III SA/Lu 11/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Zalewski, Sędziowie Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak (sprawozdawca),, Sędzia NSA Maria Wieczorek, Protokolant Monika Kutarska-Wolińska, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 8 lutego 2007 r. sprawy ze skargi M. D. na decyzję Wojewody z dnia [...] nr [...] w przedmiocie świadczenia przedemerytalnego oddala skargę. Zaskarżoną decyzją wydaną z upoważnienia Wojewody w dniu [...] nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) w związku z art. 30 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o świadczeniach przedemerytalnych (Dz. U. z 2004 r. nr 120, poz. 1252) i art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. i, art. 37k ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (t.j. Dz. U. z 2003 r. nr 58, poz. 514 z późn. zm.), po rozpatrzeniu odwołania M. D. z dnia [...] października 2006 r. od decyzji wydanej z upoważnienia Starosty w dniu [...] znak: [...] uchylającej decyzję wydaną z upoważnienia Starosty w dniu [...] znak: [...] i orzekającej o odmowie przyznania stronie prawa do świadczenia przedemerytalnego, utrzymano w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wskazano, że decyzją z dnia [...] znak: [...] Starosta przyznał M. D. prawo do świadczenia przedemerytalnego. W związku z pismem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] września 2004 r. znak: [...] o pobieraniu przez M. D. renty z tytułu niezdolności do pracy w okresie od [...] stycznia 1995 r. do [...] lipca 2004 r. organ pierwszej instancji postanowieniem z dnia [...] znak [...] wznowił postępowanie i decyzją z dnia [...] znak: [...] orzekł o uchyleniu własnej decyzji z dnia [...], znak: [...] oraz odmówił przyznania stronie prawa do świadczenia przedemerytalnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyrokiem z dnia 17 lutego 2005 r. (sygn. akt III SA/Lu 34/05) uchylił zaskarżoną decyzję Wojewody z dnia [...], znak: [...] utrzymującą w mocy powyższą decyzję organu pierwszej instancji. Uwzględniając ocenę prawną wyrażoną w wyroku, Wojewoda decyzją z dnia [...] ponownie utrzymał w mocy decyzję Starosty z dnia [...], znak: [...]. W wyniku jej zaskarżenia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyrokiem z dnia 29 listopada 2005 r., sygn. akt III SA/Lu 379/05 uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję z dnia [...]. W świetle powyższego wyroku, uwzględniając ocenę prawną zawartą w tym wyroku i po ponownym rozpatrzeniu sprawy decyzją z dnia [...], znak: [...] organ pierwszej instancji uchylił decyzję wydaną z up. Starosty przez Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy z dnia [...] lipca 2004 r. Nr [...] i odmówił przyznania stronie prawa do świadczenia przedemerytalnego. W odwołaniu od tej decyzji M. D. poinformowała, że w dniu rejestracji w Powiatowym Urzędzie Pracy, w dniu [...] lipca 2004 r., udokumentowała okres uprawniający do emerytury wynoszący 31 lat i 29 dni i przyznano jej prawo do świadczenia przedemerytalnego w kwocie zaliczkowej. Strona uważa, że wznowienie postępowania w sprawie z uwagi na nowe okoliczności, tj. pobieranie renty z tytułu niezdolności do pracy, jest bezpodstawne. Nie istniały i nie istnieją nowe okoliczności. Według twierdzeń strony informowała ona pracownika przyjmującego wniosek o fakcie pobierania renty i o tym, że w dniu [...] lipca 2004 r. uzyskała orzeczenie lekarza orzecznika ZUS o zdolności do pracy, które na prośbę pracownika urzędu przedłożyła w dniu rejestracji. W dniu składania wniosku o przyznanie świadczenia przedemerytalnego nie wiedziała, że ZUS przelał na jej konto rentę za cały miesiąc z góry pomimo wydania orzeczenia przez lekarza orzecznika. Osoba, u której lekarz orzecznik stwierdził zdolność do pracy, nie spełnia od tej chwili ustawowych przesłanek do nabycia prawa do renty, a decyzja organu rentowego ma już tylko charakter deklaratoryjny. Zdaniem strony fakt wypłacenia renty z