III KRn 665/57

Uzasadnienie faktyczneUmarzając postępowanie Sąd Wojewódzki w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku wywiódł, że oświadczenia prokuratora na rozprawie przed Sądem Powiatowym nie można uznać za równoznaczne z wniesieniem oskarżenia w sposób zgodny z wymogiem art. 65 k.p.k., a tym samym Sąd Powiatowy rozpoznał sprawę bez wniosku uprawnionego oskarżyciela oraz, że ustne oświadczenie prokuratora, iż obejmuje oskarżenie w sprawie ściganej z oskarżenia prywatnego, byłoby skuteczne jedynie wówczas, gdyby sam akt oskarżenia, zarzucający oskarżonemu inny czyn, niż ścigany z oskarżenia prywatnego, był sporządzony i wniesiony przez prokuratora.Ten pogląd prawny Sądu Wojewódzkiego nie jest trafny.Przeciwko oskarżonemu złożono akt oskarżenia, odpowiadający "warunkom przewidzianym w art. 245 18 k.p.k. Akt ten zarzucał oskarżonemu popełnienie przestępstwa określonego w art. 236 § 1 k.k., przy czym biorąc pod uwagę treść zaświadczeń lekarskich, znajdujących się w aktach postępowania przygotowawczego, należy uznać, że organ sporządzający projekt aktu oskarżenia miał podstawę do przyjęcia dla zarzuconego oskarżonemu czynu kwalifikacji prawnej z art. 236 § 1 k.k. Zatem taki akt oskarżenia, jako odpowiadający warunkom wskazanym w art. 24518 k.p.k., stanowił podstawę do wszczęcia przeciwko oskarżonemu postępowania sądowego.Art. 65 k.p.k. daje prokuratowi uprawnienie do objęcia oskarżenia w sprawach ściganych z oskarżenia prywatnego, gdy prokurator uzna, że wymaga tego interes publiczny. Takie oświadczenie złożył prokurator na rozprawie w Sądzie Powiatowym, a zatem skoro postępowanie karne zostało wszczęte przed sądem prawidłowo, a w toku tego postępowania okazało się, że czyn zarzucony oskarżonemu może stanowić przestępstwo ścigane z oskarżenia prywatnego i prokurator wówczas objął oskarżenie - należało uznać, że Sąd Wojewódzki nie miał podstaw do uznania, że w sprawie brak było uprawnionego oskarżyciela.