III SA/Gl 8/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Walentek, , , po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na uchwałę Rady Miejskiej w B. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie skargi na działalność Prezydenta Miasta B. w zakresie ochrony zdrowia postanawia: odrzucić skargę. Uchwałą nr [...] z dnia [...] r. Rada Miejska w B. działając na podstawie 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) w związku z art. 229 pkt 3 Kodeksu postępowania administracyjnego uznała za bezzasadną skargę A. S. na działalność Prezydenta Miasta B.. W uzasadnieniu uchwały wskazano, iż w rozpoznawanej skardze A. S. z dnia [...] r. zarzucono brak zamieszczenia przepisów karnych w zarządzeniu nr [...] Prezydenta Miasta z dnia [...] r. w sprawie wyznaczenia miejsc przeznaczonych do palenia tytoniu w budynkach Urzędu Miejskiego w B.. Następnie wskazano na ustalenia oraz stanowisko komisji rewizyjnej Rady, która uznała skargę za bezzasadną. Pismem z dnia [...] r. A. S. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach za pośrednictwem Rady Miejskiej w B. domagając się uchylenia powyższej uchwały. W odpowiedzi na skargę Rada Miejska w B. wniosła o oddalenie skargi podnosząc, iż skarżąca nie dopełniła wymogu z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. (tekst jednolity Dz. U. z 2001 r., nr 142, poz. 1591 ze zm.), ponieważ przed wniesieniem skargi nie wezwała do usunięcia naruszenia prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi, Sąd bada przede wszystkim jej dopuszczalność. W tym aspekcie chodzi mianowicie o to, czy skarga dotyczy przedmiotu objętego kognicją sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. Z kolei art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) stanowi, że kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne, 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, 3. postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 4. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym na które służy zażalenie, 5. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 6. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, 7. inne akty jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 8. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, 9. bezczynność organów w przypadkach wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-4. Ponadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolą, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 P.p.s.a). Zaskarżona uchwała Rady Miejskiej w B. została pojęta w tzw. trybie skargowym uregulowanym w przepisach art. 221 i nast. Działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz.1071 ze zm.). Postępowanie skargowe prowadzone przez organy administracyjne jest postępowaniem szczególnym, a charakteryzuje się między innymi tym, że nie ma w nim stron postępowania, nie wydaje się rozstrzygnięć skierowanych do skarżącego, a tylko zawiadamia się go o podjętych działaniach, nadto nie ma toku instancji ani środków zaskarżenia (tak Janusz Borkowski w: Kodeks postępowania administracyjnego z komentarzem, Warszawa 1998 r., str.909). Celem tegoż postępowania jest ocena skutków działania, czy też bezczynności określonych organów, a nie wydawanie wiążących w sprawie rozstrzygnięć. Zakończenie postępowania skargowego przybiera formę zawiadomienia o sposobie załatwienia skargi zawierającego informację o czynnościach organu załatwiającego skargę i ich rezultatach. Zawiadomienia kończące owo postępowanie nawet wówczas, gdy przybierają formę uchwały rady gminy, nie podlegają kontroli legalności sprawowanej przez sądy administracyjne. Nie mieszczą się one wśród aktów poddanych kognicji tego Sądu określonych w art. 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (postanowienie NSA z 15 stycznia 2001 r., II SA Wr 1704/00, wyrok NSA z 11 lutego 2002 r., II SA/Wr 3121/01 nie publik.). Zatem skoro będąca przedmiotem zaskarżenia uchwała podjęta w wyniku rozpoznania skargi na działalność Prezydenta Miasta B. nie podlega kognicji sądu administracyjnego, skarga jest niedopuszczalna. Na marginesie już tylko należy wskazać, że tryb zaskarżania uchwał organu gminy reguluje art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity Dz.U. z 2001 r. Nr 142 poz. 1591, ze zm.). W świetle tego przepisu, dopuszczalność wniesienia skargi do sądu administracyjnego na uchwałę uzależniona jest od dopełnienia wymogu uprzedniego bezskutecznego wezwania do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia. Warunek uprzedniego bezskutecznego wezwania do usunięcia naruszenia prawa musi zatem być dopełniony przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego. Bez wyczerpania powyższego trybu skarga na uchwałę jest niedopuszczalna. W rozpoznawanej sprawie skarga została wniesiona bez zachowania trybu wezwania do usunięcia naruszenia prawa, co i z tego powodu czyni ją niedopuszczalną. Natomiast co do podnoszonej w skardze kwestii skrócenia sesji Rady Miejskiej w B. przyjdzie wskazać, że kwestia ta dotyczy organizacji sesji rady gminy, odnosi się zatem do wewnętrznego porządku funkcjonowania tego organu, zatem nie mieści się w zakresie spraw, o których mowa w art. 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, podlegających kontroli sądowoadministracyjnej. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 P.p.s.a.). Mając na względnie przytoczone okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny na mocy art. 58 § 1 pkt 6 oraz art. 58 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.