II KO 2/76
PostanowienieIzba Karna1976-01-31
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Sąd Najwyższy może przekazać sprawę do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu w postępowaniu rewizyjnym na podstawie art. 26 k.p.k. w sytuacji, gdy sprawa zawisła w instancji odwoławczej przed dniem utworzenia nowego sądu wojewódzkiego?Ratio decidendi
Sąd Najwyższy, działając na podstawie art. 26 k.p.k., może przekazać sprawę do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu w postępowaniu rewizyjnym, nawet jeśli sprawa zawisła w instancji odwoławczej przed dniem utworzenia nowego sądu wojewódzkiego. Przepis art. 26 k.p.k. ma zastosowanie zarówno w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, jak i w postępowaniu odwoławczym, a racje praktyczne przemawiające za jego stosowaniem mogą dotyczyć obu etapów postępowania.Stan faktyczny
Sąd Wojewódzki w Wałbrzychu wystąpił do Sądu Najwyższego z wnioskiem o przekazanie sprawy karnej Józefa G. i Stanisława W. do rozpoznania Sądowi Wojewódzkiemu w Jeleniej Górze. Uzasadnieniem były względy praktyczne, takie jak zamieszkiwanie większości świadków w pobliżu Jeleniej Góry oraz fakt popełnienia przestępstwa na terenie województwa jeleniogórskiego. Sprawa zawisła w Sądzie Wojewódzkim w Wałbrzychu przed dniem 1 stycznia 1976 r., kiedy to sąd ten był właściwy dla obu województw.Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy postanowił przekazać sprawę Józefa G. i Stanisława W. do rozpoznania Sądowi Wojewódzkiemu w Jeleniej Górze, jako sądowi rewizyjnemu.Pełny tekst orzeczenia
Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia Z. Ziemba (sprawozdawca). Sędziowie: F. Karolus, W. Sutkowski.Prokurator Prokuratury Generalnej: F. Pasturczak. SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Józefa G. i Stanisława W., oskarżonych z art. 200 § 1 i art. 202 § 1 k.k., po rozpoznaniu pisemnego wystąpienia Sądu Wojewódzkiego w Wałbrzychu z dnia 15 stycznia 1976 r. o przekazanie sprawy do rozpoznania w postępowaniu rewizyjnym Sądowi Wojewódzkiemu w Jeleniej Górze i po wysłuchaniu wniosku prokuratorapostanowił na podstawie art. 26 k.p.k. przekazać sprawę niniejszą do rozpoznania Sądowi Wojewódzkiemu w Jeleniej Górze, jako sądowi rewizyjnemu. Uzasadnienie faktycznePrzekazanie sprawy niniejszej do rozpoznania Sądowi Wojewódzkiemu w Jeleniej Górze, jako rewizyjnemu, uzasadnione jest względami przytoczonymi w postanowieniu Sądu Wojewódzkiego w Wałbrzychu z dnia 15 stycznia 1976 r., większość bowiem osób podlegających wezwaniu na rozprawę rewizyjną zamieszkuje blisko Jeleniej Góry, natomiast z dala od Świdnicy, będącej siedzibą Sądu Wojewódzkiego w Wałbrzychu. Dodatkowo za tym przekazaniem przemawia okoliczność, że przestępstwo będące przedmiotem osądu w niniejszej sprawie popełnione zostało na terenie województwa jeleniogórskiego i Sąd Rejonowy w Lwówku Śląskim, który w tej sprawie orzekał w pierwszej instancji, znajduje się w okręgu Sądu Wojewódzkiego w Jeleniej Górze, a sprawa w postępowaniu rewizyjnym zawisła w Sądzie Wojewódzkim w Wałbrzychu przed dniem 1 stycznia 1976 r., kiedy to sąd ten był sądem miejscowo właściwym także dla województwa jeleniogórskiego. Obecnie, wobec utworzenia w tym czasie Sądu Wojewódzkiego w Jeleniej Górze, ten właśnie sąd jest instancją odwoławczą dla spraw rozpoznawanych przez Sąd Rejonowy w Lwówku Śląskim.Jest to więc szczególny wypadek, gdy Sąd Wojewódzki w Jeleniej Górze stanie się dla niniejszej sprawy właściwy z mocy delegacji określonej w art. 26 k.p.k., będąc jednocześnie obecnie także sądem miejscowo właściwym dla spraw rozpoznawanych przez Sąd Rejonowy w Lwówku Śląskim.Przekazaniu sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu nie stoi na przeszkodzie okoliczność, że sprawa ta zawisła w instancji odwoławczej, gdyż przepis art. 26 k.p.k. ma zastosowanie zarówno w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, jak i w postępowaniu odwoławczym.Przemawiają za tym te racje praktyczne, które legły u podstaw wymienionego przepisu, mogą bowiem one dotyczyć zarówno postępowania pierwszoinstancyjnego, jak i postępowania odwoławczego w sądzie wojewódzkim, jeżeli sąd ten uzupełnia postępowanie dowodowe w trybie art. 402 § 2 k.p.k. Poza tym nie ma żadnej podstawy do ograniczenia przepisu art. 26 k.p.k - podobnie jak przepisu art. 27 k.p.k - tylko do ram postępowania przed sądem pierwszej instancji.Z tych względów Sąd Najwyższy postanowił jak wyżej.
Powiązane orzeczenia
- IV KO 36/14 2014-05-13Czy Sąd Najwyższy powinien przekazać sprawę innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k., gdy wszyscy sędziowie sądu pierwszej instancji złożyli oświadczenia o wyłączeniu od orzekania z powodu pokrzywdzenia sę…
- III KO 78/20 2020-09-04Czy w sytuacji, gdy sprawa dotyczy sędziów orzekających w tym samym sądzie, istnieją szczególne okoliczności uzasadniające przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k.?
- VI KZP 21/74 1974-08-22Czy sąd delegowany na podstawie art. 26 k.p.k. może wystąpić do sądu wyższego rzędu o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, nie wyłączając sądu pierwotnie właściwego?
- II KO 76/13 2013-11-15Czy Sąd Najwyższy może przekazać sprawę innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k. w sytuacji, gdy sędziowie orzekający w pionie karnym danego sądu złożyli wnioski o wyłączenie od rozpoznania sprawy, a sąd w…
- II KO 23/24 2024-03-13Czy Sąd Najwyższy może przekazać sprawę do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na wniosek sądu, który stwierdził swoją niewłaściwość miejscową?
Powołane przepisy
art. 200 § 1art. 202 § 1 KKart. 26 KPKart. 402 § 2 KPKart. 27 KPk§ 1§ 2
Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 13.07.2026.