VI KZP 18/80

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia W. Żebrowski. Sędziowie: S. Fornalik, S. Godlewski (sprawozdawca).Prokurator Prokuratury Generalnej: A. Kabat.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Roberta T. oskarżonego z art. 215 § 1 k.k., po rozpoznaniu przekazanego - na podstawie art. 390 § 1 k.k. - przez Sąd Rejonowy dla m. st. Warszawy - jako odwoławczy - postanowieniem z dnia 16 maja 1980 r. zagadnienia prawnego wymagającego zasadniczej wykładni ustawy:"1. Czy określony w art. 84 § 2 k.k. zakaz przekraczania górnej granicy kary zastępczej pozbawienia wolności dotyczy zagrożenia przewidzianego w przepisie części szczególnej kodeksu karnego lub innej ustawy karnej, czy też w razie określenia tej granicy mają zastosowanie przepisy części ogólnej kodeksu karnego modyfikujące wymiar kary, a w szczególności art. 57 § 3 pkt 3 k.k. (a także art. 54, 58 i 61 k.k.)?2. Czy zasady orzekania kary zastępczej pozbawienia wolności dotyczą zmiany zarówno kary ograniczenia wolności na zastępczą karę pozbawienia wolności, jak i kary grzywny samoistnej, orzeczonej na podstawie cytowanych przepisów części ogólnej kodeksu karnego, na zastępczą karę pozbawienia wolności?"uchwalił na pytanie sformułowane w pkt 1 udzielić odpowiedzi jak wyżej, a odmówić udzielenia odpowiedzi na pytanie sformułowane w pkt 2.Uzasadnienie faktycznePrzepis art. 84 § 2 k.k. nie pozwala pojmować inaczej sensu określenia: "zagrożenie karą" niż w ten sposób, że górną granicą kary pozbawienia wolności przewidzianej za dane przestępstwo jest górna granica tej kary określona w części szczególnej kodeksu karnego lub w innej ustawie karnej.Takiego rozumienia określenia: "górna granica kary pozbawienia wolności przewidzianej za dane przestępstwo" nie zmienia możliwości modyfikacji jej granic na korzyść lub na niekorzyść oskarżonego - w wypadkach przewidzianych w odpowiednich przepisach (np. art. 57-60 k.k.) - w wyniku realizacji dyrektyw sędziowskiego wymiaru kary.Sąd Najwyższy wielokrotnie już stwierdził, że przez pojęcie "zagrożenie karą" rozumie się zagrożenie przewidziane w przepisach części szczególnej kodeksu karnego lub innej ustawy karnej (por. uchwały składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 29 marca 1976 r., OSNKW 1976, z. 4-5, poz. 53 i OSNKW 1976, z. 7-8, poz. 99 oraz uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 26 stycznia 1978 r., OSNKW 1978, z. 2-3, poz. 18).Zasady określenia i zarządzenia wykonania zastępczej kary pozbawienia wolności normują wyczerpująco art. 37, 84 § 2 i 3 oraz art. 85 k.k., w związku z tym nie ma potrzeby udzielania odpowiedzi na pytanie sformułowanie w pkt 2.