Rw 242/82

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia płk H. Kmieciak. Sędziowie: płk J. Górski (sprawozdawca), płk E. Zawiłowski.Wiceprokurator Naczelnej Prokuratury Wojskowej: płk R. Kempara.SentencjaSąd Najwyższy po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 1982 r. na rozprawie sprawy Lechosława D., skazanego nieprawomocnie za przestępstwo określone w art. 322 § 1 k.k. w zb. z art. 167 § 1 k.k. - z zastosowaniem art. 296 § 2 k.k. - na kary 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności i degradacji, z powodu rewizji wniesionej przez oskarżonego od wyroku Wojskowego Sądu Garnizonowego w N. z dnia 8 marca 1982 r.rewizji oskarżonego nie uwzględnił,natomiast z urzędu zaskarżony wyrok zmienił przez:1) uznanie, że oskarżony dopuścił się dwóch przestępstw, a mianowicie określonych w:a) art. 167 § 1 k.k. przez to, że dnia 15 stycznia 1982 r. około godz. 0.10 na jednej z ulic w N. groził bezprawnie użyciem pistoletu Wacławowi W. w celu zmuszenia go do otworzenia drzwi mieszkania,b) art. 322 § 1 k.k. przez to, że w tym samym miejscu i czasie - jak opisano pod lit. a - nieostrożnie obchodząc się z bronią wojskową pistoletem P-64 nieumyślnie spowodował wystrzał, w wyniku którego Wacław W. i Maria G. doznali uszkodzeń ciała;2) wymierzenie oskarżonemu za czyn opisany pod lit. a na podstawie art. 167 § 1 k.k. kary 1 roku pozbawienia wolności, a na podstawie art. 296 § 2 k.k. kary dodatkowej degradacji, za czyn opisany pod lit. b na podstawie art. 322 § 1 k.k. kary 2 lat pozbawienia wolności oraz jako kary łącznej na podstawie art. 66 k.k., art. 67 § 1 k.k. i art. 71 k.k. kary 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności i kary dodatkowej degradacji - i z tymi zmianami utrzymał w mocy (...).Uzasadnienie faktyczne(...) Oskarżony w swej rewizji zarzucił wyrokowi pierwszej instancji rażącą niewspółmierność kary i na tej podstawie domagał się zmiany zaskarżonego wyroku przez warunkowe zawieszenie wykonania orzeczonej mu kary pozbawienia wolności albo jej złagodzenie.W uzasadnieniu swej rewizji skarżący powołał się na swoje dotychczasowe nienaganne zachowanie się oraz trudne warunki rodzinne.Na rozprawie odwoławczej przed Sądem Najwyższym obrońca popierał rewizję i zawarte w niej wnioski, natomiast przedstawiciel Naczelnej Prokuratury Wojskowej domagał się jej nieuwzględnienia oraz utrzymania zaskarżonego wyroku w mocy.Uzasadnienie prawneW związku z zarzutami rewizyjnymi oskarżonego Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Rewizja jest zasadna.Przede wszystkim niezależnie od granic rewizji zauważyć należy, że kwalifikacja prawna opisanego zachowania oskarżonego nie jest prawidłowa, w związku z czym należy ją poprawić (art. 404 k.p.k.). Błąd, jakiego w niniejszej sprawie dopuścił się sąd pierwszej instancji w zakresie kwalifikacji prawnej, polega na twierdzeniu, jakoby zachowanie oskarżonego wyczerpujące znamiona czynu opisanego w art. 322 § 1 k.k. i art. 167 § 1 k.k. stanowiło jedno przestępstwo o tzw. kwalifikacji kumulatywnej w rozumieniu art. 10 § 2 k.k. Z rozstrzygnięciem takim zgodzić się nie można, wspomniane bowiem zachowanie składało się wyraźnie z dwóch odrębnych czynów, godzących w różne dobra prawne. Na dodatek każdy z tych czynów zawiniony został też inaczej. O ile czyn określony w art. 322 § 1 k.k. został popełniony przez oskarżonego z winy nieumyślnej, o tyle czyn określony w art. 167 § 1 k.k. ma charakter występku umyślnego. Kumulatywny zbieg przepisów ustawy zaś ma zastosowanie wyłącznie w sytuacji, w której popełniono jeden czyn.Z podanych powodów Sąd Najwyższy poprawił kwalifikację prawną i, zmieniając opis czynów oskarżonego w sposób podany na wstępie, wymierzył mu kary jednostkowe za poszczególne przestępstwa oraz karę łączną w tej samej wysokości, jaka została mu orzeczona za przestępstwo określone w art. 322 § 1 k.k. w zb. z art. 167 § 1 k.k., a także uznał, że kara dodatkowa degradacji - zgodnie z treścią art. 296 § 2 k.k. - orzeczona zostaje za popełnienie występku określonego w art. 167 § 1 k.k. (...).