I SA/Go 276/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Wierchowicz (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Jacek Niedzielski Sędzia WSA Dariusz Skupień Protokolant: Ref. staż. Danuta Chorabik po rozpoznaniu w dniu 11 października 2005r. na publikacji orzeczenia sprawy ze skargi M Sp. z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług. I. uchyla zaskarżoną decyzję II. określa że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu Zaskarżoną decyzją z dnia [...] kwietnia 2004r. Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego nr [...] z [...].12.2003r. określającą kwotę należnego podatku od towarów i usług z tytułu importu towaru w postaci makaronu przygotowanego do spożycia instant, zawierającego w opakowaniu jednostkowym saszetkę z przyprawami, na sumę 21 837,90zł., uiszczoną na rzecz Izby Celnej w dniu [...].09.2002r. Jako podstawę prawną decyzji wskazano art. 233 § l pkt l ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. -Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, póz. 926 ze zm.), w zw. z art. 262 ustawy z dnia 9 stycznia 1997r.- Kodeks celny (t. j. Dz.U. nr 75, póz. 802 z 2001 r. ze zm.) oraz art. 6 ust.7, art. 11 c ust.4, art. 15 ust.4, art. 18 ust. l, art. 54 ust.2 ustawy z 8. l. 1993 o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym ( Dz.U.nr 11, póz.50 ze zm.). W uzasadnieniu decyzji stwierdzono, że stan faktyczny przedstawiał się następująco: Naczelnik Urzędu Celnego decyzją nr [...] z [...] września 2002r. uznał zgłoszenie celne SAD [...] za nieprawidłowe w części dotyczącej opisu towaru, klasyfikacji towarowej, zastosowanej stawki celnej i dokonał wymiaru długu celnego w ten sposób, że w dokumencie SAD: 1) w polu 31 - zamiast zupy błyskawicznej z makaronem przyjęto makaron przygotowany do spożycia instant, zawierający w opakowaniach jednostkowych saszetkę z przyprawami, Choice Instant Noodles, 2) w polu 33 - zamiast kodu 210410900 przyjęto 190230100, 3) w polu 47 - w miejsce dotychczasowej podstawy opłaty 70902, stawki 25, kwoty 17725,50 przyjęto odpowiednio: 70902, 40, 28360,80. Tego samego dnia powiadomiono Skarżącego o powstaniu obowiązku podatkowego w podatku VAT-typ 813 w kwocie 21837,90 zł wynikającej z zastosowania 22% stawki. Zawiadomienie, którego odbiór pokwitował skarżący zawierało pouczenie o możliwości wystąpienia do organu podatkowego, w terminie jednego miesiąca od dnia pobrania tego podatku, z żądaniem wydania decyzji w sprawie sprostowania obliczenia podatku lub nieistnienia obowiązku podatkowego oraz w sprawie zwrotu niesłusznie pobranej kwoty, zgodnie z art. 11 b ustawy z dnia 8 stycznia 1.01.1993 r. o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym ( Dz. U. Nr 11, póz. 50 z późn. zm.) Skarżący z powyższego uprawnienia nic skorzystał i także 27 września 2002r. Skarżący wpłacił na konto Naczelnika Urzędu Celnego należność wynikającą z długu celnego oraz zobowiązania podatkowego w łącznej kwocie 50 198,70 zł. Skarżący odwołał się natomiast od decyzji uznającej zgłoszenie celne za nieprawidłowe. W wyniku odwołania Izba Celna uchyliła w dniu [...] stycznia 2003r. decyzję organu I instancji i przekazała mu sprawę do ponownego rozpatrzenia z uwagi na to, że zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem art. 200 ordynacji podatkowej -nie zachowano terminu wyznaczonego w tym przepisie celem umożliwienia stronie wypowiedzenie się w sprawie zgromadzonego materiału dowodowego. Flekiem powtórnego rozpatrzenia była decyzja Naczelnika Urzędu Celnego nr [...] z dnia [...] marca 2003, którą ponownie uznał zgłoszenie celne SAD [...] z dnia [...] września 2002r. za nieprawidłowe w części dotyczącej opisu towaru, klasyfikacji towarowej, zastosowanej stawki celnej i dokonał ponownego wymiaru długu celnego