II KO 107/26

II KO 107/26 POSTANOWIENIE Dnia 10 września 2026 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Paweł Wiliński w sprawie oskarżonego M.J. po rozpoznaniu sprawy na posiedzeniu w dniu 10 września 2026 r., z wniosku Sądu Rejonowego w Nowym Dworze Mazowieckim zawartego w postanowieniu z dnia 6 lipca 2026 r., sygn. akt II K 56/24, o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, na podstawie art. 37 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł: wniosku nie uwzględnić. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 6 lipca 2026 r., Sąd Rejonowy w Nowym Dworze Mazowieckim zwrócił się do Sądu Najwyższego w trybie art. 37 § 1 k.p.k. o przekazanie sprawy, sygn. akt II K 56/24, do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu. W uzasadnieniu Sąd wnioskujący wskazał, że układ procesowy niniejszej sprawy, gdzie wszyscy sędziowie z wydziału karnego zostali wyłączeni od rozpoznawania sprawy i sprawa została przydzielona sędziemu z wydziału cywilnego, przemawia za przekazaniem sprawy innemu sądowi równorzędnemu ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości. Zdaniem Sądu, sprawa ma charakter skomplikowany pod względem faktycznym i prawnym, liczy VI tomów, dotyczy oskarżonego, który miał współdziałać z innymi oskarżonymi, a nie zmienia tego fakt, II KO 107/26 2 że prokurator złożył wniosek o wydanie wyroku skazującego bez przeprowadzenia rozprawy w trybie art. 335 § 2 k.p.k. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek Sądu Rejonowego w Nowym Dworze Mazowieckim nie zasługuje na uwzględnienie. Instytucja tzw. właściwości z delegacji, określona w art. 37 § 1 k.p.k., ma charakter wyjątkowy, a zatem stosowana może być w sytuacjach gdy szczególne i nadzwyczajne względy związane z dobrem wymiaru sprawiedliwości mogą przemawiać za taką koniecznością. Takich względów w niniejszej sprawie nie wykazano. Istnieje pogląd doktryny i orzecznictwo Sądu Najwyższego, w tym postanowienie z dnia 24 kwietnia 2025 r., sygn. akt III KO 201/24, na które powołuje się Sąd wnioskujący, w którym podkreśla się zasadność przekazania w wyjątkowych sytuacjach sprawy karnej do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, gdy została przydzielona sędziemu z innego wydziału na skutek wyłączenia wszystkich sędziów z wydziału karnego od rozpoznania sprawy. Wskazuje się tam jednak na warunek w postaci skomplikowanego charakteru sprawy pod względem faktycznym lub prawnym, a tego w przedmiotowej sprawie nie wykazano. Rozpoznanie sprawy karnej, w której występuje jeden oskarżony, któremu postawiono w akcie oskarżenia zarzut popełnienia jednego czynu z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, a sprawa liczy 6 tomów, przy czym prokurator złożył wniosek o wydanie wyroku skazującego bez przeprowadzenia rozprawy w trybie art. 335 § 2 k.p.k., nie jawi się jako wyjątkowo trudna. Okoliczność, że oskarżony współdziałał w popełnieniu przestępstwa z innymi osobami, których materiały zostały wyłączone do odrębnego rozpoznania, ani konieczność weryfikacji wniosku prokuratora, który w ocenie Sądu wnioskującego wymaga korekty i być może spowoduje konieczność przeprowadzenia przewodu sądowego w całości, nie zmienia tej oceny. Konieczność zapoznania się z przepisami prawa, poglądami doktryny i orzecznictwa, na którą powołuje się Sąd wnioskujący, stanowi z kolei typowy element pracy orzeczniczej nawet dla sędziów z wieloletnim doświadczeniem w określonej kategorii spraw. Przedmiotowy wniosek stanowi więc próbę uchylenia się Sądu Rejonowego w Nowym Dworze Mazowieckim od rozpoznania sprawy tylko z tego powodu, że wykracza ona poza obszar specjalizacji zawodowej wyznaczonego w losowaniu II KO 107/26 3 referenta z wydziału cywilnego. Tego rodzaju argument nie może być uznany za okoliczność wskazującą na wystąpienie obaw o naruszenie dobra wymiaru sprawiedliwości (tak też m.in. w sprawach Sądu Najwyższego, sygn. akt V KO 32/22, III KO 105/22). Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji. [WB] [r.g.]