IV KZ 84/77

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia F. Kozłowski (sprawozdawca). Sędziowie: T. Majewski, Z. Kwiecień.Prokurator Prokuratury Generalnej: H. Minarczuk.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Stanisława O., skazanego z art. 157 § 2 k.k. w związku z art. 99 § 1 k.k., po rozpoznaniu zażalenia obrońcy na postanowienie Sądu Wojewódzkiego w Kielcach z dnia 30 sierpnia 1977 r. i po wysłuchaniu wniosku prokuratorapostanowił zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy.Uzasadnienie faktyczneSąd Wojewódzki w Kielcach, po przeprowadzeniu czynności sprawdzających, oddalając wniosek o wznowienie postępowania, zasadnie wykazał, że ustalenia, na których oparto wyrok skazujący, nie zostały podważone.Zeznania świadków Władysława O., Jana Z. i Tadeusza L. - mimo stanowczości, z jaką świadkowie ci przedstawiają swoje twierdzenie - nie zasługują na wiarę, gdyż są sprzeczne z innymi dowodami, między innymi z zeznaniami świadków Mariana W., Aleksandra O., Marii M., a także z wyjaśnieniami obu oskarżonych Stanisława O. i Witolda J., którzy podali, że to właśnie po uderzeniu zadanym przez Stanisława O. Jan L. przewrócił się na asfalt i na tym bójka się zakończyła (...).Kodeks postępowania karnego nie przewiduje udziału oskarżyciela posiłkowego w posiedzeniu w kwestii wznowienia postępowania i w posiedzeniu tym oskarżyciel posiłkowy udziału nie brał. Oskarżyciel posiłkowy brał jednak udział w czynnościach sprawdzających (czego skarżący słusznie w związku z treścią art. 480 k.p.k. nie kwestionuje) i wypowiedział się również w kwestii oceny przeprowadzonych dowodów oraz zasądzenia kosztów, co nie jest sprzeczne z procedurą karną, a wręcz przeciwnie, przewidziane jest w art. 134 § 2 k.p.k. (...).