I PZP 29/75

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia A. Filcek. Sędziowie: W. Formański, M. Wilewski (sprawozdawca).SentencjaSąd Najwyższy w sprawie z powództwa Władysława O. przeciwko Miejskiemu Przedsiębiorstwu Komunikacyjnemu w Ł. o nagrodę z funduszu zakładowego po rozpoznaniu na posiedzeniu jawnym zagadnienia prawnego przekazanego przez Okręgowy Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Łodzi postanowieniem z dnia 30 maja 1975 r. do rozstrzygnięcia w trybie art. 66 ustawy § 1 z dnia 24 października 1974 r. o okręgowych sądach pracy i ubezpieczeń społecznych:"Czy zawarty w rozdziale III ust. 3 regulaminu tworzenia i podziału zakładowego funduszu nagród w Miejskim Przedsiębiorstwie Komunikacyjnym w Łodzi wymóg przepracowania w przedsiębiorstwie co najmniej 6 miesięcy dotyczy przepracowania 6 miesięcy w przedsiębiorstwie w ogóle czy też w danym roku kalendarzowym?"powziął następującą uchwałę:Przewidziany w art. 5 ust. 3 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o zasadach tworzenia i podziału zakładowego funduszu nagród oraz zakładowych funduszów socjalnego i mieszkalnego (Dz. U. Nr 27, poz. 150) warunek przepracowania w zakładzie pracy wypłacającym nagrodę co najmniej 6 miesięcy dla przyznania tej nagrody, a zastosowany w rozdziale III ust. 5 regulaminu tworzenia i podziału zakładowego funduszu nagród w Miejskim Przedsiębiorstwie Komunikacyjnym w Łodzi w brzmieniu ustalonym zarządzeniem z dnia 4 marca 1975 r. dotyczy roku kalendarzowego, za który został utworzony fundusz nagród. Uzasadnienie faktyczneZakładowa Komisja Rozjemcza oddaliła wniosek Władysława O. o przyznanie mu nagrody z zakładowego funduszu nagród za 1974 r. i ustaliła, że wnioskodawca był zatrudniony w pozwanym Przedsiębiorstwie od dnia 22.VI.1972 r. do dnia 11.III.1974 r. Z tym dniem została z nim rozwiązana umowa o pracę za dwutygodniowym wypowiedzeniem dokonanym przez zakład pracy.Wnioskodawca nie przepracował zatem w 1974 r. w pozwanym Przedsiębiorstwie 6 miesięcy, co stanowi warunek przyznania nagrody w myśl postanowień rozdziału III ust. 5 w związku z ust. 4 pkt 2 regulaminu tworzenia i podziału zakładowego funduszu nagród w Miejskim Przedsiębiorstwie Komunikacyjnym w Łodzi z dnia 19.II.1974 r.Na skutek odwołania wnioskodawcy, kwestionującego ocenę prawną tego orzeczenia, Okręgowy Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych przedstawił Sądowi Najwyższemu w trybie art. 66 § 1 ustawy z dnia 24 października 1974 r. o okręgowych sądach pracy i ubezpieczeń społecznych zagadnienie prawne przytoczone w sentencji uchwały.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył, co następuje:Regulamin tworzenia i podziału zakładowego funduszu nagród w Miejskim Przedsiębiorstwie Komunikacyjnym w Łodzi, stanowiący załącznik nr 1 do zarządzenia nr 5/74 dyrektora tegoż Przedsiębiorstwa z dnia 19 lutego 1974 r., został uchwalony na podstawie następujących aktów prawnych, które zresztą zostały powołane w tym regulaminie:1) ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o zasadach tworzenia i podziału zakładowego funduszu nagród oraz zakładowych funduszów socjalnego i mieszkaniowego (Dz. U. Nr 27, poz. 150),2) rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 1 października 1973 r. w sprawie zakładowego funduszu nagród (Dz. U. Nr 41, poz. 249) i3) zarządzenia Ministra Pracy, Płac i Spraw Socjalnych z dnia 22 października 1973 r. w sprawie corocznego podwyższania zakładowego funduszu nagród (M.P. Nr 46, poz. 264).W świetle art. 4 ust. 1 wymienionej ustawy pracownik ma prawo do nagrody z zakładowego funduszu nagród, jeżeli przepracował nienagannie w jednym zakładzie pracy cały rok kalendarzowy, a w tych jednostkach, w których rozliczenie następuje w innych okresach, odpowiednio rok obrachunkowy. Rok kalendarzowy (obrachunkowy), jako okres rozliczeniowy, wymienia także art. 5 ust. 1 i ust. 2 tej ustawy, przy czym w ust. 3 tegoż art. 5 przewidziany został warunek przepracowania w zakładzie pracy wypłacającym nagrodę co najmniej 6 miesięcy. W kontekście z poprzednimi przepisami okres 6-miesięczny odnosi się do danego roku kalendarzowego (obrachunkowego).Podobnie o roku kalendarzowym stanowią przepisy rozporządzenia wykonawczego Rady Ministrów z dnia 1 października 1973 r., powołanego wyżej pkt 2, a zmienionego rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 24 grudnia 1974 r. (Dz. U. Nr 49, poz. 306); wystarczy powołać tutaj § 3, 4, 5, 10 ust. 2, a zwłaszcza § 9 ust. 1 i 2.Konsekwentnie wreszcie w powołanym wyżej w pkt 3 zarządzeniu Ministra Pracy, Płac i Spraw Socjalnych z dnia 22 października 1973 r. została ujęta w załączniku do tego zarządzenia tabela wskaźników corocznego podwyższania zakładowego funduszu nagród za poszczególne lata kalendarzowe, poczynając od 1973 r., a kończąc na roku kalendarzowym 1981.Zgodnie z tymi źródłami prawa został opracowany i uchwalony powołany na wstępie regulamin tworzenia i podziału zakładowego funduszu nagród, obowiązujący w pozwanym Przedsiębiorstwie, w którym okresem rozliczeniowym zakładowego funduszu nagród jest rok kalendarzowy.Przytoczony w pytaniu prawnym przepis jest niemal dosłownym powtórzeniem art. 5 ust. 3 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. i dlatego jego treść musi być wykładana tak jak treść przepisu ustawowego. Jest to ponadto wynikiem struktury tworzenia funduszu nagród dla ściśle zamkniętego okresu. Stąd wszelkie warunki uczestniczenia w podziale tak utworzonego funduszu muszą być zbieżne czasowo z tym okresem.Rozważania te uzasadniają udzielenie odpowiedzi jak w powziętej uchwale.