tytułu niezdolności do pracy za cały miesiąc lipiec nie stanowi przesłanki do pozbawienia statusu bezrobotnego. Od dnia [...] lipca 2004 r. mogła zostać uznana za osobę bezrobotną, zaś w dniu [...] lipca 2004 r. spełniała wszystkie warunki do przyznania prawa do świadczenia. Wojewoda, ponownie rozpatrując sprawę, po przeprowadzeniu postępowania dowodowego, ustalił, że w sprawie wyszły na jaw nowe okoliczności faktyczne oraz nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję, mogące mieć wpływ na odmienne rozstrzygnięcie sprawy, tj. pobranie przez stronę renty z tytułu niezdolności do pracy za miesiąc lipiec 2004 r. Spełnione zatem zostały przesłanki do wznowienia postępowania określone w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. M. D. zarejestrowała się w Powiatowym Urzędzie Pracy, wnioskując o przyznanie świadczenia przedemerytalnego, w dniu [...] lipca 2004 r., toteż sprawa została rozpoznana na podstawie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (art. 29 ust. 2 i art. 30 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o świadczeniach przedemerytalnych; Dz. U. z 2004 r. nr 120 poz. 1252). Zgodnie z art. 37I ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu prawo do świadczenia przedemerytalnego przysługuje osobie, która spełniła warunki do jego nabycia w dniu rejestracji w powiatowym urzędzie pracy. Prawo do świadczenia ustala się na wniosek tej osoby. Warunki, jakie należało spełnić w dniu rejestracji w celu uzyskania prawa do świadczenia przedemerytalnego, określone zostały w art. 37 k ust. 1 ustawy, który stanowił, że świadczenie przedemerytalne przysługuje, z zastrzeżeniem ust. 9, osobie spełniającej określone w ustawie warunki do uzyskania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku, jeżeli spełnia ponadto warunki określone w pkt 1 - 5. Strona udokumentowała okres uprawniający do zasiłku dla bezrobotnych 31 lat i 29 dni. Z akt sprawy wynika natomiast, że w dniu rejestracji w Powiatowym Urzędzie Pracy strona nie spełniała warunków do uzyskania statusu bezrobotnego określonych w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy, bowiem pobrała za lipiec 2004 r. rentę z tytułu niezdolności do pracy. Na twierdzenie strony, że o fakcie tym informowała urząd pracy, organ wskazał, że strona, sporządzając wniosek z dnia [...] lipca 2004 r., nie ujawniła faktu składania wniosku o przyznanie renty z tytułu niezdolności do pracy oraz że ma (miała) ustalone prawo do tego świadczenia. Z akt administracyjnych sprawy (pisma Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] i [...] września 2004 r., decyzja organu rentowego z dnia [...] marca 2003 r. znak [...] o nabyciu prawa do renty od dnia 1 kwietnia 2003 r. do dnia 31 grudnia 2005 r., decyzja ZUS z [...] lipca 2004 r. znak [...] o wstrzymaniu wypłaty renty od dnia 1 sierpnia 2004 r.) wynika, że w dniu nabycia prawa do świadczenia przedemerytalnego strona była uprawniona do renty z tytułu niezdolności do pracy i w okresie 1 stycznia 1995 r.- 31 lipca 2004 r. pobierała rentę z tytułu niezdolności do pracy. Z protokołu sporządzonego przez pracownika Powiatowego Urzędu Pracy w dniu [...] października 2004 r. na okoliczność wznowienia postępowania w sprawie wynika, że strona potwierdziła informację przekazaną przez ZUS z [...] września 2004 r. i oświadczyła, że za miesiąc lipiec 2004 r. otrzymała świadczenie rentowe w kwocie 440 zł, a do chwili sporządzenia protokołu nie otrzymała z ZUS decyzji o wstrzymaniu wypłaty renty. Decyzję o wstrzymaniu wypłaty renty przez ZUS strona otrzymała w dniu [...] lipca 2004 r. Z decyzji tej wynikało jednoznacznie, że renta została wstrzymana od dnia 1 sierpnia 2004 r. W dniu rejestracji decyzji tej M. D. nie przedłożyła. Również w dniu [...] października 2004 r., tj. w dniu sporządzania wyżej wskazanego protokołu, twierdziła, że jej nie otrzymała. Przedłożyła tylko orzeczenie lekarza orzecznika ZUS z dnia [...] lipca 2004 r. o zdolności do pracy. Na