II OSK 101/07

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Stahl po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Rady Gminy B. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 29 września 2006 r., sygn. akt III SA/Kr 421/06 o odrzuceniu skargi Rady Gminy B. na uchwałę Rady Gminy C. z dnia [...] stycznia 2006 r., nr [...] w przedmiocie przystąpienia do zmiany granic terytorialnych Gminy C. postanawia: oddalić skargę kasacyjną Postanowieniem z dnia 29 września 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę Rady Gminy B. na uchwałę Rady Gminy C. z dnia [...] stycznia 2005 r., nr [...] w sprawie przystąpienia do zmiany granic terytorialnych Gminy C. W uzasadnieniu postanowienia Sąd stwierdził, że w niniejszej sprawie Rada Gminy B. nie ma interesu prawnego, o którym mowa w art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591), nie można bowiem wskazać konkretnego i indywidualnego interesu prawnego Rady Gminy (organu stanowiącego Gminy), który byłby naruszony zaskarżoną uchwałą. Z tej przyczyny Sąd I instancji uznał skargę za wniesioną przez podmiot nieuprawniony. W skardze kasacyjnej wniesionej od tego postanowienia zarzucono błędną wykładnię przepisu art. 101 ustawy o samorządzie gminnym przez przyjęcie, że Rada Gminy, jako organ stanowiący Gminy nie ma interesu prawnego do zaskarżenia w/w uchwały i jest nieuprawniona do wniesienia skargi do sądu administracyjnego i na tej podstawie wniesiono o uchylenie postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W skardze kasacyjnej wniesiono również o zasądzenie kosztów postępowania. W skardze kasacyjnej stwierdzono, że w myśl art. 50 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma interes prawny, ponadto w § 2 tego artykułu znajduje się odesłanie do ustaw szczególnych. Zdaniem wnoszącej skargę kasacyjną z zestawienia art. 98 § 3 i art. 101 oraz art. 32 ustawy o samorządzie gminnym wynika legitymacja skargowa Rady Gminy do wniesienia skargi w tej sprawie. Skoro zgodnie z art. 98 § 3 ustawy o samorządzie gminnym podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi jest gmina, której interes prawny, uprawnienie lub kompetencja zostały naruszone, a zgodnie z art. 11a tej ustawy organami gminy są rada gminy i wójt, to rada gminy (jako organ gminy) może być stroną w postępowaniu przed sądem administracyjnym, tym bardziej, że w ustawie o samorządzie gminnym nie ma przepisu, który upoważniałby wójta wprost do reprezentowania rady gminy. Z powyższego wynika, że rada gminy może wskazać osobę, która ma ją reprezentować. W niniejszej sprawie Rada podjęła uchwałę z dnia [...] grudnia 2005 r. (nr [...]) w sprawie wniesienia skargi do sądu administracyjnego, w której upoważniła Przewodniczącego do wystąpienia ze skargą do sądu. W skardze kasacyjnej podniesiono także, że zaskarżona uchwała jednoznacznie narusza interes skarżącej, spowoduje bowiem utratę 169,52 ha gruntów i związany z tym spadek dochodów Gminy, co spowoduje w następstwie ograniczenie możliwości wykonywania zadań publicznych. Zdaniem skarżącej uchwała Rady Gminy C. z dnia [...] grudnia 2005 r. narusza jej uzasadniony interes. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie mogła zostać uwzględniona, zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Istotnie, w myśl art. 50 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153,poz. 1270 ze zm.), podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy ,kto ma w tym interes prawny. Skarga została jednak wniesiona do Sądu w oparciu o przepis art. 101 ust.1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r., Nr 142,poz.1591 ze zm.). Ta ustawa ,której przepisy w tym zakresie mają charakter lex specialis, jako przesłankę wniesienia skargi w trybie art. 101 wymienia naruszenie interesu prawnego lub uprawnienia wnoszącego skargę. Wbrew stanowisku wyrażonemu w skardze kasacyjnej zaskarżona uchwała Gminy C. nie narusza interesu prawnego ani uprawnień Rady Gminy B., co wynika wprost nawet z uzasadnienia skargi kasacyjnej. Utrata gruntów i spadek dochodów dotyczy Gminy a nie jej organu .W myśl art.98 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym (który nie miał zastosowania w sprawie) do złożenia skargi uprawniona jest gmina lub związek międzygminny, których interes prawny, uprawnienie albo kompetencje zostały naruszone a podstawą wniesienia skargi jest uchwała organu gminy. Powołany przepis nie określa zasad wnoszenia skarg w trybie art.101 u.s.g. ale składania skarg na rozstrzygnięcia nadzorcze które, zdaniem gminy(związku) naruszają jej interes, uprawnienie lub kompetencje. Oznacza to, że jeśli rozstrzygnięcie nadzorcze dotyczy uchwały rady gminy to skargę w tym trybie wnosi gmina, ale w oparciu o uchwałę rady w sprawie wniesienia skargi, jeśli zaś rozstrzygnięcie nadzorcze dotyczy zarządzenia wójta to on sam decyduje o wniesieniu skargi do sądu w imieniu gminy. Wbrew twierdzeniu skargi kasacyjnej przepis art. 31 u.s.g. wyraźnie wskazuje że wójt nie tylko kieruje bieżącymi sprawami gminy ale także reprezentuje ją na zewnątrz w stosunkach publicznoprawnych i w stosunkach cywilnoprawnych. Oznacza to m.in., że to właśnie wójt wykonuje uchwałę rady o wniesieniu skargi do sądu (na rozstrzygnięcie nadzorcze w trybie art. 98 ust. 3 czy w trybie art.101 na uchwałę lub zarządzenie organu innej gminy lub związku komunalnego) a wykonując ją sporządza i wnosi skargę, to wójt przedstawia właściwym organom akty organów gminy, przyjmuje i składa w stosunkach zewnętrznych oświadczenia woli i pisma, także procesowe. Stroną w uruchomionym skargą postępowaniu sądowoadministracyjnym jest zatem gmina, reprezentowana przez wójta. Brak podstaw prawnych do uznania, że gminę reprezentuje rada gminy, która - w uchwale - może upoważnić do reprezentowania gminy swojego przewodniczącego i do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Z uwagi na bezzasadność zarzutów skargi kasacyjnej, na podstawie art. 184 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę kasacyjną należało oddalić.