I SA/Go 374/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Juszczyk-Wiśniewska Sędziowie Sędzia WSA Alina Rzepecka Sędzia WSA Damian Bronowicki (sprawozdawca) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 19 marca 2026 r. sprawy ze skargi Zarządu Województwa na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego oddala skargę w całości. Marszałek Województwa [...] (Skarżący, wierzyciel) wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] (organ odwoławczy, DIAS) z dnia [...]września 2025 r. nr [...], którym utrzymano w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] (Naczelnik, NUS) z dnia [...]lipca 2025 r. w przedmiocieumorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego z majątku P. J.na podstawie tytułu wykonawczego wystawionego przez Marszałka Województwa [...]. Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynika następujący stan sprawy. Naczelnik prowadził postępowanie egzekucyjnena podstawie tytułu wykonawczego [...] z [...] listopada 2016 r., wystawionego przez wierzyciela na zaległości P. J., z tytułu niezwróconych pobranych nienależnie lub w nadmiernej wysokości środków przeznaczonych na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich. W toku prowadzonego postępowania organ egzekucyjny skierował zawiadomienia o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego do: Banku [...] z [...] listopada 2017 r. oraz [...] S.A. z [...] listopada 2017 r. Odpowiadając na ww. zawiadomienia Bank [...] S.A. poinformował organ egzekucyjny, że rachunki, z których była prowadzona egzekucja zostały zamknięte, w związku z czym bank zaprzestał realizacji posiadanych zawiadomień. [...] S.A. poinformował organ egzekucyjny, że prowadzi rachunek bankowy na rzecz Pana P.J., lecz nastąpił zbieg egzekucji z rachunku bankowego należącego do ww. dłużnika z egzekucją sądową. Z tytułu ww. zajęć organ egzekucyjny nie uzyskał żadnych kwot Organ egzekucyjny ustalił, że P.J. nie posiada żadnych otwartych rachunków bankowych,nie figuruje w Elektronicznym Rejestrze Ksiąg Wieczystych,jest zgłoszony do ubezpieczenia jako wspólnik jednoosobowej spółki (składki opłaca sam zasiebie), nie pobiera świadczenia z ZUS oraz zasiłków,figuruje jako wspólnik spółki J. S.C. P.J., D. K.,nie występuje w Jednolitych Plikach Kontrolnych (JPK) i nie ma żadnych kontrahentów, ani wierzytelności wynikających z prowadzonej działalności. Nie wykazuje dochodów z prowadzonej działalności gospodarczej, figuruje w Centralnej Ewidencji Pojazdów i Kierowców jako właściciel przyczepy lekkiej ciężarowej marki [...], rok produkcji 2017, jednak z oświadczenia zobowiązanego z 2024 r.wynika, że jest ona uszkodzona i przerdzewiała. Przez ostatnie 6 lat nie osiągnął żadnych dochodów, nie składał żadnych zeznań i deklaracji podatkowych. Dalej organ ustalił, że zobowiązany pracuje na podstawieumów zlecenia. Pozostaje na utrzymaniu matki i konkubiny. Dom jest własnością matki, a zobowiązany zajmuje jedno pomieszczenie,ruchomości nie należą do niego. Innego majątku nieruchomego nie posiada. Ponadto P. J. oświadczył, żenie posiada żadnych praw majątkowych, wierzytelności, akcji, obligacji ani majątku znajdującegosię we władaniu osób trzecich, jak również nie jest rolnikiem i nie posiada ziemi rolnej. W ostatnim sporządzonym protokole o stanie majątkowym z [...] marca 2024 r. wskazał, że działalność jako przedstawiciel handlowy, w ramach samozatrudnienia prowadzi od 2008 r. Dochód trudnydo oszacowania, nie pozwalający na samodzielne utrzymanie (niezbędna pomoc finansowa bliskich)i nie posiada specjalistycznego wyposażenia. Wobec bezskuteczności prowadzonego postępowania egzekucyjnego Naczelnik postanowieniem z [...] lipca 2025 r. umorzył ww. postępowanie egzekucyjne. Marszałek Województwa [...] złożył zażalenie. Zarzucił naruszenieart. 