VI SA/Wa 1205/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Zdzisław Romanowski po rozpoznaniu w dniu 5 kwietnia 2006 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. Z. na postanowienie Komendanta Rejonowego Policji W. z dnia [...] czerwca 2004 r. nr [...] w przedmiocie okresowego opiniowania licencjonowanego pracownika ochrony II stopnia postanawia: 1) odrzucić skargę, 2) zwrócić skarżącemu M. Z. kwotę 25 (dwadzieścia pięć) złotych uiszczoną na poczet wpisu sądowego. W dniu [...] czerwca 2004 r. (data stempla pocztowego) M. Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – za pośrednictwem Komendanta Rejonowego Policji W.– skargę na postanowienie tego organu z dnia [...] czerwca 2004 r. nr [...] w przedmiocie okresowego opiniowania licencjonowanego pracownika ochrony II stopnia. Pismem Sądu z [...] lipca 2004 r. skarżący został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego w wysokości 100 zł w terminie 7 dni od otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Przedmiotowe wezwanie skarżący odebrał [...] sierpnia 2004 r. i w dniu [...] sierpnia 2004 r. złożył w Sądzie wniosek o zwolnienie go od kosztów sądowych. Postępowanie zainicjowane powyższym wnioskiem zostało prawomocnie zakończone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, wydanym w dniu 16 maja 2005 r. w sprawie o sygn. akt II GZ 25/05, oddalającym zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 stycznia 2005 r. o odmowie przyznania prawa pomocy. Wobec powyższego, przewodniczący wydziału zarządzeniem z dnia [...] czerwca 2005 r. ponownie wezwał skarżącego do opłacenia skargi wpisem w kwocie 100 zł w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Wezwanie w tym względzie (pismo z [...] czerwca 2005 r.) zostało doręczone adresatowi [...] lipca 2005 r., a w dniu [...] lipca 2005 r. skarżący nadał na poczcie zażalenie na zarządzenie przewodniczącego wydziału w przedmiocie kosztów sądowych, podnosząc, iż wyznaczenie wpisu sądowego w wysokości 100 zł jest - w odniesieniu do jego sytuacji finansowej - bezzasadne. Postanowieniem z dnia 3 października 2005 r., sygn. akt II GZ 101/05, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił przedmiotowe zażalenie, przesądzając tym samym prawidłowość zaskarżonego zarządzenia. W szczególności podniósł, że nie narusza ono prawa. Prawidłowo bowiem ustalono, że wpis od skargi jest stały i na mocy § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193) wynosi 100 zł. W konsekwencji wydania przez Naczelny Sąd Administracyjny w/w orzeczenia, przewodniczący dnia [...] października 2005 r. zarządził wezwanie skarżącego do wykonania ciążącego na nim obowiązku opłacenia skargi - w wysokości, terminie i pod rygorem jak we wcześniejszych w/w pismach z dnia [...] lipca 2004 r. i [...] czerwca 2005 r. Pismo w tym zakresie wystosowane w wykonaniu tego zarządzenia (wezwania) skarżący odebrał [...] października 2005 r. i w dniu [...] listopada 2005 r. (data prezentaty biura podawczego) zaskarżył powyższe wezwanie zażaleniem. Wobec tego, że skarżący w zażaleniu zawarł szereg uwag mogących wskazywać na ponowne ubieganie się o zwolnienie od kosztów w tej sprawie, został wezwany do sprecyzowania pisma przez podanie, czy stanowi ono zażalenie na zarządzenie przewodniczącego wzywające do uiszczenia wpisu od skargi, czy też należy je traktować jako wniosek o przyznanie prawa pomocy. W odpowiedzi skarżący podał (por. pismo z dnia [...] grudnia 2005r.), iż ww. pismo z dnia [...] listopada 2005r. "dokładnie określa swój status (...)", to znaczy jest zażaleniem na zarządzenie przewodniczącego z dnia [...] października 2005 r. Powyższe zażalenie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił postanowieniem z dnia 15 grudnia 2005 roku, uznając je za niedopuszczalne. W uzasadnieniu tego orzeczenia Sąd podniósł, iż zaskarżone zarządzenie (wezwanie) przewodniczącego wydziału w przedmiocie kosztów sądowych jest w istocie czynnością materialnotechniczną, wynikającą