tym, że karę pieniężną na podstawie art. 242 § 1 k.p.k. można nałożyć jedynie na osobę, która wezwana została w charakterze świadka, biegłego lub tłumacza, przy czym osoba ta musi mieć oczywiście świadomość, że w tym charakterze jest wzywana, a ponadto prokurator Andrzej S. swe niestawiennictwo dostatecznie usprawiedliwił (art. 243 k.p.k.), Sąd Najwyższy zażalenie uwzględnił i nałożoną karę pieniężną uchylił.