okoliczność informowania przez stronę urzędu o pobraniu renty za lipiec 2004 r. przesłuchano świadków - pracowników Powiatowego Urzędu Pracy, J. K., W. C. i M. R., którzy nie potwierdzili faktu informowania przez stronę podczas rejestracji pracowników Powiatowego Urzędu Pracy o pobieraniu renty. Tak więc przeprowadzone postępowanie wykazało, że w dniu rejestracji nie był znany organowi fakt otrzymania w lipcu 2004 r. przez stronę świadczenia rentowego, a także wysokość tego świadczenia. Nową informacją mającą istotne znaczenie dla sprawy w aspekcie art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. i było uzyskanie miesięcznego dochodu w wysokości przekraczającej połowę najniższego wynagrodzenia. Postępowanie wyjaśniające w zakresie wysokości pobranej renty za lipiec 2004 r., tj. prowadzona ze stroną i ZUS korespondencja, nie doprowadziło do uzyskania żądanych informacji. Strona odmówiła przedłożenia stosownego zaświadczenia z organu rentowego, ZUS natomiast odmówił udzielenia takiej informacji, powołując się na ustawę o ochronie danych osobowych i ustawę o systemie ubezpieczeń społecznych. W związku zatem z tym, że z decyzji ZUS z dnia [...] marca 2003 r. w sprawie wznowienia wypłaty renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy wynika wysokość świadczenia rentowego w kwietniu 2003 r. w kwocie 497,58 zł, a zgodnie z Komunikatem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 23 lutego 2004 r. o waloryzacji emerytur i rent od 1 marca 2004 r. przy częściowej niezdolności do pracy minimalna kwota renty od 1 marca 2004 r. wynosiła 432,74 zł, to należy przyjąć, że za miesiąc lipiec 2004 r. strona osiągnęła dochód w kwocie co najmniej 432,74 zł. Kwota ta przekracza połowę najniższego wynagrodzenia czyli kwotę 412 zł (w 2004 r. minimalne wynagrodzenie za pracę wynosiło 824 zł). W świetle powyższego, w myśl art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. i ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu strona nie spełnia warunku do uzyskania statusu bezrobotnego, gdyż uzyskała w lipcu 2004 r. dochód w wysokości przekraczającej połowę najniższego wynagrodzenia. Na decyzję Wojewody z dnia [...] nr [...] M. D. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, zarzucając decyzji naruszenie art. 2 ust. 1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu oraz art. 101 i art. 107 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. W ocenie strony wznowienie postępowania w sprawie przyznania jej prawa do świadczenia przedemerytalnego było bezpodstawne, ponieważ nie istnieją nowe okoliczności dotyczące faktu pobierania przez nią renty z tytułu niezdolności do pracy. Informowała o tym fakcie urząd pracy w chwili rejestrowania się i uzyskała wyjaśnienie, że pobranie przez nią renty za lipiec 2004 r. nie będzie przeszkodą, gdyż zostanie rozliczone przez ZUS. Skarżąca podała również, że nieprawdą jest, że decyzję ZUS z dnia [...] otrzymała [...] lipca 2004 r. Do końca 2004 r. nie miała żadnej informacji o wydaniu jakiejkolwiek decyzji w tym przedmiocie przez ZUS. Traktowała orzeczenie lekarza orzecznika jako moment wstrzymania wypłaty renty. W dniu składania wniosku o przyznanie zasiłku przedemerytalnego nie wiedziała, że ZUS przelał jej na konto rentę za cały miesiąc pomimo wydania orzeczenia przez lekarza orzecznika. Skarżąca wskazała, że informowała w dniu składania wniosku pracownika PUP o fakcie pobierania przez nią renty oraz o tym, że w dniu 7 lipca orzeczono jej zdolność do pracy. W odpowiedzi na skargę wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał stanowisko jak w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Wbrew zarzutom skarżącej organ odwoławczy wydał decyzję w zgodzie z obowiązującymi przepisami prawa materialnego i przepisami postępowania. Na wstępie rozważań należy zwrócić uwagę na fakt, że zaskarżona decyzja Wojewody nr [...] w dniu [...] oraz poprzedzająca ją decyzja Starosty z dnia [...] nr [...] wydane zostały w następstwie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 29 listopada 2005 r. (sygn. akt III SA/Lu 379/05) uchylającego wcześniejsze decyzje Wojewody i Starosty wydane po wznowieniu postępowania zakończonego decyzją z [...]