59 § 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2025 r. poz. 132 z zm., dalej:u.p.e.a), poprzez błędne uznanie, iż dalsza egzekucja administracyjna będzie bezskuteczna z powodu braku majątku lub źródła dochodu zobowiązanego, z których jest możliwe wyegzekwowanie środków pieniężnych przewyższających koszty egzekucyjne, co nastąpiło wskutek błędnego ustalenia rzeczywistego majątku zobowiązanego. Wskazał, że z danych Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego wynika, że pod nr [...] od [...] października 2018 r. zarejestrowana jest S. L. spółka z o. o., której wyłącznym właścicielem jest zobowiązany. Posiada 100 udziałów w spółce o łącznej wysokości 5 000,00 zł. Dalej, że: "Z informacji dostępnych powszechnie w Internecie, gdzie Spółka posiada stronę www pod adresem https: [...] wynika, że prowadzi ona aktywną i prężną działalność realizując nowoczesne projekty oświetleniowe. Z zakładki "Team" wynika, że zobowiązany posiada wysokie kwalifikacje i jest liderem zespołu wykonującego projekty realizowane przez Spółkę. W tym stanie rzeczy nie mogą ostać się argumenty Organu egzekucyjnego, który stwierdził, iż zobowiązany nie posiada majątku, z którego egzekucja przekroczy koszty egzekucyjne. Sama bowiem wartość udziałów w ww. Spółce przewyższa wartość zobowiązania. Mając na uwadze, iż Spółka aktywnie prowadzi działalność, generuje przychody i dochody, a sam zobowiązany, co wynika ze strony www, jest zaangażowany w jej działalność powoduje, że ustalenia Organu egzekucyjnego wzakresie rzeczywistego stanu majątkowego zobowiązanego powinny ulec weryfikacji." Organ odwoławczy utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika. W uzasadnieniu wskazał, że rozstrzygnięcie w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego zostało poprzedzone wnikliwym postępowaniem uwzględniającym wszelkie dostępneorganowi czynności mające na celu ujawnienie składników majątkowych zobowiązanego. Organ I instancji, zestawiając informacje pozyskane z relacji poborców skarbowych, dostępnych baz danych a także z serwisów Ksiąg Wieczystych oraz CEPiK, Głównego Urzędu Statystycznego, Ceidg, Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego, ZUS, a także analizy plików JPK, jak również analizy działalności podmiotów, w których P. J. posiadał udziały lub był współwłaścicielem - Firma "J."s.c. P. J., D. K., "S. L." sp. z o.o., racjonalnie ocenił bezcelowość dalszego postępowania egzekucyjnego skierowanego do majątku P. J.. Zgodnie zinformacją uzyskaną za pomocąsystemu Ogniwo, zobowiązany nie posiada otwartych rachunków bankowych, które mogłyby być przedmiotem zajęcia. Przez ostatnie 6 lat zobowiązany nie osiągnął żadnych dochodów, nie składał żadnych zeznań i deklaracji podatkowych, nie występuje w plikach JPK. Ostatni protokół o stanie majątkowym poborca skarbowy spisał [...] marca 2024 r. i od tamtego czasu kontakt ze zobowiązanym jest utrudniony. Zobowiązany nie posiada nieruchomości, do których obecnie mogłaby zostać skierowana egzekucja ani ruchomych składników majątkowych, z wyjątkiem przyczepy która nieprzestawia wartości handlowej. Z oświadczenia zobowiązanego, złożonego do protokołu [...] marca 2024 