II FSK 657/07

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jacek Brolik, Sędziowie NSA Jan Rudowski (sprawozdawca), WSA del. Jadwiga Danuta Mróz, Protokolant Barbara Mróz, po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2008 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej A. G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 lutego 2007 r. sygn. akt III SA/Wa 4178/06 w sprawie ze skargi A. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 3 października 2005 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego oddala skargę kasacyjną. Zaskarżonym wyrokiem z dnia 7 lutego 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę A. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 3 października 2005 r., nr (...), w przedmiocie udzielenia pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego. W uzasadnieniu orzeczenia opisując dotychczasowy przebieg postępowania Sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że w dniu 13 kwietnia 2005 r. skarżąca wystąpiła z wnioskiem o udzielenie pisemnej interpretacji prawa podatkowego w następującym stanie faktycznym: Stowarzyszenie Pracowników P. S.A. było właścicielem akcji spółki P. S.A, które w latach 1998 - 1999 sprzedało je swoim członkom w tym skarżącej. Na podstawie uchwały Nadzwyczajnego Walnego Zgromadzenia Akcjonariuszy M. S.A. z dnia 7 stycznia 2004r. Nr (...) nastąpiło połączenie spółki M. S.A. ze spółką P. S.A. W wyniku połączenia powstała spółka P. – M. S.A. Połączenia dokonano poprzez przeniesienie całego majątku spółki P. S.A. na spółkę M. S.A. w zamian za akcje serii F, które M. S.A. wydał osobom będącym akcjonariuszami spółki P. S.A. według stanu na koniec 1 września 2004 r. Akcje wydano przy zastosowaniu parytetu wymiany, zgodnie z którym za 1 akcję P. S.A. akcjonariusze otrzymywali 0,37 akcji serii F P. – M. S.A. Zgodnie ze stanowiskiem skarżącej w przedstawionym stanie faktycznym ma zastosowanie art. 19 ustawy z dnia 12 listopada 2003 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 202 poz. 1956) - zwanej dalej ustawą zmieniającą – a tym samym dochody ze zbycia akcji P. – M. S.A. podlegają zwolnieniu z podatku dochodowego od osób fizycznych. Postanowieniem z dnia 30 maja 2005 r. nr (...) Naczelnik Urzędu Skarbowego w W. stwierdził, iż stanowisko zaprezentowane przez skarżącą we wniosku jest nieprawidłowe. Powołując się na art. 17 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14 poz. 176 ze zm.) – zwanej dalej u.p.d.o.f. oraz art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy zmieniającej w związku z art. 52 pkt 1 lit. b) u.p.d.o.f. uznał, ze skarżąca nie spełnia przesłanki nabycia akcji przed 1 stycznia 2004 r. ponieważ nowe akcje serii F skarżąca nabyła po 1 stycznia 2004 r. w wyniku zamiany akcji P. S.A. Podniósł też, iż skarżąca nie nabyła akcji ani na podstawie oferty publicznej, ani w regulowanym pozagiełdowym obrocie wtórnym, tym samym nie spełniła kolejnej przesłanki, od której uzależnione jest skorzystanie ze zwolnienia. Decyzją z dnia 3 października 2005 r. Dyrektor Izby Skarbowej, po rozpatrzeniu zażalenia, odmówił zmiany postanowienia organu pierwszej instancji podzielając w całości interpretację przepisów prawa podatkowego zaprezentowaną w zaskarżonym postanowieniu. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 3 października 2005 r. A. G. wnosząc o jej uchylenie podniosła zarzut naruszenia prawa materialnego, tj.: 1. art. 32 ust. 1 w związku z art. 2 Konstytucji RP poprzez naruszenie konstytucyjnych zasad równości wobec prawa oraz demokratycznego państwa prawa, 2. art. 14a § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r., Nr 8 poz. 60 ze zm.) poprzez brak wywiązania się przez organ z ciążących na nim obowiązków co do sposobu dokonania interpretacji, 3. art. 14b § 5 pkt 2 Ordynacji podatkowej poprzez brak uchylenia lub zmiany postanowienia, co do interpretacji prawa, które rażąco narusza prawo, 4. art. 19 ustawy zmieniającej poprzez błędną wykładnię i uznanie, że wynikające z treści powołanego przepisu oraz art. 52 pkt 1 lit. b) u.p.d.o.f. zwolnienie z podatku dochodowego od osób fizycznych nie ma zastosowania w przedmiotowym stanie faktycznym. Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził zgodność z prawem zaskarżonej decyzji i działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. – oddalił skargę. W uzasadnieniu orzeczenia wskazał, że w świetle art. 19 ustawy zmieniającej do stwierdzenia, iż akcje sprzedane w 2004 r. przez skarżącą spełniały warunki do zwolnienia z opodatkowania, wystarczające jest ustalenie, iż doszło do zbycia papierów wartościowych, oraz że były to papiery, o których mowa w art. 52 u.p.d.o.f. w brzmieniu sprzed 1 stycznia 2004 roku, tj. papiery wartościowe dopuszczone do publicznego obrotu papierami wartościowymi, nabyte na podstawie publicznej oferty lub na giełdzie papierów wartościowych, albo w regulowanym pozagiełdowym wtórnym obrocie publicznym, albo na podstawie zezwolenia udzielonego w trybie art. 92 lub art. 93 przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi (Dz. U. Nr 118 poz. 754, ze zm.) – zwanej dalej w skrócie p.p.o.p.w. a także, że zostały nabyte przed dniem 1 stycznia 2004 r. Wyjaśnił, że jednym z podstawowych skutków połączenia się spółek (art. 492 § 1 ustawy z dnia 15 września 2002 r. Kodeks spółek handlowych /Dz. U. Nr 94, poz. 1037 ze zm./ - zwanej dalej k.s.h.) jest rozwiązanie, a więc zakończenie bytu prawnego spółki przejmowanej albo spółek łączących się przez zawiązanie nowej spółki. Podkreślił przy tym, że spółka przejmująca i spółka przejmowana, jak również spółki łączące się i spółka nowo zawiązana nie są tymi samymi podmiotami. W przypadku łączenia się spółek nie mamy zatem do czynienia z zasadą "kontynuacji", a w wyniku połączenia powstają "nowe" osoby prawne. Mając powyższe na uwadze Sąd pierwszej instancji stwierdził, że nie jest zasadne stanowisko skarżącej dotyczące tożsamość akcji P. S.A. oraz akcji P.-M. S.A. Jego zdaniem w momencie objęcia akcji spółki przejmującej dochodzi do nabycia akcji. Wskazuje na to treść art. 494 k.s.h., który przewiduje możliwość dopłat, zarówno ze strony spółki przejmującej jak i akcjonariusza spółki przejmowanej, jak i art. 24 ust. 8 u.p.d.o.f. Wobec powyższego Sąd pierwszej instancji przyjął, że nabycie akcji przez skarżącą nastąpiło w 2004 r. To z kolei skutkowało tym, że nie mogła skorzystać ze zwolnienia, o którym stanowi art. 19 ustawy zmieniającej. Sąd pierwszej instancji nie podzielił jednak stanowiska organów podatkowych, że skoro brak jest definicji pojęcia "oferta publiczna" zarówno w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, jak też w ustawie o publicznym obrocie papierami wartościowymi (p.p.o.p.w.), to należało ustalić znaczenie tego pojęcia w oparciu o dyrektywy wykładni językowej, które upoważniały do wniosku, że publiczny charakter oferty ma miejsce wtedy, gdy oferta adresowana jest do wszystkich, a nie tylko do ograniczonego kręgu osób. Zdaniem Sądu pierwszej instancji wykładnia językowa tego pojęcia może prowadzić do bardzo różnych wniosków i trudnych do zaakceptowania, zatem sama w sobie nie jest wystarczająca do ustalenia znaczenia pojęcia "oferta publiczna". W ocenie Sądu pierwszej instancji po wejściu w życie ustawy prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi (p.p.o.p.w.), stało się ewidentne, iż zbieranie kapitału w drodze ogłoszeń publicznych możliwe było wyłącznie w trybie określonym przepisami tej ustawy (por. J. Frąckowiak: w : Kodeks handlowy - Komentarz, pod. red. K. Kruczalaka; Wydawnictwo Prawnicze, Warszawa 1999r., s.428-429). Na mocy powołanej ustawy, skreślony został art. 318 Kodeksu handlowego, który określał tryb zapisów na akcje oraz zmieniono art. 316 § 2 tej ustawy, który od tej chwili stanowił, że do zebrania kapitału za pomocą ogłoszeń stosuje się przepisy ustawy o publicznym obrocie papierami wartościowymi (p.p.o.p.w.). Wraz