I PZ 41/69

Skład orzekającyPrzewodniczący: Sędzia SN A. Szczurzewski (sprawozd.).Sędziowie SN: K. Piasecki, J. Tyszka.Protokolant: A. Kamińska.SentencjaSąd Najwyższy - Izba Pracy i Ubezpieczeń Społecznych po rozpoznaniu w dniu 15 października 1969 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa Zygmunta R. przeciwko Kółku Rolniczemu w Z. o zapłatę na skutek zażalenia powoda na postanowienie Sądu Wojewódzkiego w K. z dnia 2 sierpnia 1969 r.postanawia:oddalić zażalenie.Uzasadnienie faktycznePowód domagał się we wniosku zmiany składu orzekającego oraz wyłączenia sprawy z powództwa wzajemnego do oddzielnego postępowania. Sąd Wojewódzki postanowieniem z dnia 2 sierpnia 1969 r. nie uwzględnił tego wniosku.W zażaleniu powód wnosi o uchylenie powyższego postanowienia i uwzględnienie jego wniosku.Sąd Najwyższy uznał zażalenie za nieuzasadnione.Powód, jak wynika z treści jego wniosku oraz zażalenia, domaga się wyłączania sędziego z tej przyczyny, że był on uprzednio przewodniczącym składu orzekającego w sprawie karnej przeciwko powodowi. Ta tylko okoliczność, jak słusznie zaznaczył Sąd Wojewódzki w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, nie stanowi podstawy do wyłączenia sędziego ani z mocy art. 48 k.p.c., ani też z mocy art. 49 k.p.c.Brak także podstaw do uchylenia zaskarżonego postanowienia w części oddalającej wniosek powoda o wyłączenie sprawy z powództwa wzajemnego do oddzielnego postępowania.Zgodnie bowiem z art. 204 § 1 k.p.c. powództwo wzajemne jest dopuszczalne, jeżeli roszczenie wzajemne jest w związku z roszczeniem powoda lub nadaje się do potrącenia. Tym wymogom roszczenie wzajemne strony pozwanej odpowiada.Z powyższych względów należało z mocy art. 387 k.p.c. w związku z art. 397 k.p.c. zażalenie oddalić.