VI KZP 21/74

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia dr A. Kafarski. Sędziowie: J. Cieślak (sprawozdawca), W. Żebrowski.Prokurator Prokuratury Generalnej: A. Ferenc.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Marka B., oskarżonego z art. 203 § 1, art. 204 § 1, art. 205 i 199 § 1 k.k., po rozpoznaniu przekazanego przez Sąd Wojewódzki w Katowicach postanowieniem z dnia 29 maja 1974 r. następującego zagadnienia prawnego, wymagającego zasadniczej wykładni ustawy:"Czy sąd delegowany na podstawie art. 26 k.p.k. może wystąpić do sądu wyższego rzędu o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, nie wyłączając sądu pierwotnie właściwego?"postanowił odmówić udzielenia odpowiedzi.Uzasadnienie faktyczne1. Sąd Wojewódzki przekazał Sądowi Najwyższemu do rozstrzygnięcia powyższe zagadnienie prawne jako sąd wyższego rzędu nad Sądem Powiatowym w Katowicach w związku z wnioskiem tego Sądu o przekazanie do rozpoznania sprawy oskarżonego Marka B. innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 26 k.p.k.Według art. 390 § 1 k.p.k. uprawnienie do przekazania Sądowi Najwyższemu do rozstrzygnięcia zagadnienia prawnego przysługuje sądowi wojewódzkiemu tylko wówczas, gdy "przy rozpoznaniu środka odwoławczego wyłoni się zagadnienie prawne wymagające wykładni ustawy". Wniosek sądu powiatowego do sądu wojewódzkiego o wydanie postanowienia zawierającego rozstrzygnięcie przewidziane w art. 26 k.p.k. nie jest środkiem odwoławczym, a postanowienie sądu wojewódzkiego co do tej kwestii nie ma charakteru orzeczenia wydanego w postępowaniu odwoławczym. Wynika z tego, że Sąd Wojewódzki w Katowicach jako sąd właściwy w tej sprawie do rozstrzygnięcia o właściwości delegacyjnej przewidzianej w art. 26 k.p.k. nie był uprawniony do przekazania na podstawie art. 390 § 1 k.p.k. Sądowi Najwyższemu do rozstrzygnięcia zagadnienia prawnego.2. Zawarty w uzasadnieniu postanowienia Sądu Wojewódzkiego w Katowicach z dnia 29 maja 1974 r. alternatywny wniosek o przekazanie sprawy IV Kp 117/74 Sądu Powiatowego w Katowicach - przez Sąd Najwyższy na podstawie art. 27 k.p.k. - innemu sądowi równorzędnemu nie może podlegać rozpoznaniu, gdyż nie pochodzi od właściwego sądu, a sądowi wyższego rzędu nad sądem właściwym nie przysługuje uprawnienie do występowania z inicjatywą w kwestii przekazania sprawy.Kwestię tę Sąd Najwyższy wyjaśnił już w orzeczeniu z dnia 22 maja 1971 r. - IV KO 12/71 (OSNKW 1971, z. 10, poz. 154).