III CRN 254/90

PostanowienieIzba Cywilna1990-09-07

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o stwierdzenie nabycia spadku powinien zostać odrzucony, jeśli w toku jest już postępowanie w tej samej sprawie, a następnie zostało ono prawomocnie zakończone?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał, że wniosek o stwierdzenie nabycia spadku powinien zostać odrzucony, jeśli w toku jest już postępowanie w tej samej sprawie, które zostało następnie prawomocnie osądzone. Nadanie biegu takiemu wnioskowi i wydanie orzeczenia co do istoty sprawy stanowi rażące naruszenie przepisów Kodeksu postępowania cywilnego, w szczególności art. 199 § 1 pkt 2 w związku z art. 13 § 2 k.p.c.
Stan faktyczny
Sąd Rejonowy pierwotnie stwierdził nabycie spadku po S. M. na rzecz jego syna B. M. Następnie, do tego samego sądu wpłynął kolejny wniosek o stwierdzenie nabycia spadku po tej samej osobie, tym razem złożony przez J. N., która powoływała się na testament szczególny. Sąd Rejonowy, mimo toczącego się już postępowania, wydał postanowienie stwierdzające nabycie spadku na rzecz J. N. na podstawie testamentu szczególnego. Postanowienie to zostało zaskarżone rewizją nadzwyczajną Ministra Sprawiedliwości.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy uchylił zaskarżone postanowienie Sądu Rejonowego i odrzucił wniosek J. N. o stwierdzenie nabycia spadku.

Pełny tekst orzeczenia

Skład orzekającyPrzewodniczący: Sędzia SN A. WypiórkiewiczSędziowie SN: J. Gudowski (spraw.), J. SucheckiSentencjaSąd Najwyższy Izba Cywilna po rozpoznaniu w dniu 7 września 1990 r. na rozprawie sprawy z wniosku J. N. o stwierdzenie nabycia spadku po S. M. na skutek rewizji nadzwyczajnej Ministra Sprawiedliwości S/C III, 5310/4/90 od postanowienia Sądu Rejonowego w W. z dnia 13 października 1989 r. sygn. akt (...),postanawia:uchylić zaskarżone postanowienie i wniosek odrzucić.Uzasadnienie faktycznePostanowieniem z dnia 19 września 1989 r., sygn. akt (...), Sąd Rejonowy w W. stwierdził, że spadek po S. M. zmarłym w dniu 14 maja 1989 r. w W. nabył na mocy ustawy syn B. M. w całości.Powyższe orzeczenie było wynikiem postępowania wszczętego wnioskiem z dnia 11 sierpnia 1989 r., w trakcie którego Sąd ustalił, że spadkodawca zmarł jako rozwiedziony, nie sporządziwszy testamentu, pozostawiając po sobie jedno dziecko - syna B. M.W dniu 4 września 1989 r. do Sądu Rejonowego w W. wpłynął kolejny wniosek o stwierdzenie nabycia spadku po S. M., tym razem autorstwa J. N., wskazującej na testament szczególny powołujący ją do spadku w całości. Po ustaleniu bytu i treści testamentu, a także odebraniu zapewnienia wnioskodawczyni, z którego wynikało, że testator był w chwili zgonu bezdzietnym kawalerem, Sąd Rejonowy - postanowieniem z dnia 13 października 1989 r., sygn. akt (...) - stwierdził nabycie spadku po S. M. przez J. N. w całości na podstawie testamentu szczególnego z dnia 11 maja 1989 r.Postanowienie to, które uprawomocniło się bez zaskarżenia w trybie zwykłym, zostało zaskarżone rewizją nadzwyczajną Ministra Sprawiedliwości, zarzucającą rażące naruszenie przepisów art. 365 i 199 § 1 pkt 2 k.p.c. w związku z art. 13 § 2 k.p.c. oraz domagającą się uchylenia tego postanowienia i odrzucenia wniosku. Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył, co następuje:W sytuacji, gdy sprawa z wniosku В. М. o stwierdzenie nabycia spadku po S. M. była w toku, a następnie została prawomocnie osądzona, wniosek w tym samym przedmiocie pochodzący od J. N. - nie naprowadzający okoliczności istotnych z punktu widzenia art. 679 k.p.c. - ulegał odrzuceniu. Skoro jednak Sąd Rejonowy tego wniosku nie odrzucił, ani nie przekazał go jako pisma procesowego do toczącej się już sprawy zainicjowanej przez В. M., lecz nadał mu bieg i wydał orzeczenie co do istoty sprawy, przeto postąpił z rażącym naruszeniem przepisu art. 199 § 1 pkt 2 k.p.c. w związku z art. 13 § 2 k.p.c.W tej sytuacji, gdy w wyniku uchybienia sądu istnieją obecnie dwa prawomocne - sprzeczne ze sobą - postanowienia stwierdzające nabycie spadku po tej samej osobie, rewizję nadzwyczajną uznać trzeba za w pełni uzasadnioną. Z tych przyczyn Sąd Najwyższy orzekł po myśli art. 422 § 1 k.p.c. jak w sentencji.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 365art. 13 § 2 KPCart. 679 KPCart. 199 § 1 pkt 2 KPCart. 422 § 1 KPC§ 1 pkt 2§ 2§ 1

Źródło: Sąd Najwyższy, repozytorium https://repozytorium2.sn.pl, pozyskano 28.10.2026. Treść przetworzona przez legal-ai.pl (konwersja tekstu, podział na fragmenty, analiza AI, powiązania z innymi danymi); Sąd Najwyższy nie zatwierdza tych materiałów ani nie ponosi za nie odpowiedzialności.