I CZ 111/67

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia J. Przybylski (sprawozdawca). Sędziowie: Z. Wasilkowska, R. Czarnecki.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie z powództwa Jana K. i Jadwigi K. przeciwko Wytwórni Wyrobów Jubilerskich w W., Ministerstwu Obrony Narodowej (Jednostce Wojskowej w N.) i J. W. o odszkodowanie, na skutek zażalenia powodów na postanowienie Sądu Wojewódzkiego dla Województwa Warszawskiego w Warszawie z dnia 27 lipca 1967 r., uchylił zaskarżone postanowienie.Uzasadnienie faktyczneSąd Wojewódzki odrzucił rewizję powodów z tej przyczyny, że podpisanie odpisów rewizji przez pełnomocnika nastąpiło po upływie tygodniowego terminu od wezwania go przez Sąd do uzupełnienia tego braku.Żalący się wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia, zarzucając Sądowi I instancji, że niesłusznie uznał, iż art. 372 k.p.c. dotyczy tak samo odpisów rewizji, jak i samej rewizji, chociaż przepisy nie przewidują żadnej formy podpisywania odpisów pism procesowych.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy uwzględnił zażalenie.Podpis strony, jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika jest niezbędnym elementem każdego pisma procesowego (art. 126 § 1 pkt 4 k.p.c.), a więc także rewizji (art. 390 k.p.c.), przy czym brak ten może być uzupełniony - w następstwie wezwania przez sąd - w terminie i ze skutkami określonymi w art. 130 bądź art. 372 k.p.c.Wymagania te i dyspozycje ustawowe dotyczą jednak wyłącznie samego pisma procesowego, a więc także samej rewizji, natomiast nie mają zastosowania to ich odpisów.Jeżeli zatem pełnomocnik powodów złożył rewizję zaopatrzoną w swój podpis, to nie było żadnych podstaw do odrzucenia rewizji z powodu zaniechania podpisania odpisów mimo wezwania go do dopełnienia tej czynności przez Sąd.Nadmienić przy tym trzeba, że odpisy podpisane - tak samo jak oryginał pisma procesowego - nie są w istocie swojej odpisami, lecz wtóropisami, których przepisy k.p.c. nie przewidują.Z podanych wyżej względów należało zatem orzec jak w sentencji na podstawie art. 388 § 1 w związku z art. 397 § 2 k.p.c.