identycznie jak w zaskarżonej decyzji z dnia [...] września 2002r. W odwołaniu od tej decyzji skarżący podnosił błąd w ustaleniach faktycznych i prawnych będących podstawą rozstrzygnięcia przez przyjęcie, że podstawowym składnikiem zgłoszonego do odprawy celnej towaru jest makaron a saszetka umieszczona w opakowaniu stanowi tylko przyprawy, podczas gdy zdaniem importera, była to zupa z dodatkiem w postaci makaronu instant. Zarzucił też, że zgodnie z ogólnymi regułami kwalifikacji , niezależnie od tego czy stosuje się punkt 3a czy 3b Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej, należy oceniać materiały wchodzące w skład towaru nie według ich objętości lecz według komponentów decydujących o zasadniczym charakterze wyrobu. W konsekwencji organ przyjął wadliwy kod taryfy celnej PCN 1902 zamiast 2104 czego wynikiem było ustalenie stawki celnej na poziomie 40 % zamiast 25% oraz 22% stawki VAT zamiast 7%. Decyzja Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] marca 2003r. stała się ostateczna wskutek uchybienia przez Skarżącego terminu do wniesienia odwołania. Na jej podstawie Naczelnik I Urzędu Skarbowego postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2003r. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie ustalenia prawidłowej kwoty podatku od towarów w imporcie i decyzją z dnia [...] sierpnia 2003r. - [...] ustalił należny podatek od towarów i usług sprowadzonych według zgłoszenia celnego [...] z dnia [...] września 2002r. w kwocie 6948,40zł i wyliczył niedopłatę należnego podatku VAT w imporcie w kwocie 744,40 zł. Od powyższej decyzji Spółka złożyła odwołanie wnosząc ojej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania ewentualnie o uchylenie decyzji i umorzenie postępowania. W uzasadnieniu wskazała, że w dniu 27 września dokonała wpłaty kwoty 50 198,70 zł na poczet clą i podatku, że należność Skarbu Państwa winna wynosić łącznie 35 309,20zł, licząc stawkę podatku VAT 7%, w związku z czym powstała nadpłata w kwocie 14 889,50 zł., a nie niedopłata jak w zaskarżonej decyzji. W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy Dyrektor Izby Celnej decyzją z dnia [...] października 2003r. uchylił zaskarżoną decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ l instancji na podstawie art. 233 § 2 ordynacji podatkowej uznając, że rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części. Urząd Celny decyzją z dnia [...] grudnia 2003r. - [...] określił kwotę należnego podatku VAT z tytułu importu towaru w postaci makaronu przygotowanego do spożycia instant, zawierającego w opakowaniach jednostkowych saszetkę z przyprawami, objętego zgłoszeniem celnym zewidencjonowanym w Urzędzie Celnym pod pozycją [...] z [...] września 2002r. według stawki 22% w kwocie 21837,90. W uzasadnieniu wskazano, że właściwą a zarazem jedyną przewidzianą dla towarów oznaczonych kodem Taryfy PCN 1902 30100 jest stawka 22% vat. Wobec tego, że decyzja Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] marca 2003r. uznająca za nieprawidłowe zgłoszenie celne w części dotyczącej opisu towaru, klasyfikacji taryfowej, zastosowanej stawki celnej oraz ponownego określenia kwoty długu celnego, stała się ostateczna w postępowaniu administracyjnym, uległa zmianie podstawa opodatkowania podatkiem od towarów i usług VAT w imporcie, a co za tym idzie uległa zmianie kwota należnego podatku VAT. Jako podstawę decyzji wskazano art. 11 ust.2 ustawy o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym Od tej decyzji odwołała się M Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, ż przedmiotem importu był makaron instant a, nic zupa z przyprawami, niewłaściwe zastosowania ustawy o VAT poprzez przyjęcie, że właściwe dla niej są taryfy celne, a nie przepisy wydane na podstawie tej