z kodeksem spółek handlowych wszedł w życie art. 440 regulujący tryb subskrypcji otwartej. Art. 440 § 3 k.s.h. wyklucza jednak stosowanie przepisu art. 440 § 1 oraz art. 434 k.s.h., stanowiąc, że nie stosuje się ich do subskrypcji akcji w ramach oferty publicznej objętej prospektem emisyjnym albo memorandum informacyjnym na podstawie przepisów określonych w art. 431 § 4 k.s.h., tj. przepisów o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach publicznych. Zaznaczyć należy, iż przed wejściem w życie ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach publicznych (Dz. U. Nr 184, poz. 1539 ze zm.), tj. przed dniem 24 października 2006 r., art. 440 § 3 k.s.h. stanowił, iż przepisów § 1 oraz art. 434 k.s.h. nie stosuje się do subskrypcji akcji w ramach publicznego obrotu. Jak się podkreśla w literaturze (por. A. Kidyba, Kodeks spółek handlowych - Objaśnienia, Zakamycze 2001, s. 702-703) subskrypcja otwarta mogła być zatem realizowana w obrocie publicznym jak i niepublicznym. W przypadku spółek publicznych zastosowanie ma tryb subskrypcyjny określony właśnie w przepisach ustawy o publicznym obrocie papierami wartościowym (p.p.o.p.w.) a podstawowe znaczenie ma prospekt emisyjny lub memorandum. Z wywodów powyższych zdaniem Sądu wynika zatem, iż niemożliwe było, sformułowanie oferty publicznej nabycia akcji spółki publicznej w innym trybie niż w obrocie publicznym. Wobec powyższego oferta nabycia akcji serii F spółki P. – M. S.A. sformułowana w obrocie publicznym nie mogła mieć innego charakteru niż publiczny. Ponadto Sąd pierwszej instancji stwierdził, że wbrew twierdzeniom organów, ustawa o publicznym obrocie papierami wartościowymi (p.p.o.p.w.) zawiera definicję pojęcia "oferta publiczna". Jego zdaniem było nią każde, jak określał to art. 4 pkt 8 p.p.o.p.w., proponowanie nabycia emitowanych w serii papierów wartościowych przez wprowadzającego lub subemitenta usługowego w sposób określony w art. 2 tej ustawy, tj. przy wykorzystaniu środków masowego przekazu albo w inny sposób, jeżeli propozycja skierowana jest do więcej niż 300 osób albo do nieoznaczonego adresata. W skardze kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 7 lutego 2007 r. A. G. zarzuciła naruszenie prawa materialnego, tj. art. 52 pkt 1 lit. b u.p.d.o.f., art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy zmieniającej, art. 492 § 1, art. 493 § 1, art. 494 § 1 i § 4, art. 499 § 1 pkt 2 k.s.h. poprzez błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że ze zwolnienia podatkowego przewidzianego w art. 19 ustawy zmieniającej nie korzystają dochody ze sprzedaży akcji (rozumianych, jako prawa udziałowe), które zostały nabyte przed 1 stycznia 2004 r. a po tej dacie wymienione na nowe akcje (dokumenty opiewające na prawa udziałowe), co było skutkiem połączenia się spółki będącej wystawcą tych akcji z inną spółka kapitałową przez zawiązanie nowej spółki kapitałowej. Podnosząc naruszenie wymienionych przepisów wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości, rozpoznanie skargi w trybie art. 188 p.p.s.a. i zmianę zaskarżonej decyzji oraz utrzymanego nią postanowienia. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej powołując się na art. 492 § 1, art. 493 § 1, art. 494 § 1 i § 4, art. 499 § 1 pkt 2 k.s.h. skarżąca stwierdziła, że dokonana przez spółkę P. –M. S.A. wymiana akcji P. S.A., które nabyła w 1998 r., na akcje spółki P.