VI KZP 8/80

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia W. Żebrowski (sprawozdawca). Sędziowie: S. Pawelec, J. Szamrej.Prokurator Prokuratury Generalnej: A. Kabat.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Marii K., oskarżonej z art. 182 § 1 k.k., po rozpoznaniu przekazanego na podstawie art. 390 § 1 k.p.k. przez Sąd Wojewódzki w Katowicach - postanowieniem z dnia 20 lutego 1980 r. - zagadnienia prawnego wymagającego zasadniczej wykładni ustawy:"Czy termin czternastodniowy określony w art. 393 § 1 k.p.k. do wniesienia rewizji liczy się od daty doręczenia wyroku z uzasadnieniem oskarżonemu czy obrońcy w sytuacji, gdy obaj złożyli wniosek o doręczenie wyroku z uzasadnieniem, a następnie obrońca rewizji nie wniósł?"uchwalił udzielić odpowiedzi jak wyżej.Uzasadnienie faktyczneW terminie zawitym 7 dni strona może złożyć wniosek o sporządzenie na piśmie uzasadnienia wyroku (art. 370 k.p.k.). Wyrok z uzasadnieniem doręcza się temu, kto złożył wniosek zgodnie z art. 370 k.p.k. (art. 371 § 2 k.p.k.). W terminie 14 dni od daty doręczenia wyroku z uzasadnieniem strona może wnieść rewizję (art. 393 § 1 k.p.k.).Prawo do złożenia wniosku przewidzianego w art. 370 § 1 k.p.k. oraz do wniesienia rewizji przysługuje m.in. oskarżonemu. który jest stroną w postępowaniu, oraz jego obrońcy. Oskarżony, który korzysta z pomocy obrońcy, może złożyć wspomniany wniosek oraz wnieść rewizję niezależnie od tego, że uczynił to jego obrońca. Również obrońca zachowuje w tym zakresie samodzielność, jednakże z tym zastrzeżeniem, że może on działać tylko na korzyść oskarżonego (art. 77 i 374 § 3 k.p.k.).Zgodnie z art. 393 § 1 k.p.k. przewidziany w tym przepisie termin do wniesienia rewizji biegnie dla każdego uprawnionego od daty doręczenia mu wyroku z uzasadnieniem. Wprawdzie powołany przepis nie przewiduje wyjątków od określonego w nim sposobu ustalania terminu do wniesienia rewizji, jednakże jego wykładnia - uwzględniająca prawo oskarżonego do obrony - prowadzi do wniosku, że w odniesieniu do oskarżonego dopuszczalne są w tym względzie odstępstwa.Wyrazem wykładni dopuszczającej wyjątki od zasady wynikającej z art. 393 § 1 k.p.k. jest pogląd (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 listopada 1972 r. - V KRN 437/70, OSNKW 1973, z. 4, poz. 52), przyznający oskarżonemu prawo do wniesienia rewizji także w wypadku, gdy wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku na piśmie złożył tylko obrońca i w związku z tym jemu doręczono wyrok z uzasadnieniem. Według wspomnianego poglądu, który należy w całości podzielić, słuszność stanowiska przyznającego w takim wypadku oskarżonemu prawo do osobistego wniesienia rewizji wynika stąd, że złożenie przez obrońcę wniosku o uzasadnienie wyroku następuje zawsze w imieniu oskarżonego. Uzasadnia to twierdzenie, że wywołuje on takie same skutki jak wniosek złożony osobiście przez oskarżonego.Argumenty te przemawiają również za tym, że w sytuacji przedstawionej w pytaniu do wniesienia przez oskarżonego rewizji od wyroku sądu rejonowego liczyć należy od daty doręczenia wyroku z uzasadnieniem jego obrońcy, jeżeli, oczywiście, jest ona późniejsza od daty doręczenia takiego orzeczenia oskarżonemu. Odmienne rozstrzygnięcie wymienionego zagadnienia prawnego prowadziłoby do niesłusznego pozbawienia oskarżonego prawa do osobistego wniesienia rewizji od wyroku sądu rejonowego w sytuacji, w której otwierający taką możliwość wniosek obrońcy (art. 370 § 1 k.p.k.) złożony został w imieniu oskarżonego.