VI KO 68/60

Skład orzekającyPrzewodniczący: Prezes F. Wróblewski.Sędziowie: M. Bogusławski, E. Binkiewicz (sprawozdawca).Prokurator: T. Guzkiewicz.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Zdzisława G. oskarżonego z art. 132 § 1 k.k., po wysłuchaniu wniosku prokuratora, uchwalił przedstawioną przez sąd Wojewódzki dla m. Łodzi postanowieniem z dnia 7 października 1960 r. w trybie art. 390 § 1 k.p.k. kwestię prawną wymagającą zasadniczej wykładni ustawy, a mianowicie:"Czy konduktor tramwajów miejskich objęty jest ochroną prawną przewidzianą dla urzędników w rozdziale XXI k.k.?"rozstrzygnąć jak wyżej.Uzasadnienie faktyczneDla oceny, czy dana osoba jest urzędnikiem, nie ma decydującego znaczenia istota prawna stosunku pracownika do pracodawcy ani charakter umowy o pracę. Decydujące znaczenie ma treść czynności pracownika, to jest rodzaj i zakres jego obowiązków.Kodeks karny nie uzależnia pojęcia urzędnika od wykonywania przez niego czynności związanych bezpośrednio z wykonywaniem "władztwa" w zakresie zarządu państwa. Konduktor tramwajowy komunikacji miejskiej jest pracownikiem korzystającym ze wzmożonej ochrony prawnej ze względu na zakres swych obowiązków służbowych, do których obok pobierania opłaty za przejazd należy kierowanie tramwajem, czuwanie nad bezpieczeństwem pasażerów i wydawanie im w związku z tym poleceń. Pogląd taki wyraził już Sąd Najwyższy w orzeczeniach z dnia 13 lutego 1950 r. (ZO 4/50) oraz z dnia 18 lutego 1960 r. Nr V K 1508/59 (OSN 8/61).