-M. S.A. była czynnością faktyczną i nie stanowiła jakiejkolwiek czynności prawnej ich nabycia, a przez to była podatkowo obojętna. Wskazano, że zgodnie z art. 492 § 1 k.s.h. w trakcie połączenia spółek dochodzi do wydania udziałów lub akcji wspólnikom spółki przejmowanej albo wspólnikom spółek łączących się przez zawiązanie nowej spółki, gdyż od dnia połączenia staną się oni wspólnikami spółki z ograniczoną odpowiedzialnością lub akcjonariuszami spółki akcyjnej, natomiast spółka przejęta lub spółki łączące się przez zawiązanie nowej spółki ulegną rozwiązaniu bez prowadzenia postępowania likwidacyjnego. To, że określona osoba staje się akcjonariuszem spółki, może nastąpić jedynie przez podpisanie aktu o zawiązaniu spółki i objęciu akcji (art. 313 k.s.h.), co stanowi nabycie pierwotne akcji albo w drodze czynności cywilnoprawnej (umowy sprzedaży, darowizny itp.), w ramach nabycia wtórnego. Nie staje się ona akcjonariuszem dzięki wydaniu jej (posiadaniu) dokumentu akcji okazicielskiej, dokumentu akcji imiennej czy też wpisowi do księgi akcyjnej. Prawa i obowiązki udziałowe akcjonariuszy istnieją przed wydaniem akcji, kiedy jeszcze w ogóle zakazane jest wydawanie dokumentów akcyjnych (art. 322 k.s.h.) albo mimo wydania nieważnego dokumentu akcyjnego (M. Rodzynkiewicz, Komentarz do Kodeksu spółek handlowych, Wyd. Lexis Nexis 2007, str. 560). Oznacza to zdaniem skarżącej, że "wydanie" i "wymiana" akcji przez spółkę nie stanowi czynności prawnej. Wydanie udziałów lub akcji wspólnikom spółki przejmowanej lub wspólnikom spółek łączących się przez zawiązanie nowej spółki jest czynnością o charakterze faktycznym. Faktyczny charakter wydania akcji potwierdzają w jej ocenie kolejno art. 335 k.s.h., który uzależnia wydanie akcjonariuszowi dokumentu akcji dopiero po pełnej wpłacie (przy akcjach na okaziciela), art. 357 k.s.h., który reguluje zasady wydawania nowych dokumentów akcji w miejsce uszkodzonych, art. 358 k.s.h., który wskazuje, że jeżeli treść dokumentu akcji stała się nieaktualna na skutek zmiany stosunków prawnych, spółka może wezwać akcjonariusza do złożenia dokumentu akcji spółce w celu zmiany jego treści lub jego wymiany (§ 1), a koszt wydania nowego dokumentu akcji ponosi spółka (§2). Ponadto skarżąca wskazała, że zgodnie z art. 494 § 1 k.s.h. spółka przejmująca albo spółka nowo zawiązana wstępuje z dniem połączenia we wszystkie prawa i obowiązki spółki przejmowanej albo spółek łączących się przez zawiązanie nowej spółki. Oznacza to jej zdaniem, że po stronie przekształconych spółek kapitałowych mamy do czynienia z następstwem prawnym pod tytułem ogólnym. Są one "spadkobiercami" wszystkich praw i obowiązków spółki przejmowanej albo spółek łączących się przez zawiązanie nowej spółki. Z powyższego skarżąca wywodzi odpowiednio ciągłość uprawnień akcjonariuszy i udziałowców spółki przejmowanej albo spółek łączących się przez zawiązanie nowej spółki wobec nowej spółki z tytułu posiadanych udziałów czy akcji w dotychczasowej spółce. Sukcesja praw i obowiązków spółki wyraża się min. w konieczności wymiany (wydania) udziałów lub akcji, gdyż poprzednie udziały czy akcje, tak jak same spółki ulegające przekształceniu - tracą byt prawny. W świetle powyższego skarżąca stwierdziła, że sporne akcje zostały przez nią nabyte przed dniem 1 stycznia 2004 r. na mocy umowy z dnia 1998 r., a nie w roku 2004 po połączeniu się spółek, jak przyjął Sąd pierwszej instancji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Brak jest podstaw do uwzględnienia skargi kasacyjnej, albowiem zaskarżony wyrok dostatecznie odpowiada prawu w rozumieniu art. 184 p.p.s.a. Na podstawie art. 19 ust. 1 pkt 2 przywoływanej powyżej ustawy zmieniającej – przepisów ustawy, o której mowa w art. 1, nie stosuje się do opodatkowania dochodów (poniesionych strat) uzyskanych po dniu 31 grudnia 2003 r. z odpłatnego zbycia papierów wartościowych, o których mowa w art. 52 pkt 1 lit. b ustawy wymienionej w art. 1 , w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2004 r., pod warunkiem, że papiery te zostały nabyte przed dniem 1 stycznia 2004 r. Zgodnie natomiast z art. 52 pkt 1 lit b u.p.d.o.f., do którego przytoczony przepis ustawy zmieniającej w tekście swoim dosłownie i bezpośrednio się odwołuje –zwalnia się od podatku dochodowego (.......) dochody z odpłatnego zbycia papierów wartościowych, które są dopuszczone do publicznego obrotu papierami wartościowymi, nabytych na podstawie publicznej oferty lub na giełdzie papierów wartościowych, albo w regulowanym pozagiełdowym