r. wynika, że przyczepa jest uszkodzona i przerdzewiała. Z uwagi na brak kontaktu z P. J. organ egzekucyjny nie miał możliwości dokonania oględzin tej ruchomości i oceny jej aktualnego stanu. Z załączonej umowy sprzedaży z [...] lutego 2021 r. wynika, że zobowiązany nabył tę ruchomość za kwotę 500 zł. Ponadto zobowiązany nie posiada żadnych praw majątkowych, takich jak: wierzytelności, akcje, obligacje, nie jest rolnikiem ani nie posiada gospodarstwa rolnego. W toku prowadzonego postępowania egzekucyjnego organ dokonał również analizy plików JPK,oraz analizy działalności podmiotów, w których P. J. posiadał udziały - "S. L."sp. zo.o. lub był współwłaścicielem-Firma "J." s.c. P. J., D. K.. Powyższe czynnościnie doprowadziły do ujawnienia składników majątku umożliwiających skuteczne przeprowadzenie egzekucji. Z informacji zawartych w Krajowym Rejestrze Sądowym wynika, że S. L. sp. z o. o. nie składa sprawozdań finansowych. Sąd Rejonowy w [...]Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego w sprawie wszczętej z urzędu wobec S. L. sp. z o. o. o przymuszenie spółki do wykonania obowiązku ustawowego postanowieniem z [...] czerwca 2025 r. odstąpił od postępowania przymuszającego do złożenia sprawozdania finansowego za okres 2022 i 2023 r. Sąd stwierdził, że postępowanie niedoprowadzi do złożenia wniosku o wpis do Rejestru lub dokumentów. Ponadto z urzędu wszczął postępowanie o rozwiązanie ww. podmiotu wpisanego do Rejestru bez przeprowadzenia postępowania likwidacyjnego. Z uwagi jednak na brak pewności, że Spółka nie posiada zbywalnego majątku i faktycznie nie prowadzi działalności, postanowieniem z [...] stycznia 2024 r. umorzył to postępowanie. Dodatkowo z informacji, zawartych w bazach danych organu egzekucyjnego wynika, że spółka za lata 2022 i 2023 złożyła zeznania podatkowe CIT-8 w których wykazała straty, a zatem nie wygenerowała dochodu, jak również zysku. Z kolei za 2024 rok spółka nie złożyła zeznania podatkowego ClT-8. Dalej organ odwoławczy podał, że jeżeli chodzi o egzekucję z udziału w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością, to procedurę tę regulują przepisy od art. 96j do art. 96ku.p.e.a. Wraz z zawiadomieniem o zajęciu organegzekucyjny musi wykonać szereg czynności, których przeprowadzenie rodzi kolejne wydatki i koszty egzekucyjne.W sytuacji, gdy egzekucja z należności przysługujących zobowiązanemu z tytułu zajętego udziału nie skutkuje zaspokojeniem wierzyciela organ egzekucyjny dokonuje sprzedaży zajętych udziałów. Spieniężenie udziałów poprzedzone jest ich wyceną, która wygeneruje kolejne wydatki egzekucyjne,a w sytuacji braku możliwości wyegzekwowania ich od zobowiązanego obciążą one wierzyciela.Wyceny udziałów dokonuje biegły skarbowy. Do przeprowadzenia wyceny udziałów w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością konieczne jest przedłożenie biegłemu skarbowemu dokumentów potwierdzających sytuację majątkową i finansową spółki. Stan oraz ilość dokumentacji warunkuje możliwość wyceny, nakład pracy, który biegły skarbowy musi ponieść przy sporządzaniu wyceny, a wkonsekwencji jej koszt. Proces egzekucji udziałów w spółce z o. o. jest dość skomplikowany, może generować wysokiewydatki/koszty i nie zawsze prowadzi do zaspokojenia wierzyciela. Zwłaszcza w sytuacji, gdy wysokość wydatków (m.in. koszty biegłego), obciążających wierzyciela, związanych z egzekucją z udziałów może przekroczyć wysokość dochodzonej należności, która na dzień wydania zaskarżonego postanowienia wynosiła 