ustawy, nie wyjaśnienie wszystkich okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy oraz naruszenie zasady, że prawo nie działa wstecz. W konkluzji odwołująca się spółka wniosła o zmianę w całości i ustalenie, ze podatek należny winien być liczony wg stawki 7% , lub uchylenie decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu odwołania skarżąca podniosła, że zgodnie z art. 4 ustawy o VAT, klasyfikację towaru ustala się w oparciu o przepisy o statystce publicznej. Pismem z dnia [...].10.2003r., Urzędu Statystycznego zakwalifikował przedstawiony do odprawy towar jako zupy i buliony oraz przetwory z nich a zatem stosowanie zasad dotyczących ustalania stawki celnej i tym samym stawki VAT w imporcie stoi w sprzeczności z ustawą o VAT. Jednocześnie wskazała, że klasyfikacja towaru dokonana przez Urząd Celny jest wadliwa gdyż w wiążącej informacji taryfowej nr [...] z [...].05.2003r. towar określony został jako zupa orientalna pikantna, kod PCN 2104 10 100. Ponadto skarżąca powołała się na orzeczenie NSA z dnia 20.03.2002r. I SA/Gd 1810/99, iż w zakresie związanym z obciążeniami podatkowymi na rzecz Skarbu Państwa zmiana opinii klasyfikacyjnej wydanej przez uprawniony organ w odniesieniu do tego samego towaru dokonana we właściwym trybie i przez uprawniony organ, z którą związana jest zmiana obciążeń podatkowych, nie może działać wstecz. Dyrektor Izby Celnej w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji stwierdził, iż decyzja z [...] marca 2003r. klasyfikująca importowany towar do kodu PCN 1902 30 10 O stała się ostateczną z dniem [...].04.2003r. Zgodnie z art. 18 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym ( Dz.U. nr 11, póz.50 z późn. zm.) wszystkie towary zaklasyfikowane do kodu PCN 1902 3010 O są opodatkowane podatkiem VAT według stawki 22%. Dalej wywodził, że wydana na podstawie art. 11 c ww. ustawy, decyzja w przedmiocie podatku od towarów i usług jest decyzją deklaratoryjną na podstawie której, obowiązek podatkowy od importu towarów powstał samoistnie, w związku z zaistnieniem okoliczności przewidzianych prawem zawartym w art.21 § l pkt l Ordynacji podatkowej. Zmiana klasyfikacji taryfowej importowanych towarów spowodowała zmianę podstawy opodatkowania oraz stawkę podatku VAT, a w konsekwencji jego niedobór w kwocie: 15 633,90 zł. Odnosząc się do WIT-u nr [...] z dnia [...].05.2003r. dotyczącego firmy "H" oraz wyroku NSA o sygn. akt l SA/Gd 1810/99 z dnia 20.03.2002r., stwierdził, że nie mają one związku ze sprawą gdyż dotyczą innych towarów, o innych parametrach. Stwierdził też, że klasyfikacje statystyczne nie są normami prawa podatkowego i nie mogą być z uwagi na ich przedmiot regulacji i rangę w hierarchii aktów prawnych podstawą prawną rozstrzygnięcia w indywidualnych sprawach podatkowych. Nie są także decyzjami podatkowymi, lecz jedynie dowodami w sprawach indywidualnego wymiaru podatku od towarów i usług (czy tez podatku akcyzowego) i jak każdy inny dowód w sprawie podlegają ocenie organu podatkowego właściwego w sprawach wymiarowych na podstawie art. 180 Ordynacji podatkowej, przy czym na poparcie swojego stanowiska przytoczył wyrok NSA z dnia 20. 11. 2003r.-sygn akt III SA 1814/03. W skardze na decyzję II instancji Spółka M zarzuciła, że zmiany stawki VAT dokonano tylko w oparciu o dokumenty, które nie uzasadniały zmiany kwalifikacji towaru. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie przytaczając argumentację jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest zgodność z prawem decyzji organu celnego określającej wysokość należnego podatku od towarów i usług w związku ze zgłoszeniem przywozu towaru na polski obszar celny, poprzedzona ostateczną decyzją Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] marca 2002r., którą to decyzją uznano zgłoszenie celne za nieprawidłowe w części dotyczącej opisu towaru, klasyfikacji towarowej, zastosowanej stawki, w konsekwencji przyjmując za prawidłowy kod PCN 1902 w miejsce zgłoszonego 2104 i pobrano cło zgodnie z dokonaną klasyfikacją. W konsekwencji doprowadziło to do zmiany stawki podatku VAT z 7% na 22%. W związku z tym nasuwa się pytanie czy organ orzekający w postępowaniu dotyczącym rozstrzygnięcia w zakresie podatku od towarów i usług w imporcie jest związany wcześniejszą ostateczną decyzją organu celnego ustalającą wartość celną towaru i cło czy też oceny tej winien dokonać samodzielnie. Zgodnie z art. 15 ust. 4 ustawy z dnia z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz, U. nr 11 póz.50) podstawą opodatkowania w imporcie towarów jest wartość celna powiększona o należne cło, a jeżeli przedmiotem importu są towary opodatkowane podatkiem akcyzowym, wartość celną powiększoną o należne cło zwiększa się również, o ten podatek. Powyższe unormowanie w żaden sposób nie uzależnia decyzji w zakresie wymiaru podatku od dokonanej przez organ celny klasyfikacji towaru. Treść tego unormowania uzasadnia zatem pogląd, że organ podatkowy na którym ciąży obowiązek określenia zobowiązania podatkowego ma nie tylko prawo ale i obowiązek dokonać samodzielnie wszelkich niezbędnych ustaleń co do przedmiotu opodatkowania (rodzaju towaru , usługi) i podstawy opodatkowania (wartości celnej i cła) , gdyż dopiero te ustalenia pozwolą mu na podjęcie decyzji co do stawki i wysokości podatku od towarów i usług. Sądowi orzekającemu znany jest co prawda wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 9.10. 2002-sygn.akt 111 SA 653/01, M. Podat. 2003/4/40 wyrażający pogląd odmienny U., że decyzja organu celnego dokonującego kwalifikacji importowanego towaru według kodu PCN ma wiążący charakter dla organów podatkowych, jednakże poglądem tym Sąd nie jest związany. Zdaniem Sądu postępowanie w sprawie określenia podatku od towarów i usług jest postępowaniem odrębnym, w którym obowiązują wszystkie zasady ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa wymagające przeprowadzenia z udziałem stron kompletnego postępowania dowodowego w celu dojścia do prawdy obiektywnej. Zasady tej nie udałoby się zrealizować przyjmując założenie, że Sąd jest związany oceną przedmiotu podatku dokonaną w innym postępowaniu, którego rozstrzygnięcia mogą nie być prawidłowe z punktu widzenia prawnopodatkowego obowiązku strony. Stawiałoby to również Sąd Administracyjny w sprzeczności z art. l § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. (Dz.U.nr 153, póz. 1269) - Prawo o ustroju sądów administracyjnych, zgodnie z którym kontrola działalności administracji publicznej sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, gdyż w konsekwencji prowadziłoby do stwierdzenia zgodności z prawem decyzji opartych na decyzjach, które tej zgodności mogą być pozbawione. W istocie też, sama odrębność postępowania w zakresie podatku związanego z importem towaru, okazałaby się fikcją, gdyż sprowadzałoby się do mechanicznego "wymierzania podatku" po przypisaniu towaru przez organy celne do kodu Taryfy celnej. Związanie organu podatkowego wcześniejszą decyzją organów celnych w zakresie kwalifikacji taryfowej prowadziłoby wprost do akceptowania przez organ podatkowy konieczności wymiaru podatku sprzecznego z przepisami prawa i to bez względu na to czy uszczerbek ponosiłoby państwo czy podatnik. Poza tym do takiego rozpatrzenia sprawy wystarczająca byłaby jedna decyzja określająca cło i podatek. Za stanowiskiem reprezentowanym przez skład orzekający w niniejszej sprawie przemawia także, ugruntowane już w orzecznictwie stanowisko wypracowane na tle wzajemnych relacji między postępowaniem prowadzonym na podstawie art. 25 ust. l