IV KZ 200/78

PostanowienieIzba Karna1979-05-01

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy brak pełnego zaznajomienia oskarżonych z materiałami śledztwa oraz niedokonanie podziału sprawy stanowią wystarczające podstawy do zwrotu sprawy oskarżycielowi w trybie art. 299 § 1 pkt 2 k.p.k.?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uchylił postanowienie o zwrocie sprawy oskarżycielowi, uznając, że wskazane przez Sąd Wojewódzki powody nie uzasadniały takiej decyzji. Brak pełniejszego zaznajomienia oskarżonych z materiałami śledztwa może nastąpić w toku postępowania sądowego, a możliwość podziału sprawy nie jest samodzielną podstawą do zwrotu, jeśli nie występują istotne braki postępowania przygotowawczego.
Stan faktyczny
Sąd Wojewódzki zwrócił sprawę oskarżycielowi, wskazując na dwa powody: brak pełnego zaznajomienia oskarżonych z materiałami śledztwa oraz niedokonanie podziału sprawy. Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie prokuratora na to postanowienie. W uzasadnieniu wskazano, że zaznajomienie z aktami nastąpiło w określonych datach, a ewentualne dalsze udostępnienie akt może nastąpić w toku postępowania sądowego. Podział sprawy jest natomiast kompetencją sądu, a nie podstawą do zwrotu.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy uchylił zaskarżone postanowienie Sądu Wojewódzkiego o zwrocie sprawy oskarżycielowi.

Pełny tekst orzeczenia

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia J. Polony. Sędziowie: T. Majewski (sprawozdawca), J. Wieczorek.Prokurator Prokuratury Generalnej, W. Flatt-Ferenc.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Stanisława Z. i innych, oskarżonych z art. 200 § 1, art. 202 § 2 k.k. i innych, po rozpoznaniu zażalenia Prokuratora Wojewódzkiego w Tarnobrzegu z siedzibą w Sandomierzu na postanowienie Sądu Wojewódzkiego w Lublinie z dnia 23 października 1978 r. co do zwrotu sprawy oskarżycielowi w trybie art. 299 § 1 pkt 2 k.p.k. i po wysłuchaniu wniosku prokuratorapostanowił uchylić zaskarżone postanowienie.Uzasadnienie faktycznePowody, które skłoniły Sąd Wojewódzki do zwrotu sprawy oskarżycielowi, były następujące:1) brak pełnego zaznajomienia z materiałami śledztwa oskarżonych Andrzeja J., Kazimierza Z., Marka K. i Józefa S.,2) niedokonanie podziału sprawy stwarzającego możliwość jej szybkiego osądzenia.Ad. 1. Zaznajomienie oskarżonego Andrzeja J. z materiałami śledztwa zostało dokonane przez prokuratora w dniu 29 czerwca 1978 r., a oskarżonych Kazimierza Z., Marka K. i Józefa S. - w dniu 18 lipca 1978 r.Pełniejsze zaznajomienie oskarżonych z materiałami sprawy może nastąpić w miarę potrzeby w trybie udostępnienia akt przez sąd (art. 142 § 1 k.p.k.).Ad. 2. Jak wynika z aktu oskarżenia, sprawa obejmuje czyny zarzucone oskarżonemu Stanisławowi Z. oraz czyny zarzucone innym osobom, lecz pozostające z nim w ścisłym związku.W ten sposób zachowana została zasada łączności spraw określony a w art. 24 § 1 k.p.k.Jeżeli sąd uzna, że do prawidłowego osądzenia sprawy konieczne jest wyłączenie i odrębne rozpoznanie sprawy w stosunku do niektórych oskarżonych, może to uczynić we własnym zakresie na podstawie art. 24 § 3 k.p.k. Nie stanowi to jednak podstawy do zwrotu sprawy oskarżycielowi, jeżeli nie występują jednocześnie istotne braki postępowania przygotowawczego (art. 299 § 1 pkt 2 i art. 344 § 1 i 2 k.p.k.).Z tych powodów Sąd Najwyższy uznał zażalenie prokuratora za zasadne i uchylił zaskarżone postanowienie.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 200 § 1art. 202 § 2 KKart. 299 § 1 pkt 2 KPKart. 142 § 1 KPKart. 24 § 1 KPKart. 24 § 3 KPKart. 299 § 1 pkt 2art. 344 § 1§ 1§ 2§ 1 pkt 2§ 3

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 13.07.2026.