I SA/Gl 1258/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Pindel, Sędziowie WSA Paweł Kornacki, Anna Rotter (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 10 kwietnia 2025 r. sprawy ze skargi P. S.A. w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 30 sierpnia 2024 r. nr SKO.FP/41.4/370/2024/12134 w przedmiocie odmowy oprocentowania nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2016 r. 1) uchyla zaskarżoną decyzję, 2) zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach na rzecz strony skarżącej kwotę 997 (dziewięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżoną decyzją z dnia 30 sierpnia 2024r. nr SKO.FP/41.4/370/2024/12134 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach (dalej: SKO, organ odwoławczy) utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta R. z dnia 28 maja 2024r. nr [...] w sprawie odmowy P S.A. w W. (dalej: spółka, skarżąca, podatniczka) oprocentowania nadpłaty z tytułu podatku od nieruchomości za 2016 rok. Powyższa decyzja wydana została na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2025r., poz. 111, dalej: o.p.) oraz art. 1 ustaw z dnia 12 października 1994r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (t.j. Dz. U. z 2018r., poz. 570) i § rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 listopada 2003r. w sprawie obszarów właściwości miejscowej samorządowych kolegiów odwoławczych (Dz. U. Nr 198, poz. 1925). Stan sprawy. Decyzją z dnia 28 maja 2024r. Prezydent Miasta R. odmówił skarżącej oprocentowania nadpłaty z tytułu podatku od nieruchomości za 2016 rok. Jak wskazano w powyższej decyzji Prezydenta W 2016 roku spółka funkcjonowała pod nazwą E S.A. Zmiana nazwy na P S.A. została zarejestrowana w KRS w dniu 28.11.2017 r. W decyzji organu pierwszej instancji przedstawiono przebieg dotychczasowego postępowania w sprawie. Wyjaśniono na wstępie, iż skarżąca wraz z wnioskiem z 5.01.2021 r. (data wpływu 13.01.2021r.) o stwierdzenie nadpłaty podatku złożyła korektę deklaracji na podatek od nieruchomości za 2016 rok (do pierwotnie złożonej 25.01.2016 r. deklaracji na podatek od nieruchomości za 2016 rok). Prezydent Miasta R. decyzją nr [...] z 14.06.2022 r. (doręczoną 28.06.2022r.) odmówił skarżącej stwierdzenia nadpłaty w podatku od nieruchomości za rok 2016 w wysokości 3 752 529 zł. Od powyższej decyzji spółka złożyła odwołanie do SKO. W wyniku rozpatrzenia odwołania spółki SKO decyzją nr SKO.FP/41.4/350/2022/11605 z 29.09.2022r. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji. Decyzja SKO została zaskarżona przez podatniczkę do WSA w Gliwicach, który wyrokiem z 11.04.2023 r. (sygn. akt I SA/GI 1541/22) uchylił decyzję SKO. Następnie SKO decyzją z 16.11.2023 r. (nr SKO.FP/41.4/521/2023/20637), związane tezami wyroku zapadłego w sprawie, uchyliło decyzję Prezydenta Miasta R. z 14.06.2022 r., stwierdziło nadpłatę w podatku od nieruchomości za 2016 rok w wysokości 3 752 529 zł i określiło spółce wysokość podatku od nieruchomości za 2016 rok w wysokości 15 492 290 zł. W wyniku wydania powyższej decyzji SKO powstała nadpłata z tytułu podatku od nieruchomości za 2016 rok, która została 14.12.2023 r. zwrócona spółce na rachunek bankowy, z którego dokonywane są bieżące wpłaty podatku. Pismem z 29.04.2024 r. doradca podatkowy P. S. wystąpił w imieniu spółki z wnioskiem w sprawie "zwrotu oprocentowania nadpłaty w podatku od nieruchomości w odniesieniu do nadpłaty stwierdzonej w ramach postępowania nadpłatowego za 2016r. W ocenie skarżącej zaistniały okoliczności, o których mowa w art. 77 § 1 pkt 6 o.p., gdyż w dniu 5 stycznia 2021 r. nastąpiło złożenie wniosku o stwierdzenie nadpłaty wraz ze skorygowaną deklaracją. W rezultacie