2.923,65 zł (należność główna - 1 124,03 zł, odsetki - 1 799,62 zł), natomiast w toku postępowania egzekucyjnego w okresie od 2017 do 2025 r. uzyskano jedynie kwotę w wysokości 174,10 zł. W ocenie organu na obecnym etapie zobowiązany nie dysponuje majątkiem, w tym wierzytelnościami mogącym być przedmiotem skutecznej egzekucji i nie jest możliwe uzyskanie w toku prowadzanej egzekucji kwoty przewyższającej wydatki egzekucyjne. Marszałek Województwa [...] nie zgodził się z rozstrzygnięciem organu odwoławczego. Zaskarżonym postanowieniu zarzucił naruszenie: 1. Art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r.Kodeks postępowania administracyjnego(Dz. U.2024 r., poz. 572 z zm., dalej: K.p.a.), poprzez utrzymanie w mocy postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] z [...] lipca 2025 r. w sytuacji, gdy zostało ono wydane z naruszeniem prawa, tj. umorzono postępowanie egzekucyjne bez poczynienia właściwych ustaleń w sprawie, 2. Art. 7 w zw. z art. 75§ 1 K.p.a., poprzez brak przeprowadzenia dowodów pozwalających na ustalenie rzeczywistej wartości udziałów w S. L. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, co uniemożliwia dokonanie wiarygodnej oceny, czy w sprawie zachodzą okoliczności pozwalające na umorzenie postępowania egzekucyjnego, 3. Art. 59 § 2 u.p.e.a poprzez błędne uznanie, iż dalsza egzekucja administracyjna będzie bezskuteczna z powodu braku majątku lub źródła dochodu zobowiązanego, z których jest możliwe wyegzekwowanie środków pieniężnych przewyższających koszty egzekucyjne, co nastąpiło wskutek błędnego ustalenia rzeczywistego majątku zobowiązanego. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego je postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowegow [...] z [...] lipca 2025 r. w całościi skierowanie sprawy do dalszego prowadzenia przez organ egzekucyjny. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał dotychczasową argumentację, wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Niniejsza sprawa na podstawie art. 119 pkt 3 P.p.s.a. została rozpoznana w trybieuproszczonym, na posiedzeniu niejawnym. Sąd administracyjny w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143 z zm., dalej P.p.s.a.) uprawniony jest do badania, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 P.p.s.a.). Jeżeli sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy skargę uwzględnia (art. 145 §1 pkt 1 P.p.s.a.). Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi, sąd skargę oddala w całości albo w części (art. 151 P.p.s.a.). Badając rozpoznawaną sprawę w tak zakreślonej kognicji, Sąd nie stwierdził naruszeń przepisów, które skutkowałyby koniecznością wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji. Istota sporu sprowadza się do oceny, czy w ustalonych okolicznościach faktycznych zasadnie organ przyjął, że dalsze prowadzenie postępowania egzekucyjnego byłoby bezskuteczne w rozumieniu art. 59 § 2 u.p.e.a. W szczególności, czy zobowiązany faktycznie nie posiada majątku pozwalającego na wyegzekwowanie należności w wysokości przewyższającej koszty egzekucyjne, czy też, jak podnosi wierzyciel, pominięto istotny składnik majątku w postaci udziałów w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością, które mogłyby stanowić podstawę skutecznej egzekucji. Zgodnie z art. 59 § 2 u.p.e.a. postępowanie egzekucyjne może zostać umorzone w przypadku, gdy dalsze jego prowadzenie okaże się bezskuteczne z uwagi na brak majątku lub źródeł dochodu zobowiązanego, zktórych