VI KZP 40/72

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia J. Szamrej (sprawozdawca). Sędziowie: M. Szczepański, W. Żebrowski. Prokurator Prokuratury Generalnej: T. Guzkiewicz.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Jana W., oskarżonego z art. 204 § 1 k.k. i art. 47 § 1 u.k.s., po rozpoznaniu przedstawionego w trybie art. 390 § 1 k.p.k. przez Sąd Wojewódzki w Rzeszowie postanowieniem z dnia 1 kwietnia 1972 r. zagadnienia prawnego wymagającego zasadniczej wykładni ustawy:"Czy w wypadku skazania przez sąd sprawcy za przestępstwo skarbowe i inne przestępstwo na karę pozbawienia wolności należy wymierzyć temu sprawcy łączną karę pozbawienia wolności?"i po wysłuchaniu wniosku prokuratorauchwalił udzielić odpowiedzi jak wyżej.Uzasadnienie faktyczneZ treści przepisów rozdziału IX kodeksu karnego (art. 66-72) wynika, że określone w nich zasady orzekania kary łącznej mają zastosowanie do kar zasadniczych oraz odpowiednio do kar dodatkowych, wymienionych w art. 38 pkt 1-4 k.k.Zasady te mają również zastosowanie do kar orzeczonych za przestępstwa skarbowe (art. 28 i art. 2 u.k.s. w związku z art. 67, 69, 71-72 k.k.) - z wyjątkiem kary grzywny, gdyż co do tej kary nie orzeka się kary łącznej (art. 28 § 2 u.k.s.).Skoro więc w wypadku realnego zbiegu przestępstw obowiązują w zakresie łączenia kar - z wyjątkiem kary grzywny - takie same zasady zarówno co do przestępstw skarbowych, jak i innych przestępstw, przy czym łączenie kar nie jest wyłączone w razie realnego zbiegu przestępstwa skarbowego (przestępstw skarbowych) z innym przestępstwem (z innymi przestępstwami), to należy przyjąć, że zasady te mają zastosowanie również i w wypadku takiego zbiegu.Jeżeli zatem w warunkach określonych w przepisach art. 66 k.k. oraz art. 28 § 1 u.k.s. orzeczono karę pozbawienia wolności lub ograniczenia wolności za przestępstwo skarbowe (przestępstwa skarbowe) oraz za inne zbiegające się przestępstwo (inne przestępstwa), to sąd orzeka wówczas karę łączną według zasad określonych w art. 67 i 69 k.k. oraz w art. 28 u.k.s.