oprocentowanie od kwoty nadpłaty przysługuje spółce od dnia 5 stycznia 2021r. Dalej wskazano we wniosku, że doszło do spełnienia przesłanki z art. 78 § 3 pkt 3 lit. b o.p. - niewydanie przez Prezydenta decyzji nadpłatowej w terminie 2 miesięcy od powyższego zdarzenia w ramach postępowania nadpłatowego za 2016 r. przy jednoczesnym braku przyczynienia się podatnika do zaistniałego stanu rzeczy. Prezydent uzasadniając decyzję z dnia 28 maja 2024r. w sprawie odmowy spółce oprocentowania nadpłaty z tytułu podatku od nieruchomości za 2016 rok podał, że SKO decyzją z 16.11.2023 r. (nr SKO.FP/41.4/521/2023/20637) uchyliło decyzję Prezydenta Miasta R. z 14.06.2022 r., stwierdziło nadpłatę w podatku od nieruchomości za 2016 rok w wysokości 3 752 529 zł i określiło spółce wysokość podatku od nieruchomości za 2016 rok w wysokości 15 492 290 zł. Prezydent wyjaśnił, że zgodnie z art. 77 § 1 pkt 2 o.p. nadpłata podlega zwrotowi w terminie 30 dni od dnia wydania decyzji stwierdzającej nadpłatę lub określającej wysokość nadpłaty. Prezydent wyjaśnił, iż nadpłata została stwierdzona dopiero 16 listopada 2023r. w wydanej przez SKO ostatecznej decyzji stwierdzającej nadpłatę. Wskazano, iż organ w dniu 14 grudnia 2023r., czyli przed upływem 30-dniowego terminu z art. 77 § 1 pkt 2 o.p., zwrócił spółce nadpłatę z tytułu podatku od nieruchomości za 2016 rok na rachunek bankowy. Zdaniem Prezydenta powyższy przepis miał decydujące znaczenie w sprawie, skoro o wystąpieniu nadpłaty rozstrzygnięto decyzją. W ustawie posłużono się jednoznacznym zwrotem "decyzja stwierdzająca nadpłatę", a nie "decyzja w przedmiocie nadpłaty", czy "decyzja w sprawie nadpłaty". Zatem w art. 77 § 1 pkt 2 o.p. mowa jest wyłącznie o wydaniu decyzji pozytywnej, co w rozpoznanej sprawie miało dopiero miejsce 16.11.2023 r. Prezydent realizując dyspozycję zawartą art. 77 § 1 pkt 2 o.p., przy rozpatrywaniu wniosku spółki o wypłatę oprocentowania nadpłaty konsekwentnie przyjął, że w sprawie zastosowanie znajduje art. 78 § 3 pkt 3 lit. a o.p., zgodnie z którym oprocentowanie nadpłaty przysługuje w sytuacji, jeżeli nadpłata nie została zwrócona w terminie 30 dni od dnia wydania decyzji stwierdzającej nadpłatę. Ponieważ nadpłata została zwrócona skarżącej w ustawowym terminie wynikającym z art. 77 § 1 pkt 2 o.p., to według Prezydenta nie ma podstaw do wypłaty oprocentowania od nadpłaty. Skarżąca wniosła odwołanie od decyzji Prezydenta z dnia 28 maja 2024r. zarzucając jej naruszenie: 1) art. 77 § 1 pkt 6 ht a, art. 78 § 1, art. 78 § 3 pkt 3 lit. b i c, a także art. 78 § 4 o.p. poprzez ich niezastosowanie oraz uznanie, iż spółce nie przysługuję prawo do zwrotu nadpłaty powstałej wskutek oprocentowania stwierdzonej nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2016 r. w wysokości równej odsetkom za zwłokę liczonej od dnia złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2016 r. do dnia o którym mowa w art. 78 § 4 o.p. (z jednoczesnym uwzględnieniem regulacji art. 78a o.p.), 2) art. 77 § 1 pkt 2, art. 78 § 1, art. 78 § 3 pkt 3 lit. a, a także art. 78 § 4 o.p. poprzez ich nieprawidłowe zastosowanie w niniejszej sprawie i uznanie, iż w stanie faktycznym spółce nie przysługuje oprocentowanie od stwierdzonej nadpłaty, 3) art. 210 § 1 pkt 6 i art. 210 § 4 w zw. z art. 121 § 1 oraz art. 124 o.p. poprzez niesporządzenie prawidłowego oraz rzetelnego uzasadnienia faktycznego i prawnego decyzji, które mogłoby realizować zasadę przekonywania oraz prowadzenia postępowania podatkowego w sposób budzący zaufanie przez organ pierwszej instancji i jednocześnie pozwalałoby skarżącej na zrozumienie, dlaczego Prezydent wydał takie a nie inne rozstrzygniecie (odmowa oprocentowania nadpłaty). SKO decyzją z dnia 30 sierpnia 2024r. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta z dnia 28 maja 2024r. w sprawie odmowy oprocentowania nadpłaty z tytułu podatku od nieruchomości za 2016 rok. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji SKO wskazało na treść art. 77 § 1 i 2 o.p. Wyjaśniono, że zgodnie z przepisami art. 78 § 1 i 2 o.p. nadpłaty podlegają oprocentowaniu w wysokości równej wysokości odsetek za zwłokę, o których mowa w art. 56 § 1, pobieranych od zaległości podatkowych. Nadpłaty, których wysokość nie przekracza dwukrotności kosztów upomnienia w postępowaniu egzekucyjnym, nie podlegają oprocentowaniu. Moment, od którego przysługuje oprocentowanie określają przepisy art. 78 § 3 o.p. SKO zaznaczyło także, iż oprocentowanie przysługuje, zgodnie z art. 78 § 3 pkt 1 o.p., w przypadkach przewidzianych w art. 77 § 1 pkt 1 i 3 o.p. - od dnia powstania nadpłaty, a jeżeli organ podatkowy nie przyczynił się do powstania przesłanki zmiany lub uchylenia decyzji, a nadpłata nie została zwrócona w terminie — od dnia wydania decyzji o zmianie lub uchyleniu decyzji. Podkreślono, iż SKO decyzją z dnia 16 listopada 2023r. uchyliło decyzję organu pierwszej instancji i stwierdziło nadpłatę w podatku od nieruchomości za 2016 r. Organ odwoławczy podał, że w przypadku, gdy nadpłata jest wynikiem zmiany, uchylenia lub stwierdzenia nieważności decyzji ustalającej lub określającej wysokość zobowiązania podatkowego, termin zwrotu nadpłaty wynosi 30 dni od dnia wydania tej decyzji. Data wydania decyzji rozpoczyna bieg tego terminu. Jest to termin, który obliguje organ do zwrotu nadpłaty, wówczas gdy postępowanie w sprawie kończy się definitywnie poprzez wydanie decyzji zmieniającej, uchylającej i umarzającej postępowanie lub stwierdzającej nieważność decyzji i umarzającej postępowanie w sprawie (wtedy bowiem nie występuje obowiązek wydania nowej decyzji - art. 77 § 1 pkt 3 o.p.) (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 marca 2022 r. o sygn. akt. III FSK 2398/21). SKO zwróciło uwagę, iż decyzja stwierdzająca nadpłatę w podatku za 2016 r została wydana w dniu 16 listopada 2023r., natomiast nadpłata została zwrócona w dniu 14 grudnia 2023r., wobec czego zachowany został 30 dniowy termin określony w w/w przepisach. SKO nie stwierdziło ponadto naruszenie zarzucanych w odwołaniu przepisów postępowania. Skarżąca nie zgadzając się z decyzją SKO złożyła skargę na decyzję organu odwoławczego z dnia 30 sierpnia 2024r. do tut. Sądu. Spółka reprezentowana przez pełnomocnika zaskarżyła decyzję w całości zarzucając jej naruszenie przepisów materialnoprawnych i naruszenie przepisów proceduralnych, które miały istotny wpływ na wynik sprawy: 1) naruszenie przepisów art. 77 § 1 pkt 6 lit. a, art. 78 § 1, art. 78 § 3 pkt 3 iit. b i c, a także art. 78 § 4 o.p. poprzez ich niezastosowanie w niniejszej sprawie i nie orzeczenie o zasadności zwrotu oprocentowania należnej spółce nadpłaty, lecz uznanie w decyzji SKO, analogicznie jak Prezydent w decyzji, iż skarżącej nie przysługuje prawo do zwrotu nadpłaty powstałej wskutek oprocentowania stwierdzonej nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2016 r. w wysokości równej odsetkom za zwłokę, liczonej od dnia złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2016 r. do dnia o którym mowa w art. 78 § 4 o.p., 2) naruszenie przepisów art. 77 § 1 pkt 2, art. 78 § 1, art. 78 § 3 pkt 3 lit. a, a także art. 78 § 4 o.p. poprzez ich nieprawidłowe zastosowanie w niniejszej sprawie przez SKO i uznanie, iż wystarczającym jest, aby po stwierdzeniu nadpłaty przez organ wyższej instancji w oparciu o orzeczenie sądu administracyjnego - Prezydent dokonał zwrotu należności głównej