z prawomocnego zakończenia postępowania wszczętego zażaleniem na zarządzenie przewodniczącego wydziału z dnia [...] czerwca 2005 r. wzywające do opłacenia skargi. Omówione powyżej orzeczenie z dnia 15 grudnia 2005 roku skarżący zaskarżył zażaleniem, które Naczelny Sąd Administracyjny oddalił postanowieniem wydanym w dniu 21 lutego 2006 r. w sprawie o sygn. akt II GZ 14/06, przychylając się do stanowiska Sądu pierwszej instancji co do niedopuszczalności tego środka zaskarżenia. Wobec powyższego, pismem Sądu z dnia [...] marca 2006 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł w terminie 7 dni od otrzymania niniejszego wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to skarżący odebrał w dniu [...] marca 2006 r. i [...] marca wpłacił na rachunek bankowy Sądu kwotę 25 zł. Następnie, [...] marca 2006 r. skarżący złożył w Sądzie wniosek o rozłożenie pozostałej do zapłacenia kwoty 75 zł na trzy równe raty po 25 zł, powołując się na bardzo trudną sytuację finansową. Podniósł, iż w dniu [...] marca 2006 r. na jego rachunku bankowym znajdowały się środki pieniężne w kwocie 94,61 zł, co uniemożliwiało mu uiszczenie opłaty sądowej w wysokości 100 zł. Dodał też, że z płacy wynoszącej 4.500 zł brutto do osobistej dyspozycji pozostaje mu kwota około 400 zł. Do przedmiotowego wniosku skarżący załączył wydruk ze swojego rachunku bankowego z dnia [...] marca 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 220 § 1 zd. 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Natomiast przepis § 3 tego artykułu określa skutek nieuiszczenia w wyżej wskazanym terminie opłaty sądowej od takich pism procesowych jak skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania – Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Zatem nieopłacenie skargi w terminie siedmiodniowym skutkuje odrzuceniem skargi. W niniejszej sprawie wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł skarżący odebrał w dniu [...] marca 2006 r. Termin siedmiodniowy do opłacenia skargi upływał więc [...] marca 2006 r. Skarżący nie zastosował się do wezwania Sądu, uiszczając w dniu [...] marca 2006 r. jedynie część kwoty wpisu (25 zł) oraz wnosząc o rozłożenie na raty pozostałej kwoty wpisu (75 zł). Takie działanie skarżącego nie stanowi prawidłowego wykonania wezwania Sądu. Termin siedmiodniowy, o którym mowa w § 1 art. 220 ustawy jest terminem ustawowym, nie może być przedłużony ani skrócony (por. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz" Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 606). Na marginesie należy poruszyć dwie kwestie. Otóż po pierwsze, podniesiony przez skarżącego we wniosku o rozłożenie na raty pozostałej do uiszczenia kwoty wpisu, argument w postaci bardzo trudnej sytuacji finansowej nie może zostać potraktowany jako wniosek o przyznanie prawa pomocy, gdyż postępowanie wywołane takim wnioskiem zostało prawomocnie zakończone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 maja 2005 r., sygn. akt II GZ 25/05 oddalającym zażalenie na postanowienie o odmowie przyznania prawa pomocy. Po wtóre, instytucja rozłożenia na raty przewidziana w art. 229 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi dotyczy wyłącznie nieuszczonych kosztów sądowych oraz grzywien orzeczonych w postępowaniu przed sądem administracyjnym (z wyjątkiem grzywny, o której mowa w art. 154 § 1), które podlegają ściągnięciu. Do takich kosztów nie należy wpis sądowy, bowiem wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi w terminie siedmiodniowym jest obwarowane rygorem odrzucenia skargi, a nie rygorem ściągnięcia tej opłaty od strony. Uwzględniając powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 220 § 3 wyżej powołanej ustawy, orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie kwoty 25 zł, uiszczonej przez skarżącego na poczet wpisu sądowego wynoszącego 100 zł, orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1) lit. a) ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.