. Zgodnie zaś z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. nr 153, poz. 1270 ze zm.) ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Zatem zarówno organ wydający decyzję w następstwie wydania wyroku uchylającego dotychczasową decyzję, jak i sąd oceniający kolejną decyzję są związane wytycznymi zawartymi w wyroku sądu uchylającym decyzję dotychczasową. Związanie sądu oceną prawną i wskazaniami wyroku oznacza, że ilekroć dana sprawa będzie przedmiotem rozpoznania przez ten sąd, będzie on zawsze związany oceną prawną wyrażoną w tym orzeczeniu, jeżeli nie zostanie ono uchylone lub nie ulegną zmianie przepisy (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 25 lutego 1998 r., sygn. akt III RN 130/97, opubl. OSP 1999, z. 3, poz. 101). Zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie orzekającym w niniejszej sprawie zobowiązany był poddać zaskarżoną decyzję ocenie w szczególności pod względem zgodności z wytycznymi i oceną prawną wyrażonymi w wyroku sądowym z dnia 29 listopada 2005 r. (sygn. akt III SA/Lu 379/05). W wyroku tym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, uzasadniając rozstrzygnięcie, podkreślił, że skoro organy nie rozważyły, czy okoliczność, że za lipiec 2004 r. M. D. uzyskała miesięczny dochód z tytułu renty, znana była organowi pierwszej instancji w dacie wydania decyzji ostatecznej i nie przeprowadziły w tym kierunku stosownego postępowania, oznacza to, że wydane w obu instancjach decyzje zapadły z naruszeniem art. 145 § 1 pkt 5 oraz art. 149 § 2 k.p.a. Uchylając decyzje Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, wskazał, że w toku dalszego postępowania konieczne będzie przesłuchanie skarżącej oraz przeprowadzenie innych dowodów wskazanych ewentualnie przez nią i te, które organ uzna za niezbędne na okoliczność, czy fakt uzyskania dochodu z tytułu renty przez M. D. w lipcu 2004 r. znany był organowi w dniu wydania decyzji ostatecznej. Niezbędne byłoby także ustalenie, jaką kwotę renty za wymieniony okres skarżąca rzeczywiście otrzymała. Oceniając postępowanie administracyjne przeprowadzone przez organy ponownie, na skutek wyroku z dnia 29 listopada 2005 r. (sygn. akt III SA/Lu 379/05), stwierdzić należy, że wznowione postępowanie w przedmiocie odmowy przyznania M. D. prawa do świadczenia przedemerytalnego przeprowadzone zostało zgodnie z wymogami obowiązującego prawa i wypełniło wskazania co do dalszego postępowania wyrażone przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w sprawie III SA/Lu 379/05. Od dnia 1 czerwca 2004 r. kwestię świadczeń przedemerytalnych reguluje ustawa z dnia 30 kwietnia 2004 r. o świadczeniach przedemerytalnych (Dz. U. nr 120, poz. 1252). W myśl art. 30 ust. 1 tej ustawy do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie tej ustawy stosuje się przepisy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, przy czym przez sprawy wszczęte i niezakończone rozumie się również wnioski o ustalenie prawa do świadczenia przedemerytalnego złożone przed dniem przejęcia przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych przyznawania i wypłaty świadczeń przedemerytalnych podlegające rozpatrzeniu po dniu przejęcia w związku z art. 37l ust. 2 i art. 27 ust. 1 pkt 5 i 6 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu. Zgodnie zaś z art. 23 ust. 3 ustawy o świadczeniach przedemerytalnych Zakład Ubezpieczeń Społecznych przejmuje zadania związane z przyznawaniem i wypłatą świadczeń przedemerytalnych z dniem 1 sierpnia 2004 r. W związku z powyższym sprawę M. D. wszczętą wnioskiem o przyznanie świadczenia przedemerytalnego z dnia [...] lipca 2004 r., tj. przed dniem przejęcia przez Zakład Ubezpieczeń społecznych przyznawania i wypłaty świadczeń przedemerytalnych (1 sierpnia 2004 r.), należało rozpatrzyć i rozstrzygnąć na podstawie ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. z 2003 r. nr 58, poz. 514 ze zm.). Ustawodawca problematykę świadczeń przedemerytalnych uregulował w tej ustawie w art. 37k – 37o. Przepis art. 37k ust. 1 tej ustawy zawierał przesłanki materialnoprawne, uzasadniające przyznanie prawa do świadczenia przedemerytalnego. Zgodnie z tym przepisem świadczenie przedemerytalne przysługuje osobie spełniającej określone w ustawie warunki do uzyskania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku, o ile dodatkowo spełniła ona chociaż jeden z warunków wymienionych w pkt 1-5 tego przepisu. Art. 37l ust. 1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu natomiast nakazywał zbadanie istnienia tych przesłanek na dzień dokonania rejestracji w powiatowym urzędzie pracy. Z akt sprawy wynika, że M. D. rejestracji w urzędzie pracy dokonała [...] lipca 2004 r. Zatem na ten dzień organ przeprowadził badanie przesłanek wymienionych w art. 37k ust. 1 ustawy. Pierwotnie uznano, że w przypadku M. D. spełnione są niezbędne warunki uzyskania świadczenia przedemerytalnego i decyzją z dnia [...] znak [...] przyznano skarżącej prawo do tego świadczenia. Następnie, powołując się na wyjście na jaw nieznanych organowi, który wydał decyzję dotychczasową, istotnych dla sprawy, nowych okoliczności faktycznych istniejących w dniu wydania decyzji, co do których organ powziął informację na skutek pisma Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z [...] września 2004 r. informującego, że M. D. pobierała do 31 lipca 2004 r. rentę z tytułu niezdolności do pracy – wznowiono postępowanie zakończone decyzją z dnia [...]. Decyzja pierwszoinstancyjna z dnia [...] nr [...], poprzedzająca zaskarżoną decyzję, wydana została na skutek wyroków sądu administracyjnego z dnia 17 lutego 2005 r. (sygn. akt III SA/Lu 34/05) oraz z dnia 29 listopada 2005 r. (sygn. akt III SA/Lu 379/05) uchylających decyzje administracyjne wydanych po wznowieniu przedmiotowego postępowania. Stwierdziwszy wystąpienie przesłanki określonej w art. 145 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm., zwanej dalej k.p.a.), organ zastosował art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a., tj. uchylił decyzję dotychczasową i wydał nową decyzję rozstrzygającą o istocie sprawy. W ocenie sądu organ prawidłowo rozstrzygnął o uchyleniu decyzji z dnia [...]. W badanym postępowaniu zasadnie uznano, że w sprawie zakończonej decyzją z dnia [...] wyszły na jaw nieznane organowi, który wydał decyzję, istotne dla sprawy, nowe okoliczności faktyczne, istniejące w dniu wydania decyzji (art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a.). Okolicznością taką jest fakt otrzymania przez M. D. w lipcu 2004 r. dochodu w wysokości przekraczającej połowę najniższego wynagrodzenia, który to fakt istniał w dniu wydania decyzji z dnia [...], a o którym organ podczas wydawania decyzji z dnia [...] na skutek niezależnych od siebie przyczyn nie wiedział. Stwierdzić ponadto należy, że fakt ów nosi cechy "istotności", bowiem powzięcie o nim wiadomości przez organ w dniu rejestracji M. D. w urzędzie pracy miałoby wpływ na sytuację prawną strony, zakres jej praw i obowiązków oraz na treść wydanej decyzji - skutkowałoby wydaniem decyzji o odmowie przyznania prawa do świadczenia przedemerytalnego. Okoliczność, o której mowa powyżej, organ ustalił na podstawie pisma Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] września 2004 r., w którym zakład stwierdził, że skarżąca pobierała rentę z tytułu niezdolności do pracy w okresie 1 stycznia 1995 r.