pkt 3 ustawy z dnia 1993.01.08r. o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym (Dz.U. 1993, nr II, poz.50), a unormowaniami dotyczącymi kosztów uzyskania przychodów zawartymi w ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tj. Dz. U. 2000, nr 14,poz. 176). W wyroku NSA z dnia 1998.10.02 - sygn. akt SA/Bk 319/98( Lex nr 34963) zawarto tezę , że "organy podatkowe władne są w ramach prowadzonego postępowania w sprawie podatku VAT dokonywać ustaleń dotyczących kosztów uzyskania przychodów w podatku dochodowym od osób fizycznych, o których mowa w art. 25 ust. l pkt 3 ustawy z 1993 r. o VAT". Analiza tego przepisu wskazuje na uprawnienie organów podatkowych do oceny w ramach postępowania w sprawie podatku VAT o prawidłowości zaliczenia poniesionych przez podatnika wydatków do kosztów uzyskania przychodów, bez konieczności rozstrzygania o tym w uprzednim postępowaniu w sprawie podatku dochodowego. Problematyką tą zajmował się Naczelny Sąd Administracyjny również w wyrokach: z dnia 4 kwietnia 2001 r. sygn. akt I SA/Gd 2396/98, z dnia l grudnia 2000 r. sygn. akt III SA 2481/99, z dnia 16 listopada 2000 r. sygn. akt SA/Bk 1423/99, z dnia 27 października 2000 r. sygn. akt I SA/Wr 1554/98, z dnia 21 czerwca 2000 r. sygn. akt I SA/Łd 2367/98, z dnia 2 października 1998 r. sygn. akt SA/Bk 319/98 . Nie ma zatem powodów, by podobnej zasady nie odnosić do postępowań, których dotyczy rozstrzygana sprawa. Podatnik stosownie do obowiązku wynikającego z art. 11 ust. l ustawy o VAT obliczył i wykazał w zgłoszeniu celnym kwotę podatku od towarów i usług zgodnie z obowiązującą, jego zdaniem, stawką podatku oraz wieloletnimi niekwestionowanymi przez organy celne i podatkowe, zgłoszeniami tego samego towaru na tych samych warunkach. Zmiana dotychczas stosowanej stawki podatku w sytuacji braku jakichkolwiek zmian stanu prawnego w omawianym zakresie i czasie, winna być starannie i wszechstronnie uzasadniona i wyjaśniona stronie w toku postępowania, tak by zachowane zostały główne zasady postępowania wynikające z ordynacji podatkowej - tj. postępowanie było prowadzone w sposób budzący zaufanie do organów orzekających, ocena dowodów dokonana została swobodnie, a nie dowolnie, przeprowadzono w sposób wyczerpujący wszystkie dowody i wyjaśniono wszelkie wątpliwości, a nadto by orzeczenie nadawało się do kontroli legalności działania organów celnych w postępowaniu sądowoadministracyjnym (art. 121, 122, 124 180, ordynacji podatkowej). Zwrócił na to uwagę Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 23 grudnia 2002r.- sygn. akt: V SA 585/02 : " Każdorazowa zmiana ustalonej praktyki kwalifikacji celnej, dotychczas stosowanej wobec adresata decyzji celnej, wymaga sprecyzowania przesłanek, które powodują, że utrzymanie dotychczasowej praktyki jest nie do przyjęcia. Wyjaśnienie to podlega kontroli sądu. To, że przedmiotem kontroli ze strony NSA są pojedyncze decyzje wydane w sprawie konkretnej partii towaru, nie oznacza dopuszczalności stosowania różnych kryteriów ocennych w stosunku do identycznego towaru w innych sprawach wobec tego samego importera lub innych importerów". Aczkolwiek mowa tu o klasyfikacji celnej towarów, to nie ulega wątpliwości, że identyczne zasady należało odnieść do stosowanej dotychczas stawki podatku od towarów i usług. Tymczasem organy celne nie odniosły się do zarzutu skarżącej, iż przez wiele lat zajmowała się importem tego samego towaru ( inni importerzy od kilkunastu lat, bo od roku 1989), który zawsze był opodatkowywany według 7% stawki podatku od towarów i usług w imporcie. Uzasadnieniem tej zmiany nie może być arbitralne stwierdzenie o automatycznej zmianie stawki podatku wynikającej ze zmiany stawki celnej, jakie zawarto w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Należało