możliwe byłoby wyegzekwowanie należności w wysokości przewyższającej koszty egzekucyjne. Przesłanka ta ma charakter ocenny i pozostawia organowi egzekucyjnemu określony zakres uznania administracyjnego, jednakże jego realizacja podlega kontroli sądowej pod kątem prawidłowości ustaleń faktycznych oraz racjonalności wyciągniętych wniosków. W niniejszej sprawie organ egzekucyjny przeprowadził szereg czynności zmierzających do ustalenia składników majątkowych zobowiązanego. W szczególności dokonał ustaleń w oparciu o dane pochodzące z systemów bankowych (Ogniwo), rejestrów publicznych, w tym CEPIK, ksiąg wieczystych, rejestrów ZUS, GUS, CEIDG, jak również przeanalizował pliki JPK oraz informacje dotyczące działalności gospodarczej zobowiązanego i podmiotów, w których posiadał udziały, a także o ustalenia wynikające z ostatniego protokołu o stanie majątkowym sporządzonego przez poborcę skarbowego. Z poczynionych ustaleń jednoznacznie wynika, że zobowiązany nie posiada rachunków bankowych, nieruchomości ani wartościowych ruchomości, które mogłyby stanowić przedmiot skutecznej egzekucji. Jedyny ujawniony składnik majątkowy w postaci przyczepy, według oświadczenia zobowiązanego, nie przedstawia wartości handlowej, co znajduje dodatkowe potwierdzenie w niskiej cenie jej nabycia (500 zł). Zobowiązany nie osiąga dochodów, nie składa deklaracji podatkowych, nie figuruje w systemach JPK, a jego aktywność gospodarcza nie generuje przychodów pozwalających na prowadzenie skutecznej egzekucji. Wykonuje jedynie pracę na podstawie umów zlecenia, przy czym pozostaje na utrzymaniu osób bliskich. Zamieszkuje w nieruchomości stanowiącej własność matki, zajmując jedynie jedno pomieszczenie, a znajdujące się tam ruchomości nie należą do niego. Nie posiada także innych składników majątkowych, w tym praw majątkowych, wierzytelności, akcji, obligacji ani majątku znajdującego się we władaniu osób trzecich, jak również nie jest rolnikiem. Prowadzona przez niego działalność gospodarcza, wykonywana w ramach samozatrudnienia, nie przynosi dochodów pozwalających na samodzielne utrzymanie. Odnosząc się do zarzutów skarżącego dotyczących posiadania przez zobowiązanego udziałów w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością "S.L.", Sąd podziela stanowisko organów, że okoliczność ta nie podważa trafności dokonanej oceny bezskuteczności egzekucji. Jak wynika z ustaleń organów, ww. spółka nie składa sprawozdań finansowych, wykazuje straty, a wobec niej prowadzone było postępowanie przymuszające oraz postępowanie o rozwiązanie bez przeprowadzenia likwidacji. Trafnie natomiast podkreślił organ II instancji, że powyższe informacje przekładają się bezpośrednio na możliwość przeprowadzenia wyceny udziałów w spółce. Nie sposób zatem przyjąć, że udziały te przedstawiają realną wartość rynkową lub że ich spieniężenie doprowadziłoby do zaspokojenia wierzyciela. Sąd podziela ocenę organów, że egzekucja z udziałów w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością jest postępowaniem złożonym, wymagającym dokonania ich wyceny przez biegłego oraz przeprowadzenia dalszych czynności egzekucyjnych, co wiąże się z powstaniem dodatkowych kosztów. W niniejszej sprawie, przy uwzględnieniu wysokości dochodzonej należności tj. kwoty 2.923,65 zł (należność główna - 1 124,03 zł, odsetki - 1 799,62 zł)oraz braku danych pozwalających na rzetelną wycenę udziałów, zasadnie organy przyjęły, że koszty te mogłyby przewyższyć potencjalne korzyści z egzekucji. Prawidłowo