VI KZP 21/69

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia A. Pyszkowski. Sędziowie: M. Budzianowski, Z. Kubec (sprawozdawca).Prokurator Prokuratury Generalnej: T. Guzkiewicz.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Andrzeja Z., oskarżonego z art. 203 k.k., po rozpoznaniu przedstawionej w trybie art. 390 § 1 k.p.k. przez Sąd Wojewódzki w Katowicach postanowieniem z dnia 25 sierpnia 1969 r. kwestii prawnej wymagającej zasadniczej wykładni ustawy:"Czy w wypadku skazania z art. 203 k.k. czyn ten podlega zastosowaniu ustawy z dnia 21 lipca 1969 r. o amnestii (Dz. U. Nr 21, poz. 151), mimo że w sentencji wyroku zaznaczono wyraźnie, iż sprawca dopuścił się czynu nierządnego przy użyciu przemocy?"i po wysłuchaniu wniosku prokuratorauchwalił udzielić odpowiedzi jak wyżej.Uzasadnienie faktyczneArtykuł 7 pkt 3 ustawy z dnia 21 lipca 1969 r. o amnestii (Dz. U. Nr 21, poz. 151) nie wyłącza spod amnestii przestępstwa określonego w art. 203 k.k., natomiast wyłącza przestępstwo określone w art. 204 § 1 k.k.W wypadku więc gdy sąd przypisał oskarżonemu popełnienie czynu określonego w art. 203 k.k. przy użyciu przemocy, to tym samym przypisał popełnienie czynu podpadającego również pod przepis art. 204 § 1 k.k. Z tego względu chociaż Sąd - zgodnie z zasadą zawartą w art. 36 k.k. - zastosował przepis art. 203 k.k. jako podstawę skazania za tak przypisany czyn, to jednak stosowanie doń ustawy z dnia 21 lipca 1969 r. (Dz. U. Nr 21, poz. 151) o amnestii jest z mocy art. 7 pkt 3 tej ustawy wyłączone.O tym bowiem, za jakie przestępstwo sprawca został skazany, decyduje nie przyjęta przez sąd kwalifikacja prawna czynu, lecz to, jakie przestępstwo sąd przypisał oskarżonemu w opisie czynu. Jeżeli zatem - w razie zbiegu przepisów ustawy - opis ten odpowiadał ustawowym stanom faktycznym wszystkich zbiegających się przepisów, a jeden z nich określał przestępstwo wyłączone spod amnestii, to ustawa o amnestii nie może mieć zastosowania, choćby sąd zakwalifikował czyn na podstawie przepisu określającego przestępstwo nie wyłączone spod amnestii.Należy nadmienić, że taki sam pogląd wyraził już Sąd Najwyższy na tle art. 7 pkt 4 ustawy o amnestii z 1964 r., wyłączającego stosowanie amnestii - m. in. do przestępstwa określonego w art. 290 k.k. - w odniesieniu do wypadku skazania sprawcy na podstawie art. 286 § 2 k.k. przy zbiegu tego przepisu z przepisem art. 290 k.k. (wyrok III Kr 1/68).