bowiem, ocenić zasadność zmiany stawki celnej co wymagało przeprowadzenia postępowania dowodowego, a czego organ zaniedbał. Wszystkie ustalenia opierają się właściwie na protokole pokontrolnym funkcjonariuszy celnych oraz decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z. dnia [...] marca 2002r. W tych warunkach stwierdzenie Naczelnika Urzędu Celnego zawarte w uzasadnieniu decyzji organu I instancji, iż "właściwa jest stawka 22 % VAT o czym strona została pouczona w zawiadomieniu o powstaniu obowiązku podatkowego wydanym przez Naczelnika Urzędu Celnego" jest niewystarczające i nie znajduje żadnego oparcia w materiale dowodowym. Decyzje obu instancji całkowicie pomijają okoliczności oraz przyczyny uchylenia wcześniejszej decyzji określającej kwotę podatku VAT na sumę 6948,40zł. Tak rażącą zmianę wysokości pierwotnie ustalonego podatku VAT decyzją z dnia [...] sierpnia 2003r., Izba Celna wyjaśnia lakonicznie pomyłką Urzędu Skarbowego. Stanowi to dalsze istotne naruszenie art. 210 § 4 ordynacji podatkowej nakładającej na organ orzekający uzasadnienie faktyczne decyzji, które powinno zawierać w szczególności wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, którym dał wiarę, oraz przyczyn, dla których innym dowodom odmówił wiarygodności zaś uzasadnienie prawne powinno zawierać wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji z przytoczeniem przepisów prawa. Braki w tym zakresie, którymi dotknięta jest zaskarżona decyzja oraz poprzedzające ją postępowanie postępowanie łamie również zasadę działania organów podatkowych w sposób budzący zaufanie obywateli do Państwa - art. 12 l ordynacji podatkowej. W prowadzonym postępowaniu podatkowym skarżąca przedstawiła dowody wskazując na niesłuszne, jej zdaniem, określenie kodu PCN przez organy celne. Wobec tego, że prawidłowa klasyfikacja towaru decydowała o wysokości cła, to zaś rzutowało na wysokość podatku, należało rozstrzygnąć wątpliwości co do tego czym w rzeczywistości jest przedmiot opodatkowania. Jak już wyżej wskazano wymagało to przeprowadzenia postępowania dowodowego. Spór bowiem między stronami dotyczył najbardziej podstawowej kwestii dla ustalenia podstawy opodatkowania, a mianowicie głównego komponentu towaru. Wobec braku wiadomości specjalnych należało w tym celu dopuścić jako dowód w sprawie wszystko, co przyczyniłoby się do ustalenia prawdy materialnej, w tym wobec braku wiadomości specjalnych , dowodu z opinii biegłych. Niewyjaśnianie wszystkich okoliczności faktycznych w 0zakresie klasyfikacji importowanego towaru nie mogło bowiem doprowadzić do prawidłowego rozstrzygnięcia w zakresie ustalenia wysokości obowiązku skarżącej w podatku od towarów i usług. Nadmienić należy, że przed tutejszym Sądem w sprawach: I SA/Go 481/05 , I SA/Go, l SA/Go 394,1 SA/Go 365/05 zapadły wyroki uchylające decyzje organów celnych których przedmiotem był zmiana zakwalifikowania towaru do pozycji taryfy celnej w wyniku powtórnej kontroli towaru zgłaszanego przez importera pod nazwą "zupy błyskawiczne z makaronem "Choice" z kodu PCN 21041090 na kod 190230100 oraz zmiana zastosowanej stawki podatku VAT, podobnie jak w przedmiotowej sprawie. 7 przedstawionych wyżej względów skarga okazała się uzasadniona. Potwierdził się zarzut uchybienia obowiązkom określonym w art. 187 ordynacji podatkowej tj. niezebrania w sposób dostateczny materiału dowodowego, a następnie jego wyczerpującego rozpatrzenia co miało istotny wpływ na wynik postępowania i dlatego należało zaskarżoną decyzję, na podstawie art. 145 §1 pkt l lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, póz. 1270) uchylić. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 ppsa, zaś na podstawie art. 152 tej samej ustawy orzeczono , że zaskarżone orzeczenie nie podlega wykonaniu.