I PZP 15/75

UchwałaIzba Pracy i Ubezpieczeń Społecznych1975-06-25

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wprowadzenie nowego schematu organizacyjnego w zakładzie pracy, znoszącego dotychczasowe stanowisko i wprowadzającego nowe zasady wynagradzania, nakłada na pracodawcę obowiązek wypowiedzenia pracownikowi umowy o pracę lub co najmniej warunków pracy i płacy, nawet jeśli aktualnie nie nastąpiło pogorszenie jego sytuacji materialnej?
Ratio decidendi
Wprowadzenie nowego schematu organizacyjnego w zakładzie pracy, który powoduje zmianę stanowiska pracownika, wymaga wypowiedzenia mu warunków pracy i płacy, nawet jeśli aktualnie nie uległy one pogorszeniu. Należy zbadać, czy pracownik nie traci w przyszłości możliwości awansowych z powodu niższego górnego pułapu wynagrodzenia na nowym stanowisku. Podwyżka wynagrodzenia jest istotna tylko wtedy, gdy dotyczą jej stałe składniki, a nie czynniki przyszłe i niepewne.
Stan faktyczny
Pracownica była zatrudniona na stanowisku kierownika sekcji administracyjnej. Po wprowadzeniu nowego schematu organizacyjnego i zasad wynagradzania, została przeniesiona na stanowisko starszego referenta administracyjnego, otrzymując wyższe wynagrodzenie. Pracownica domagała się wyrównania wynagrodzenia, twierdząc, że jej stanowisko zostało zlikwidowane bez wypowiedzenia zmieniającego. Zakład pracy argumentował, że nowe stanowisko i wynagrodzenie zostały ustalone zgodnie z kwalifikacjami pracownicy i zakresem czynności, a reorganizacja nie naruszyła jej praw.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy uchwalił, że wprowadzenie nowego schematu organizacyjnego wymagającego zmiany stanowiska pracownika wiąże się z obowiązkiem wypowiedzenia warunków pracy i płacy. Odmówił odpowiedzi na drugie pytanie dotyczące sprzeczności roszczenia z zasadami współżycia społecznego.

Pełny tekst orzeczenia

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia S. Rejman (sprawozdawca). Sędziowie: A. Szczurzewski, T. Szymanek.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie z wniosku Aliny R. przeciwko Zakładowi Energetycznemu w L. o zapłatę po rozpoznaniu na posiedzeniu jawnym następującego zagadnienia prawnego przekazanego przez Okręgowy Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Lublinie postanowieniem z dnia 25 kwietnia 1975 r. do rozstrzygnięcia w trybie art. 66 § 1 ustawy o sądach pracy i ubezpieczeń społecznych:"1. Czy wprowadzenie w zakładzie pracy od dnia 1 stycznia 1973 r. nowego schematu organizacyjnego, znoszącego dotychczasowe stanowisko kierownika sekcji administracyjnej i przewidującego w zamian stanowisko starszego referenta administracyjnego, oraz nowych zasad wynagradzania za pracę nałożyło na zakład pracy obowiązek wypowiedzenia pracownikowi, zajmującemu stanowisko kierownika wspomnianej sekcji, zawartej z nim umowy o pracę lub co najmniej wypowiedzenia warunków pracy i płacy?2. Czy - w przypadku pozytywnej odpowiedzi - zgłoszone przez pracownika, który do dnia 31 stycznia 1972 r. zatrudniony był na stanowisku kierownika sekcji administracyjnej i któremu zakład pracy tego stanowiska nie wypowiedział, a przeniósł go od dnia 1 stycznia 1973 r. na stanowisko starszego referenta administracyjnego, roszczenie o wyrównanie wynagrodzenia za pracę może być uznane za sprzeczne z zasadami współżycia społecznego, jeśli dopiero w grudniu 1974 r. pracownik wystąpił z tym roszczeniem i objął nim poprzedzający okres dwuletni, w