VI KZP 70/71

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia A. Pyszkowski. Sędziowie: S. Mirski (sprawozdawca), J. Polony.Prokurator Prokuratury Generalnej: J. Pozorski.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Andrzeja S. o odwołanie warunkowego zwolnienia, po rozpoznaniu przedstawionego w trybie art. 390 § 1 k.p.k. przez Sąd Wojewódzki w Poznaniu postanowieniem z dnia 27 października 1971 r. zagadnienia prawnego wymagającego zasadniczej wykładni ustawy:"Czy przez użyte w art. 97 k.k. określenie "i w ciągu dalszych 6 miesięcy nie odwołano warunkowego zwolnienia" należy rozumieć tylko prawomocne postanowienie w tej kwestii, czy też wystarczy odwołanie warunkowego zwolnienia przez sąd penitencjarny I instancji przed upływem tego ostatniego terminu choć nieprawomocnym jeszcze postanowieniem?"i po wysłuchaniu wniosku prokuratora,uchwalił udzielić odpowiedzi jak wyżej.Uzasadnienie faktycznePodobnie jak w art. 97 k.k., ujęcie kwestii odwołania warunkowego przedterminowego zwolnienia zawierał art. 64 k.k. z 1932 r. (obecnie art. 79 § 2 k.k.) w odniesieniu do zarządzenia wykonania warunkowo zawieszonej kary pozbawienia wolności. Na tle przepisu art. 64 k.k. z 1932 r. Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 18 stycznia 1962 r. VI KO 62/71 (OSNKW 1962 nr IV, poz. 62) wyjaśnił, że poza wypadkami, w których z ogólnych norm prawa karnego wynika wymaganie istnienia prawomocnego orzeczenia np. stwierdzenie popełnienia przestępstwa, o którym mowa w art. 60 i 63 k.k. z 1932 r.), ustawodawca kiedy chciał podkreślić wymaganie istnienia prawomocnego orzeczenia, czynił to expressis verbis (np. art. 35, 52 § 1, 89 k.k. z 1932 r.). W przepisie zaś art. 64 k.k. z 1932 r. brak zastrzeżenia, że wspomniane w nim zarządzenie musi w terminie tam wskazanym zyskać prawomocność, jest ono zatem skuteczne z chwilą wydania, co może nastąpić również w ostatnim dniu terminu.Przytoczona argumentacja i rozumowanie mają pełne zastosowanie do zagadnienia przedstawionego przez Sąd Wojewódzki w sprawnie niniejszej, skoro nowy kodeks karny, podobnie jak uchylony, tylko w niektórych wypadkach wskazuje na potrzebę prawomocności orzeczenia (art. 29 § 1, 45, 74 § 1, 78 § 1), nie czyni zaś tego w odniesieniu do przewidzianego w art. 97 k.k. odwołania warunkowego zwolnienia, podobnie jak i do terminu zarządzenia wykonania kary przewidzianego w art. 79 § 2 k.k.Brak wymagania uzyskania prawomocności przez postanowienie o odwołaniu warunkowego zwolnienia w terminie wskazanym w art. 97 k.k. wynika także z przepisu art. 411 § 1 k.p.k., według którego wniesienie zażalenia nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego postanowienia, chyba że ustawa stanowi inaczej (por. np. art. 247 § 3 k.p.k.). Co do postanowienia o odwołaniu warunkowego zwolnienia, ustawa (art. 80 § 5 k.k.w.) nie przewidziała wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia w razie złożenia zażalenia.