VI KO 24/62
UchwałaIzba Karna1962-08-16
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy biegły sądowy, wyznaczony przez sąd, należy do kręgu osób wymienionych w art. 292 k.k. i podlega odpowiedzialności za przestępstwa urzędnicze opisane w rozdziale XLI kodeksu karnego?Ratio decidendi
Sąd Najwyższy rozstrzygnął, że biegły sądowy nie należy do kręgu osób wymienionych w art. 292 k.k. i nie podlega odpowiedzialności za przestępstwa urzędnicze. Uzasadniono to tym, że biegły nie sprawuje żadnej cząstki zarządu państwowego, a jego czynności mają wyłącznie dowodowe znaczenie i podlegają swobodnej ocenie sądu. Obowiązek pełnienia funkcji biegłego jest obowiązkiem publicznym, a jego niewykonanie lub świadome składanie fałszywych zeznań podlega sankcjom karnym, jednakże nie czyni go to urzędnikiem w rozumieniu przepisów o przestępstwach urzędniczych.Stan faktyczny
Sąd Wojewódzki w Białymstoku przedstawił Sądowi Najwyższemu kwestię prawną dotyczącą tego, czy biegły sądowy, wyznaczony przez sąd, może być uznany za osobę podlegającą odpowiedzialności za przestępstwa urzędnicze. Kwestia ta wynikła w związku z oskarżeniem Janusza B. z art. 264 § 1 k.k.Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy uchwalił odpowiedź przeczącą na postawione przez Sąd Wojewódzki pytanie prawne.Pełny tekst orzeczenia
Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia J. Dorsz.Sędziowie: K. Czajkowski (współsprawozdawca), K. Wagner (sprawozdawca).Prokurator: H. Rajzman.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Janusza B. oskarżonego z art. 264 § 1 k.k., po wysłuchaniu wniosku prokuratora na podstawie art. 390 k.p.k., uchwalił przedstawioną przez Sąd Wojewódzki w Białymstoku jako rewizyjny kwestię prawną wymagającą zasadniczej wykładni ustawy:"Czy wyznaczony przez sąd biegły należy do kręgu osób wymienionych w art. 292 k.k. i podlegających odpowiedzialności za przestępstwa urzędnicze opisane w rozdziale XLI kodeksu karnego?"rozstrzygnąć jak wyżej.Uzasadnienie faktyczneBiegły sądowy, a więc osoba wpisana na listę biegłych sądowych zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 października 1959 r. (Dz. U. Nr 57, poz. 343), podobnie jak każdy, kto uprawia zawód stwierdzający jego wiedzę w danej dziedzinie, obowiązany jest na żądanie sądu albo prowadzącego śledztwo lub dochodzenie do pełnienia w konkretnych. sprawach czynności biegłego (art. 112 § 1 k.p.k.). Czynności te polegają na dokonywaniu spostrzeżeń, ich relacjonowaniu oraz składaniu opartej na nich opinii (art. 119 k.p.k.). Podobnie przedstawia się sytuacja z biegłymi w postępowaniu cywilnym (art. 293-302 k.p.c.).Ponieważ nie ulega wątpliwości, że powyższa funkcja nie mieści się w pojęciu urzędowania przez osobę pozostającą na służbie państwowej (przez urzędnika) - pozostaje do rozważenia, czy biegły sądowy wykonuje zlecone czynności w zakresie zarządu państwowego.Zarząd państwowy rozciąga się na bardzo wiele różnorodnych dziedzin; jedną z funkcji tego zarządu jest również wymiar sprawiedliwości. Zlecenie czynności z zakresu zarządu państwowego polega na tym, że pewnym osobom zostaje powierzona cząstka tego zarządu w ściśle określonej sferze. Przykładowo wymienić tu można zarządcę przymusowego nieruchomości ustanowionego przez sąd (vide Zb. O. 35/37), zarządcę przymusowego przedsiębiorstwa (vide OSN 9/54), czy też osobę sprawującą w związkach zawodowych funkcję należącą do zarządu państwowego (vide OSN 29/58). Biegły wyznaczony przez sąd nie sprawuje żadnej cząstki zarządu państwowego, nie może więc być uznany za "wykonującego zlecone czynności w zakresie zarządu państwowego". Czynności biegłego są jednym z dowodów w procesie, przy czym spełnianie funkcji biegłego podobnie jak i składanie zeznań przez świadka jest obowiązkiem publicznym. Niewykonanie tego obowiązku naraża osobę przez sąd wyznaczoną na ostre rygory (art. 105-108 k.p.k. w związku z art. 128 k.p.k., art. 300 k.p.c.), tak że poza wypadkami wymienionymi w art. 113 k.p.k. i art. 294 k.p.c. nie można uchylić się od pełnienia funkcji biegłego.Opinie biegłego, tak jak każdy inny dowód, podlegają swobodnej ocenie i sąd może je zdyskwalifikować pod warunkiem uzasadnienia zajętego przez siebie stanowiska.Świadome składanie przez biegłego sądowi lub innej uprawnionej władzy relacji sprzecznych z prawdą podlega sankcjom z art. 140 k.k.; biegły korzysta zarazem ze szczególnej ochrony wespół ze świadkiem, tłumaczem i ławnikiem, przewidzianej w specjalnym przepisie (art. 149 k.k.).Obowiązek prawny wykonania funkcji biegłego, szczególne przepisy regulujące jego odpowiedzialność i ochronę, a zwłaszcza wyłącznie dowodowe znaczenie jego czynności podlegającej swobodnej ocenie w postępowaniu sądowym, stanowią dodatkowe argumenty przemawiające przeciwko tezie, że biegły wykonuje zlecone czynności w zakresie zarządu państwowego.Z wywodów powyższych wynika odpowiedź przecząca na postawione przez Sąd Wojewódzki pytanie prawne.
Powiązane orzeczenia
- II K 14/63 1963-04-22Czy biegły z listy Ministra Finansów, powołany do zbadania bilansu przedsiębiorstwa, może odpowiadać za przestępstwo urzędnicze z art. 286 § 1 k.k. w sytuacji, gdy nie dopełnił obowiązku prawidłowego zbadania dokumentacj…
- I KZP 18/08 2008-09-23Czy osoba powołana w postępowaniu sądowym do wydania opinii jako biegły może z uwagi na treść sporządzonej opinii być podmiotem odpowiedzialności karnej z przepisu art. 271 § 1 k.k., czy też wyłącznie z przepisu art. 233…
- I KZ 102/58 1958-03-28Czy sąd może opierać swoje rozstrzygnięcie o zastosowaniu przepisów prawa karnego, w tym art. 18 § 1 k.k., na danych uzyskanych od biegłego, a jeśli tak, to w jakim zakresie?
- SNO 54/12 2013-01-31Czy sąd dyscyplinarny prawidłowo ocenił przesłanki nieumyślności popełnienia przestępstwa przez sędziego, w szczególności w kontekście art. 9 § 2 k.k. i art. 231 § 3 k.k., odmawiając zezwolenia na pociągnięcie go do odpo…
- SNO 54/14 2014-11-18Czy Sąd Apelacyjny - Sąd Dyscyplinarny prawidłowo odmówił zezwolenia na pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności karnej, uwzględniając jedynie odpowiedzialność dyscyplinarną za rażące zaniedbanie obowiązków służbowych?
Powołane przepisy
art. 264 § 1 KKart. 390 KPKart. 292 KKart. 112 § 1 KPKart. 119 KPKart. 293art. 105art. 128 KPKart. 300 KPCart. 113 KPKart. 294 KPCart. 140 KK
Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 13.07.2026.