którym - wyrażając milczącą zgodę - pracował na stanowisku starszego referenta administracyjnego i otrzymywał wynagrodzenie przewidziane dla tego stanowiska?"powziął następującą uchwałę:I. Wprowadzenie w zakładzie pracy nowego schematu organizacyjnego, powodującego zmianę stanowiska pracownika, wymaga wypowiedzenia mu warunków pracy i płacy, chociażby aktualnie nie uległy one pogorszeniu. II. Odmówić udzielenia odpowiedzi na drugie pytanie. Uzasadnienie faktyczneW sprawie jest niesporne, że Alicja R., pracowała w Zakładach Energetycznych w L. do dnia 31.XII.1972 r. na stanowisku kierownika sekcji administracyjnej w Rejonie Energetycznym w P. za wynagrodzeniem 1.900 zł miesięcznie. Od dnia 1.I.1973 r. stosownie do zmienionego protokołu dodatkowego nr 887 PE z dnia 30.XII.1972 r. do układu zbiorowego pracy zakład pracy ustalił dla Aliny R. stanowisko służbowe starszego referenta oraz wynagrodzenie w wysokości 2.100 zł, które z dniem 1.V.1974 r. zostało podwyższone do 2.300 zł w skali miesięcznej.Zakładowa Komisja Rozjemcza nie uwzględniła wniosku Aliny R. o wypłatę wynagrodzenia za okres dwóch lat w wysokości różnicy między pobieranym przez nią wynagrodzeniem a wynagrodzeniem kierownika sekcji administracyjnej, ustalonym nowym taryfikatorem w granicach od 2.500 zł. Stanęła bowiem na stanowisku, że taryfikator obowiązujący od dnia 1.I.1973 r. i wprowadzony równocześnie schemat organizacyjny zniosły szereg stanowisk, między innymi stanowisko kierownika sekcji. Wnioskodawczyni w wyniku reorganizacji uzyskała podwyżkę płacy, a w przyszłości może osiągnąć wynagrodzenie sięgające nawet 2.500 zł miesięcznie.Orzeczenie Zakładowej Komisji Rozjemczej zostało zaskarżone przez Alinę R., która domagała się uwzględnienia jej roszczeń w całości.W odpowiedzi na odwołanie zakład pracy podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko, twierdząc, że po reorganizacji nie ma już stanowiska kierownika sekcji administracyjnej, lecz tylko stanowiska referenta, starszego referenta i kierownika oddziału. Zaszeregowanie skarżącej na stanowisko starszego referenta zostało dokonane po uwzględnieniu jej kwalifikacji zawodowych oraz zakresu wykonywanych czynności.Okręgowy Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych na podstawie art. 66 § 1 ustawy o s.p. i u.s. przedstawił Sądowi Najwyższemu do rozstrzygnięcia budzące poważne wątpliwości zagadnienie prawne, zamieszczone w sentencji niniejszej uchwały.Pierwsze z przedstawionych pytań ma istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia odwołania. Zmiana stanowiska służbowego skarżącej oraz wysokości jej wynagrodzenia miały miejsce przed dniem 1.I.1975 r. i dlatego przepisy kodeksu pracy nie mają w sprawie zastosowania (art. XIII § 1 przep. wprow. k.p.). Należy jednak podkreślić, że kodeks pracy w art. 42 § 1 recypował wykształconą w orzecznictwie Sądu Najwyższego zasadę, iż przepisy o wypowiedzeniu umowy o pracę stosuje się odpowiednio do wypowiedzenia wynikających z umowy warunków pracy i płacy, czyli do tzw. w doktrynie wypowiedzenia zmieniającego.W świetle stanu prawnego - mającego zastosowanie w niniejszej sprawie - pracownikowi nie przysługiwało żadne roszczenie w stosunku do zakładu pracy, który zgodnie z nowym schematem organizacyjnym wprowadził nową nomenklaturę stanowisk, nie naruszając ani zakresu czynności, ani wynagrodzenia pracowników. W każdym natomiast wypadku zmiany zakresu czynności i wynagrodzenia pracownika