nadpłaty w ciągu 30 dni od wydania decyzji SKO, a wówczas żadne oprocentowanie od powyższej kwoty nie będzie należne na rzecz spółki, 3) naruszenie przepisów art. 210 § 1 pkt 6 i art. 210 § 4 w zw. z art. 121 § 1, art. 124 oraz art. 127 o.p. poprzez niesporządzenie prawidłowego oraz rzetelnego uzasadnienia faktycznego i prawnego decyzji SKO, które mogłoby realizować zasadę przekonywania oraz prowadzenia postępowania podatkowego w sposób budzący zaufanie przez organ podatkowy i jednocześnie pozwalałoby podatnikowi na zrozumienie, dlaczego Prezydent wydał takie a nie inne rozstrzygnięcie. Skarżąca wniosła o uchylenie przez Sąd zaskarżonej decyzji SKO w całości oraz o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego. Zdaniem skarżącej w stanie faktycznym sprawy zaistniały okoliczności, o których mowa w art. 77 § 1 pkt 6 lit. a o.p., gdyż w dniu 5 stycznia 2021r. nastąpiło złożenie wniosku o stwierdzenie nadpłaty wraz ze skorygowaną deklaracją. Jednocześnie w sprawie nie doszło do zwrotu nadpłaty/wydania stosownej decyzji nadpłatowej w terminie 2 miesięcy od dnia złożenia wniosku za 2016r. wraz ze skorygowaną deklaracją. Decyzja za 2016 r. została wydana po 1,5 roku od zainicjowania postępowania, a także nie było bezdecyzyjnego zwrotu nadpłaty. W konsekwencji doszło do ziszczenia się przynajmniej jednej przesłanki z art. 78 § 1 o.p. powiązanego z art. 78 § 3 pkt 3 o.p. i jednocześnie powstania obowiązku zwrotu nadpłaty wraz z oprocentowaniem przez organ podatkowy. Na poparcie swojego stanowiska skarżąca wskazała na wyrok WSA w Krakowie z dnia 27 października 2010 r., sygn. I SA/Kr 1019/10 oraz na wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 18 listopada 2014 r., sygn. I SA/Wr 2062/14. W przekonaniu spółki w sprawie doszło do naruszenia przepisów art. 77 § 1 pkt 6 iit. a, art. 78 § 1, art. 78 § 3 pkt 3 iit. b i c, a także art. 78 § 4 o.p. poprzez ich niezastosowanie w niniejszej sprawie i nie orzeczenie o zasadności zwrotu oprocentowania należnej spółce nadpłaty. W skardze podkreślono, że Prezydent w istocie nie wydał decyzji za 2016 r. w terminie 2 miesięcznym (wydał ww. decyzję po 1,5 roku, do tego odmawiającą stwierdzenia nadpłaty) a jednocześnie nie skorzystał z bezdecyzyjnego zwrotu nadpłaty w tym samym terminie. Spółka zauważyła, że instytucja oprocentowania nadpłaty to forma zrekompensowania podatnikowi i innym podmiotom uprawnionym do otrzymania zwrotu nadpłaty dysponowania przez wierzyciela podatkowego nieprzysługującymi mu środkami finansowymi. Przepisy art. 78 § 3 i § 4 o.p. mają za zadanie wpływać dyscyplinujące i mobilizująco na organy podatkowe, aby sprawnie orzekały o istnieniu lub braku istnienia świadczenia nienależnie zapłaconego lub nadpłaconego bądź nienależnie pobranego, czy wreszcie pobranego w kwocie wyższej, a więc nadpłaty. Gdyby przyjąć stanowisko prezentowane przez organ podatkowy (zaakceptowane następnie przez organ odwoławczy w decyzji SKO) za prawidłowe, jakiekolwiek postępowanie nadpłatowe mogłoby być prowadzone bezpodstawnie przez kilkanaście czy nawet kilkadziesiąt lat, a podatnikom nie przysługiwałoby oprocentowanie będące formą rekompensaty za utracone korzyści. Końcowo spółka wskazała, że doszło także do naruszenia przepisów art. 210 § 1 pkt 6 i art. 210 § 4 w zw. z art. 121 § 1, art. 124 oraz art. 127 o.p. poprzez niesporządzenie przez SKO prawidłowego i rzetelnego uzasadnienia faktycznego i prawnego, które mogłoby realizować zasadę przekonywania oraz prowadzenia postępowania podatkowego w sposób budzący zaufanie przez SKO i jednocześnie pozwalałoby podatnikowi na zrozumienie dlaczego wydano takie a nie inne rozstrzygnięcie (odmowa oprocentowania nadpłaty). W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje W ocenie Sądu skarga jest zasadna. Kontroli Sądu na podstawie art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 p.p.s.a. podlegała decyzja SKO z dnia 30 sierpnia 2024r., którą utrzymano w mocy decyzję Prezydenta z dnia 28 maja 2024r. o odmowie naliczenia oprocentowania nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2016 rok. Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do rozstrzygnięcia, czy w realiach rozpoznawanej sprawy organy podatkowe zasadnie odmówiły oprocentowania nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2016 rok. Zdaniem strony skarżącej, w świetle kryteriów, o których mowa w art. 78 § 3 pkt 3 lit. b i c o.p., oprocentowanie nadpłaty jest należne bowiem decyzja stwierdzająca nadpłatę nie została wydana w terminie 2 miesięcy od dnia złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty wraz z korektą deklaracji, a podatnik w żadnym stopniu nie przyczynił się do opóźnienia w wydaniu decyzji w przedmiocie nadpłaty. Natomiast zdaniem organów oprocentowanie nadpłaty jest nienależne, gdyż decyzja o stwierdzeniu nadpłaty wydana została wprawdzie po upływie terminu 2 miesięcy od dnia złożenia wniosku, ale organ zwrócił nadpłatę w terminie 30 dni od dnia wydania w dniu 16 listopada 2023r. przez SKO decyzji w sprawie stwierdzenia nadpłaty za 2016r. stosownie do dyspozycji art. 77 § 1 pkt 6 o.p. W ocenie Sądu rację w tym sporze przyznać trzeba skarżącej. Wskazać należy, iż zgodnie z art. 75 § 1 o.p. jeżeli podatnik kwestionuje zasadność pobrania przez płatnika podatku albo wysokość pobranego podatku, może złożyć wniosek o stwierdzenie nadpłaty podatku. W myśl art. 77 § 1 pkt 2 o.p. nadpłata podlega zwrotowi w terminie 30 dni od dnia wydania decyzji stwierdzającej nadpłatę lub określającej wysokość nadpłaty. Zgodnie zaś z ogólną regułą wyrażoną w art. 78 § 1 o.p., nadpłaty podlegają oprocentowaniu w wysokości równej wysokości odsetek za zwłokę, o których mowa w art. 56 § 1, pobieranych od zaległości podatkowych. Zgodnie z art. 78 § 3 pkt 3 lit. b o.p. oprocentowanie przysługuje w przypadkach przewidzianych m.in. w art. 77 § 1 pkt 2 i pkt 6 - od dnia złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty wraz ze skorygowanym zeznaniem (deklaracją), jeżeli decyzja stwierdzająca nadpłatę nie została wydana w terminie 2 miesięcy od dnia złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty, chyba że do opóźnienia w wydaniu decyzji przyczynił się podatnik, płatnik lub inkasent. Poza sporem w sprawie pozostaje okoliczność, iż spółka nie przyczyniła się do opóźnienia w wydaniu decyzji stwierdzającej nadpłatę za 2016 rok. Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać przyjdzie, na podstawie niekwestionowanego przez strony stanu faktycznego, że skarżąca wraz z wnioskiem z 5.01.2021 r. (data wpływu 13.01.2021r.) o stwierdzenie nadpłaty podatku złożyła korektę deklaracji na podatek od nieruchomości za 2016 rok (do pierwotnie złożonej 25.01.2016 r. deklaracji na podatek od nieruchomości za 2016 rok). Następnie Prezydent Miasta R. decyzją z 14.06.2022 r. odmówił skarżącej stwierdzenia nadpłaty w podatku od nieruchomości za rok 2016 w wysokości 3 752 529 zł. Od powyższej decyzji spółka złożyła odwołanie do SKO. W wyniku rozpatrzenia odwołania spółki SKO decyzją z dnia 29.09.2022r. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji. Decyzja SKO została zaskarżona przez podatniczkę do WSA w Gliwicach, który wyrokiem z 11.04.2023 r. (sygn. akt I SA/GI 1541/22) uchylił decyzję SKO. Następnie SKO decyzją z 16.11.2023 r. związane tezami wyroku zapadłego w sprawie, uchyliło decyzję Prezydenta Miasta R. z 14.06.2022r., stwierdziło nadpłatę w podatku od nieruchomości za 2016 rok w wysokości 3 752 529 zł i określiło spółce wysokość podatku od nieruchomości za 2016 rok w wysokości 15 492 290 zł. W wyniku wydania powyższej decyzji SKO powstała nadpłata z tytułu podatku od nieruchomości za 2016 rok, która została 14.12.2023 r. zwrócona spółce na rachunek bankowy, z którego dokonywane są bieżące wpłaty podatku. W świetle dokonanych ustaleń nie ulega wątpliwości, że decyzja stwierdzająca nadpłatę została wydana w dniu 16 listopada 2022r., czyli po ponad roku i 10 miesiącach od daty złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty. Zdaniem Sądu twierdzenia organu, że nadpłata została zwrócona w terminie 30 dni od dnia wydania decyzji stwierdzającej nadpłatę lub określającej wysokość nadpłaty (art. 77 § 1 pkt 2 o.p.) nie mają - w świetle o.p. - żadnego wpływu na powstanie prawa do oprocentowania nadpłaty czy też jej wysokość. Podnieść należy, że istotne w sprawie jest ziszczenie się okoliczności, o której mowa w art. 78 § 3 pkt 3 lit. b o.p. Niewątpliwie w sprawie złożono wniosek o stwierdzenie nadpłaty wraz ze skorygowaną deklaracją, a w terminie 2 miesięcy od dnia złożenia tego wniosku nie zwrócono nadpłaty. Co więcej, w rozpoznanej sprawie decyzja stwierdzająca nadpłatę nie została wydana w terminie 2 miesięcy od dnia złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty. Gdyby przyjąć stanowisko organu należałoby uznać, iż konieczność oprocentowania nadpłaty wynikająca z faktu niewydania decyzji stwierdzającej nadpłatę w terminie 2 miesięcy od dnia złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty byłaby wykluczona zawsze w sytuacji, gdyby organ dokonał zwrotu nadpłaty w terminie 30 dni od dnia wydania decyzji stwierdzającej nadpłatę, pomimo jej wydania po upływie 2 miesięcy od złożenia wniosku. Tymczasem oprocentowanie nadpłaty ma niwelować negatywne skutki związane z niemożnością dysponowania przez podatnika kwotą nadpłaty wpłaconą na skutek działania organów podatkowych. Oprocentowanie takie pełni więc funkcję odszkodowawczą, tj. naprawienia szkody w zakresie utraconych korzyści (lucrum cessans). Nie budzi wątpliwości Sądu, że w okolicznościach niniejszej sprawy uwzględnienie żądania strony skarżącej realizowałoby powyższą zasadę. Podsumowując stwierdzić należy, iż w badanej sprawie decyzja stwierdzająca nadpłatę została wydana po upływie 2 miesięcy od dnia złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty, a organ nie wykazał, że to strona przyczyniła się do opóźnienia w wydaniu decyzji o stwierdzeniu nadpłaty - czym naruszył art. 78 § 3 pkt 3 lit. b o.p. W związku z powyższym oprocentowanie przysługuje spółce od dnia złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty, niezależnie od tego, że zwrot nadpłaty miał miejsce przed upływem 30 dni od dnia wydania decyzji stwierdzającej nadpłatę (por. także wyrok WSA w Gdańsku z dnia 4 kwietnia 2018 r. sygn. akt I SA/Gd149/18). Ponownie rozpoznając wniosek o oprocentowanie nadpłaty organ odwoławczy winien uwzględnić ocenę prawną zawartą w uzasadnieniu niniejszego wyroku. Mając na uwadze wszystkie przedstawione powyżej okoliczności Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024r., poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.), uchylił zaskarżoną decyzję. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a. zasądzając od organu na rzecz strony skarżącej kwotę obejmującą uiszczony wpis sądowy (500 zł), kwotę 480 zł na podstawie § 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 16 sierpnia 2018r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018r., poz. 1687) oraz kwotę 17 zł tytułem zwrotu opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.