Rw 841/65

PostanowienieIzba Cywilna1965-10-20

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy nieczytelność protokołów rozprawy i materiałów postępowania przygotowawczego stanowi podstawę do uchylenia wyroku i skierowania sprawy do ponownego rozpoznania?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uchylił wyrok, stwierdzając, że istotnym mankamentem postępowania była nieczytelność części protokołu rozprawy oraz pokaźnej części materiałów postępowania przygotowawczego. Dokumenty te muszą być jednoznacznie czytelne, a w przypadku ich nieczytelności, sąd powinien zwrócić akta prokuratorowi. Uchybienia te wymagają uzupełnienia postępowania przygotowawczego i ponownego rozpoznania sprawy.
Stan faktyczny
Jan S. został skazany wyrokiem Wojskowego Sądu Garnizonowego w Szczecinie za przyjęcie korzyści majątkowej i poczęstunku w zamian za załatwienie wpisu w książeczce wojskowej i karcie ewidencyjnej Jana Z., mimo że ten nie odbył ćwiczeń rezerwy. Obrońca wniósł skargę rewizyjną, domagając się złagodzenia kary. Sąd Najwyższy rozpoznał sprawę na skutek tej skargi.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok i skierował sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojskowy Sąd Garnizonowy w Szczecinie po uzupełnieniu postępowania przygotowawczego.

Pełny tekst orzeczenia

Skład orzekającyPrzewodniczący: płk W. Winawer (sprawozdawca).Sędziowie: mjr S. Kowalewski, mjr H. Kwaśny.Prokurator: ppłk J. Bilicki.SentencjaSąd Najwyższy rozpoznał na skutek skargi rewizyjnej obrońcy sprawę Jana S., skazanego wyrokiem Wojskowego Sądu Garnizonowego w Szczecinie z dnia 27 sierpnia 1965 r. za przestępstwo z art. 136 k.k.W.P. na karę 1 roku więzienia za to, że w 1960 r. daty bliżej nie ustalonej, w związku z pełnieniem obowiązków kierownika tajnej kancelarii WKR, przyjął od Jana Z. korzyść majątkową w kwocie 500 zł i poczęstunek w restauracji, w zamian za co w książeczce wojskowej tegoż Jana Z. i w jego karcie ewidencyjnej załatwił sprawę wpisu tej treści, że tenże Jan Z. odbył ćwiczenia rezerwy w jednostce wojskowej w okresie od 3 września do 17 października 1960 r., mimo że nie odbył on przeszkolenia rezerwy w 1960 r.Obrońca wnosił o złagodzenie wymierzonej kary.Sąd Najwyższy postanowił uchylić wyrok Wojskowego Sądu Garnizonowego w Szczecinie z dnia 27 sierpnia 1965 r. i sprawę skierować do ponownego rozpoznania przez tenże Sąd po uprzednim uzupełnieniu postępowania przygotowawczego.Uzasadnienie faktyczneSąd Najwyższy wyraził następujący pogląd:Przeprowadzone postępowanie wykazuje istotny mankament, gdyż część protokołu rozprawy nie jest dostatecznie czytelna. To samo dotyczy także pokaźnej części materiałów postępowania przygotowawczego.Protokół rozprawy oraz protokoły i dokumenty sporządzone w toku postępowania przygotowawczego muszą być tak czytelne, żeby cały ich tekst mógł być jednoznacznie odczytany i nie budził wątpliwości. Jednakże dokumenty te nie czynią zadość temu wymaganiu. Wystarczy dodać, że z protokołu rozprawy nie można odczytać nawet nazwisk składu sądzącego i protokolanta. Jeszcze bardziej nieczytelne są wymienione wyżej materiały postępowania przygotowawczego. W tych warunkach Sąd powinien był zwrócić akta prokuratorowi na podstawie art. 187 lit. a) i art. 188 lit. a) k.w.p.k.Jeżeli osoba protokołująca nie ma czytelnego charakteru pisma, to należy albo powierzyć prowadzenie protokołu komu innemu, albo sporządzić protokół na maszynie. W konkretnej sprawie uchybienia Sądu i osób prowadzących postępowanie przygotowawcze powinny być naprawione przez dołączenie do akt czytelnych odpisów nieczytelnych dokumentów, przy czym odpisy te powinny być poświadczone przez osoby, które podpisały oryginały protokołów.Wszystko to wymaga więc nie tylko przeprowadzenia ponownej rozprawy, lecz także, uzupełnienia postępowania przygotowawczego.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 136 KKart. 187art. 188

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 14.07.2026.