na jego niekorzyść zakład pracy obowiązany był dokonać wypowiedzenia zmieniającego i złożyć pracownikowi ofertę w przedmiocie nowego ukształtowania jego sytuacji po upływie okresu wypowiedzenia. Pracownik może taką ofertę odrzucić i wówczas stosunek pracy zostaje rozwiązany albo też przyjąć ją, i to także w sposób dorozumiany, przez pozostanie do dyspozycji pracodawcy. Takie stanowisko - nie nasuwające zastrzeżeń - zajął Sąd Najwyższy w orzeczeniu z dnia 11.V.1954 r. II C 2835/52 (OSN 1955, z. 1, poz. 12).Aby udzielić prawidłowej odpowiedzi na pytanie, czy w konkretnej sprawie zachodzi konieczność wypowiedzenia pracownikom przez zakład pracy warunków płacy - a to zagadnienie wynikło przy rozpoznawaniu odwołania przez okręgowy sąd pracy i ubezpieczeń społecznych - należy porównać sytuację pracownika przed zmianą warunków jego pracy i po ich zmianie.Sam fakt, że w wyniku reorganizacji i zmian w taryfikatorze pracownik na nowym stanowisku otrzymuje aktualnie podwyżkę wynagrodzenia, nie przesądza jeszcze o braku potrzeby dokonywania przez zakład pracy wypowiedzenia zmieniającego. Należy natomiast ustalić, czy w wyniku nowego zaszeregowania pracownika nie traci on w przyszłości możliwości awansowych, które miał przed podwyżką, a to na skutek tego, że górna granica płacy przewidzianej dla danego stanowiska jest obecnie niższa. Wprawdzie awansowanie pracowników - także w sensie podwyżki wynagrodzenia - jest zależne od kierownika zakładu pracy, ale ocena ta nie powinna i nie może być dowolna. Wynagrodzenie bowiem pracownika w naszym ustroju społecznym powinno być tak ustalone, aby odpowiadało rodzajowi wykonywanej pracy i kwalifikacjom wymaganym przy jej wykonywaniu, a także aby sprzyjało usprawnieniu pracy oraz podnoszeniu jej jakości i wydajności. Zasada ta znalazła normatywny wyraz w art. 78 k.p. Na kierowniku zaś zakładu pracy spoczywa obowiązek sprawiedliwej oceny pracy załogi przy współudziale związków zawodowych. Nie wolno przeto wykluczyć, czy nawet zakładać, że pracownik w pełni sił produkcyjnych i pracujący dotąd nienagannie nie osiągnąłby maksimum wynagrodzenia przewidzianego dla zajmowanego przez niego stanowiska.Przedmiotem swojego zainteresowania sąd musi uczynić także i to, jakie składniki złożyły się na podwyżkę wynagrodzenia. O jej istnieniu można mówić tylko wówczas, kiedy podwyżce uległy stałe składniki wynagrodzenia, a nie wtedy, gdy podwyżka, wprawdzie aktualnie realna zależna jest jednak od czynników przyszłych i niepewnych. Gdyby więc w wyniku zmian organizacyjnych lub płacowych sytuacja pracownika miała ulec pogorszeniu - w tym rozumieniu, o jakim była mowa - wówczas na zakładzie pracy spoczywa obowiązek dokonania w stosunku do takiego pracownika wypowiedzenia zmieniającego. Uzasadnia to udzieloną odpowiedź na pytanie pierwsze.Drugie pytanie jest natomiast bezprzedmiotowe, ponieważ zakłada, że pracownik wyraził milcząco zgodę na zmianę warunków pracy i płacy. Jak to już wyżej zostało wykazane, przyjęcie przez pracownika oferty może nastąpić także w sposób dorozumiany, przez pozostanie bez zastrzeżeń do dyspozycji zakładu pracy przez dłuższy czas, za który w każdym bądź razie należy uznać okres dwuletni. Nieznajomością prawa pracownik nie może się tłumaczyć i nie może na niej skutecznie opierać swoich roszczeń.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 66 § 1art. 42 § 1art. 78 KP§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 13.07.2026.