również organy wskazały, że sama formalna wartość nominalna udziałów nie przesądza o ich rzeczywistej wartości ekonomicznej, a twierdzenia wierzyciela o aktywnej działalności spółki, oparte na informacjach ze strony internetowej, nie stanowią wystarczającej podstawy do podważenia ustaleń organów, opartych na danych pochodzących z oficjalnych rejestrów i dokumentów. W konsekwencji należało uznać, że zobowiązany nie posiada majątku ani źródeł dochodu, z których możliwe byłoby skuteczne przeprowadzenie egzekucji i uzyskanie środków przewyższających koszty egzekucyjne. Postępowanie prowadzone przez organy było prawidłowe również w kontekście art. 7 w zw. z art. 75 § 1 K.p.a. Ustalenia dokonane w sprawie są bowiem wystarczające. W konsekwencji spełniona została przesłanka umorzenia postępowania egzekucyjnego określona w art. 59 § 2 u.p.e.a. W tym miejscu należy zaznaczyć, że organ egzekucyjny powinien podejmować czynności i stosować środki egzekucyjne, które prowadzą bezpośrednio do wykonania obowiązku (art. 7 § 2 u.p.e.a.), kierując się jedną z naczelnych reguł egzekucji administracyjnej, jaką jest doprowadzenie do przymusowego wykonania obowiązku ciążącego na zobowiązanym (por. wyrok NSA z 21 kwietnia 2023 r. sygn. akt I GSK 455/19), – powoływane orzeczenia sądów administracyjnych dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych - http://orzeczenia.nsa.gov.pl).Dla oceny zasadności umorzenia w trybie art. 59 § 2 u.p.e.a. istotne jest przy tym wykazanie przez organ egzekucyjny, że zobowiązany nie posiada środków przewyższających wydatki egzekucyjne, a niesam brak jakiegokolwiek majątku.Jak podkreśla się w orzecznictwie sądów administracyjnych, rozwiązanie to chroni wierzyciela przed ponoszeniem kosztów egzekucyjnych, jeżeli nie mogą być one ściągnięte od zobowiązanego (por. wyroki NSA z 13 marca 2013 r. sygn. akt II GSK 2373/11, z 16 kwietnia 2013 r. sygn. akt II GSK 2239/11 oraz z 9 listopada 2023 r. sygn. akt III FSK 642/22). W tym samym kontekście zauważyć należy, że umorzenie postępowania egzekucyjnego z uwagi na bezskuteczność egzekucji nie ma charakteru definitywnego. W myśl art. 61 § 1 u.p.e.a., w przypadku umorzenia postępowania egzekucyjnego na podstawie art. 59 § 2 u.p.e.a., postępowanie to podlega ponownemu wszczęciu w razie ujawnienia przez wierzyciela majątku lub źródeł dochodu zobowiązanego, z których możliwe jest wyegzekwowanie środków pieniężnych przewyższających koszty egzekucyjne. Z jednej strony oznacza to, że umorzenie postępowania egzekucyjnego na wskazanej podstawie nie prowadzi do definitywnego przekreślenia możliwości zaspokojenia wierzyciela. Z drugiej strony prowadzi do wniosku, że ocena zasadności umorzenia musi być dokonywana także przez pryzmat ekonomicznej celowości podejmowania dalszych czynności egzekucyjnych, w tym relacji pomiędzy przewidywanymi kosztami a możliwymi do uzyskania efektami egzekucji. W konsekwencji, żądanie kontynuowania postępowania egzekucyjnego w sytuacji, gdy brak jest realnych perspektyw na uzyskanie kwot przewyższających wydatki egzekucyjne, prowadziłoby jedynie do generowania dalszych kosztów, które obciążałyby wierzyciela. Z tych względów Sąd uznał, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, a zarzuty skargi nie zasługują na uwzględnienie. Organ nie naruszył ani przepisów postępowania, ani prawa materialnego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.Z tego powodu skarga została przez Sąd oddalona, stosownie do art. 151 P.p.s.a.