II CR 655/70

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia F. Wesely. Sędziowie: K. Piasecki, Z. Wasilkowska (sprawozdawca).SentencjaSąd Najwyższy po rozpoznaniu na posiedzeniu jawnym sprawy z wniosku: 1) Zofii Z., 2) Tadeusza Z., 3) Ireny P., 4) Zofii M. o ubezwłasnowolnienie Jana Z., na skutek rewizji wnioskodawców od postanowienia Sądu Wojewódzkiego dla Województwa Warszawskiego w Warszawie z dnia 21 sierpnia 1970 r.,oddalił rewizję.Uzasadnienie faktycznePostanowieniem z dnia 21.VIII.1970 r. Sąd Wojewódzki oddalił wniosek o ubezwłasnowolnienie Jana Z.Sąd Wojewódzki ustalił, że uczestnik postępowania Jan Z., liczący 75 lat, przebywał w 1966 r. w szpitalu dla psychicznie chorych, jednakże został wypisany w stanie poprawy i obecnie nie zdradza żadnych objawów choroby ani zaburzeń psychicznych. Zgodnie z opinią biegłego uczestnik ma orientację w sprawach rodzinnych i majątkowych i zachował zdolność decyzji; może jedynie mieć trudności w obliczu zawiłych spraw majątkowych, jednakże procesy sklerotyczne zachodzące u niego nie mogą być zakwalifikowane jako choroba lub zaburzenia psychiczne.Rozpoznając rewizję wnioskodawców od powyższego postanowienia Sąd Najwyższy uznał ją za nieuzasadnioną.W postępowaniu o ubezwłasnowolnienie negatywna opinia biegłego lekarza psychiatry stwierdzająca, że badany nie jest chory psychicznie ani nie cierpi na niedorozwój umysłowy, ma rozstrzygające znaczenie w tym sensie, że sąd nie może brew takiej opinii orzec ubezwłasnowolnienia z powodu choroby psychicznej lub niedorozwoju umysłowego. Sąd może jedynie, jeśli w świetle pozostałego materiału dowodowego nasuną mu się wątpliwości co do poczytalności uczestnika, zażądać opinii innego biegłego psychiatry.W danej sprawie Sąd Wojewódzki nie miał podstaw do podawania w wątpliwość negatywnej opinii biegłego, sporządzonej na piśmie i potwierdzonej ustnie na rozprawie, albowiem - jak to sam stwierdził - uczestnik wysłuchany w trybie art. 556 § 1 k.p.c. udzielał na zadawane mu pytania odpowiedzi trafnych, logicznych i rzeczowych i robił wrażenie dobrze zorientowanego w sprawach rodzinnych i związanych z prowadzeniem gospodarstwa rolnego. Podnoszone w rewizji pewne dziwactwa uczestnika mogą być położone na karb jego podeszłego wieku i nie świadczą o konieczności jego ubezwłasnowolnienia.W każdym razie skoro ani wnioskodawcy nie wnosili w I instancji o poddanie uczestnika ponownemu badaniu, ani Sądowi z urzędu nie nasunęły się wątpliwości co do opinii biegłego, to orzeczenie Sądu Wojewódzkiego oddalające wniosek o ubezwłasnowolnienie jest prawidłowe i nie może być wzruszone.Z tych przyczyn Sąd Najwyższy oddalił rewizję (art. 387 k.p.c.).