-31 lipca 2004 r. (k. nr 33), decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział z [...] znak [...] o wstrzymaniu wypłaty renty od dnia 1 sierpnia 2004 r. (k. nr 75), zeznań M. D. złożonych do protokołu w dniu [...] października 2004 r., w których podała ona, że ostatnie świadczenie rentowe otrzymała za lipiec 2004 r. na konto w wysokości ok. 440 zł (k. nr 34). Pozostaje to w zgodzie z art. 134 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2004 r. nr 39, poz. 353 ze zm.), w myśl którego wstrzymanie wypłaty świadczeń następuje poczynając, od miesiąca, w którym wydana została decyzja o wstrzymaniu wypłaty (...), albo od następnego miesiąca wypłatę świadczeń wstrzymuje się, jeżeli wcześniejsze wstrzymanie wypłaty nie było możliwe. Fakt złożenia przez M. D. zeznań do protokołu w dniu [...] października 2004 r. uznać należy za wypełnienie wskazań sądu z wyroku z dnia 29 listopada 2005 r. dotyczących przesłuchania skarżącej na okoliczność uzyskania przez M. D. dochodu z tytułu renty w lipcu 2004 r. Organ wprawdzie nie przesłuchał skarżącej po wyroku z 29 listopada 2005 r. w trybie art. 86 k.p.a., jednakże złożenie przez skarżącą zeznań do protokołu w dniu [...] października 2004 r. w powiązaniu z zasadą przeprowadzania dowodu posiłkowego z przesłuchania stron (art. 86 k.p.a.) dopiero "po wyczerpaniu środków dowodowych lub z powodu ich braku" wypełnia wskazówki sądu. Wytyczną sądu administracyjnego (wyrok z dnia 29 listopada 2005 r.) odnośnie wykazania, czy fakt uzyskania dochodu z tytułu renty przez M. D. w lipcu 2004 r. był znany organowi w dniu wydawania decyzji z [...] – organ wykonał przeprowadzając dowody ze świadków – J. K., pracownika Powiatowego Urzędu Pracy, który dokonał rejestracji M. D. w urzędzie [...] lipca 2004 r., a także W. C. i M. R. Z zeznań tych wynika, że organowi w dniu przyjmowania wniosku o świadczenie przedemerytalne nie był znany fakt, że M. D. pobrała za lipiec 2004 r. rentę z tytułu niezdolności do pracy. Skarżąca przedłożyła jedynie organowi orzeczenie lekarza orzecznika ZUS z [...] lipca 2004 r. o zdolności do pracy. Sama skarżąca w odwołaniu od decyzji z [...] września 2006 r. podała, że w dniu składania wniosku o przyznanie świadczenia przedemerytalnego nie wiedziała, że ZUS przelał jej na konto rentę za cały miesiąc. Powyższe potwierdza również treść wniosku M. D. z [...] lipca 2004 r. przedłożonego podczas rejestracji przed organem o ustalenie wysokości emerytury w celu ustalenia wysokości świadczenia przedemerytalnego. We wniosku tym nie wypełniła rubryk "4. Zgłaszałem(am) wniosek o przyznanie emerytury – renty z tytułu niezdolności do pracy" i "5. Mam – miałem(am) ustalone prawo do emerytury – renty z tytułu niezdolności do pracy", stawiając w polach do wypełnienia myślnik. Nie zakreśliła również w rubryce "6. Emeryturę – rentę z tytułu niezdolności do pracy pobieram – nie pobieram" żadnej z alternatywnych odpowiedzi. Stąd należy wnioskować, że M. D. nie poinformowała organu rejestrującego o fakcie otrzymania w lipcu 2004 r. świadczenia rentowego z tytułu niezdolności do pracy. Zatem z analizy akt sprawy i dowodów przeprowadzonych przez organy w sprawie wynika, że wyrażony w skardze zarzut dotyczący błędnego przyjęcia przez organ, iż nie informowała ona o pobraniu renty za lipiec 2004 r. – jest bezzasadny. Wysokość uzyskanego w lipcu 2004 r. przez M. D. dochodu ustalona została przez organy jako przekraczająca połowę najniższego wynagrodzenia. Organ podjął starania w kierunku precyzyjnego ustalenia wysokości pobranego przez nią dochodu – zwrócił się do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział o udzielenie informacji, w jakiej wysokości wypłacono rentę M. D. za lipiec 2004 r. (uzyskał odpowiedź odmowną) oraz wezwał skarżącą do przedłożenia zaświadczenia określającego wysokość renty (również uzyskał odpowiedź odmowną). Wobec postawy strony w postępowaniu administracyjnym aktualne i podzielane przez skład orzekający jest orzeczenie NSA z dnia 4 czerwca 1982 r. sygn. akt I SA 212/82 pub. ONSA 1992/1/5, w którym stwierdzono, że "jeżeli okoliczności istotne dla rozstrzygnięcia sprawy nie były znane organom rozstrzygającym nie z powodu ich zaniedbań, lecz z powodu zatajenia ich przez stronę, to takie postępowanie strony wyłącza możliwość skutecznego podnoszenia przez nią zarzutów niezgodności zaskarżonych decyzji z prawem. W interesie strony leży zatem podanie do wiadomości organów wszystkich istotnych okoliczności sprawy i domaganie się utrwalenia ich w dokumentacji (art. 69 § 1 w zw. z art. 86 kpa)". Organ prawidłowo w celu ustalenia wysokości pobranego świadczenia przeprowadził postępowanie dowodowe. W związku z tym wziął pod uwagę oświadczenie złożone przez skarżącą do protokołu w dniu [...] października 2004 r., że otrzymała świadczenie rentowe za lipiec 2004 r. w wysokości ok. 440 zł, decyzję ZUS z dnia [...], według której wysokość renty w kwietniu 2003 r. wynosiła 497,58 zł oraz Komunikat Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 23 lutego 2004 r. o waloryzacji emerytur i rent od 1 marca 2004 r., zgodnie z którym minimalna kwota renty od 1 marca 2004 r. wynosiła 432,74 zł. Według ust. 1 pkt 2 Komunikatu Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 21 lutego 2004 r. w sprawie kwoty najniższej emerytury i renty, dodatku pielęgnacyjnego i dodatku dla sieroty zupełnej oraz kwot maksymalnych zmniejszeń emerytur i rent (M.P. z 2004 r. nr 10, poz. 162) kwota najniższej renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy wynosi 432,74 zł. Zgodnie z § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 września 2003 r. w sprawie wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę w 2004 r. wysokość ta w okresie 1 stycznia 2004 r.-31 grudnia 2004 r. wynosiła 824 zł oznacza to, że połowa tego wynagrodzenia to kwota 412 zł. Stwierdzić zatem należy, że zasadnie organy uznały, iż w przedmiotowej sprawie nie została spełniona przesłanka decydująca o posiadaniu statusu "bezrobotnego". W rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu przez "bezrobotnego" należy rozumieć osobę, o której mowa w art. 2 pkt 1 i 2 (wymieniono tam obywateli polskich i cudzoziemców), niezatrudnioną i niewykonującą innej pracy zarobkowej, zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującego w danym zawodzie lub służbie (...), nieuczącą się w szkole w systemie dziennym, zarejestrowaną we właściwym dla miejsca zameldowania powiatowym urzędzie pracy, jeżeli spełnia określone w lit. a-j tego przepisu warunki. W lit. i wymieniono jako warunek między innymi nieuzyskiwanie miesięcznie dochodu w wysokości przekraczającej połowę najniższego wynagrodzenia. Organy zatem postąpiły zgodnie z drugą częścią powołanego powyżej art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a., w myśl której po uchyleniu dotychczasowej decyzji, organ zobligowany był przeprowadzić ponowne merytoryczne postępowanie w sprawie prawa M. D. do świadczenia przedemerytalnego, z uwzględnieniem nowo ustalonego faktu stanowiącego podstawę wznowienia – faktu otrzymania przez M. D. w lipcu 2004 r. dochodu w wysokości przekraczającej połowę najniższego wynagrodzenia. Organy wykazały, że skarżącej na dzień rejestracji w urzędzie pracy, tj. na dzień, na który badane są przesłanki uprawniające do przyznania prawa do świadczenia przedemerytalnego, nie służył status bezrobotnego. Z uwagi na fakt niespełnienia tego warunku oraz na to, że w kwestii przyznawania świadczeń przedemerytalnych warunek istnienia wymogów uzyskania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku oraz jeden z wymogów określonych w art. 37k ust. 1 pkt 1-5 – powinny zostać spełnione łącznie, należało odmówić skarżącej przyznania prawa do świadczenia przedemerytalnego. Organ zatrudnienia prawidłowo uznał, że zaszła podstawa wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji dotychczasowej, wydał więc decyzję o uchyleniu decyzji z dnia [...] i wypełniając dyspozycję art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a. orzekł o odmowie przyznania M. D. prawa do świadczenia przedemerytalnego, zaś organ odwoławczy postąpił w zgodzie z prawem, utrzymując owo rozstrzygnięcie w mocy. Z tych względów, działając na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.