wtórnym obrocie publicznym, albo na podstawie zezwolenia udzielonego w trybie art. 92 lub 93 przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. – Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi (.......). W świetle okoliczności sprawy niniejszej podstawowe i przesądzające (dla niej) znaczenie ma nabycie spornych w zakresie oceny ewentualnych następstw podatkowych papierów wartościowych w 1998 r., nie zaś późniejsza wymiana tychże akcji dokonana w 2004 r. w związku z przekształceniami spółek kapitałowych. Zważyć bowiem należy, że wspólnicy lub akcjonariusze spółki przejmowanej lub łączących się przez zawiązanie nowej stają się z dniem połączenia wspólnikami spółki przejmującej lub nowo zawiązanej. Nie jest wymagane w tym zakresie żadne dodatkowe oświadczenie z ich strony o uczestnictwie w spółce przejmującej lub nowo zawiązanej ani oświadczenie o objęciu udziałów lub akcji w kapitale zakładowym spółki przejmującej lub nowo zawiązanej albo objęciu udziałów lub akcji w spółce nowo zawiązanej. Dzień połączenia, jako dzień zyskania statusu wspólnika lub akcjonariusza spółki przejmującej lub nowo zawiązanej, daje wspólnikom wszelkie prawa, które wynikają z objętych przez nich udziałów lub akcji, poza prawem do dywidendy ( Kodeks spółek handlowych. Komentarz., praca zbiorowa pod red. W. Pyzioła, Wydawnictwo Prawnicze "LexisNexis", Warszawa 2008 r., str.1019; Kodeks spółek handlowych. Komentarz. Orzecznictwo., praca zbiorowa pod red. J. A. Strzępki, Wydawnictwo C. H. Beck, Warszawa 2001 r., str. 1141 – 1142). W powyższym stanie rzeczy, kontekście i obszarze, dokonana w jego ramach wymiana akcji jest więc wykonaniem istniejących praw akcjonariusza a nie nabyciem akcji status akcjonariusza (dopiero) konstytuującym. Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ nabycie w 1998 r. akcji od (określonego) stowarzyszenia pracowników spółki akcyjnej na rzecz jego członków nie nastąpiło na podstawie oferty publicznej, czego wymaga unormowanie wynikające z cytowanych przepisów art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy zmieniającej i art. 52 pkt 1 lit b u.p.d.o.f. Na podstawie art. 66 § 1 kodeksu cywilnego ofertą jest oświadczenie woli zawarcia umowy, określające jej istotne postanowienia. Prawo, które może znaleźć zastosowanie w sprawie niniejszej, nie przewiduje i nie przekazuje do obwiązywania pojęcia oferty "publicznej". W szczególności, oferta (publiczna), to jeszcze nie obrót (publiczny papierami wartościowymi), natomiast ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach publicznych, na którą wnoszący skargę kasacyjną powołuje się w jej uzasadnieniu, niewątpliwie nie obowiązywała w 1998 r., to jest w czasie nabycia akcji w stanie faktycznym sprawy niniejszej. Wobec powyższego, uzupełniając (prawne) pojęcie oferty o wymaganą przez prawo, ale przez nie niezdefiniowaną cechę "publiczności" odwołać się należy do naturalnego języka prawodawcy. Czynił to już uprzednio Naczelny Sąd Administracyjny, który na tejże podstawie, w wyrokach : z dnia 27 VI 2003 r.- III S A 3305/01, z dnia 7 VII 2004 r. – FSK 259/04 i z dnia 2 grudnia 2005 r. – FSK 2626/04, wywiódł, przedstawił, rozważył i przekonująco uzasadnił, że publiczny charakter oferty ma miejsce wtedy, gdy oferta adresowana jest do wszystkich, a nie tylko do ograniczonego kręgu osób. Z przyjętego przez Sąd I instancji stanu faktycznego rozpatrywanej sprawy nie wynika natomiast, aby zbywając akcje uczestniczącym w nim osobom stowarzyszenie pracownicze wystąpiło w tym przedmiocie ze skierowaną do nieograniczanej niczym liczby adresatów ofertą ich nabycia. Dodać w tym miejscu należy, że ustalenia te (bądź ich brak) nie były objęte zarzutami rozpoznanej skargi kasacyjnej. Konstatacja ta jest ważna, albowiem, na podstawie art. 183 § 1 p.p.p.s., poza przypadkami nieważności postępowania sądowego, których w sprawie nie stwierdzono, Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, które wyznaczają zarzuty kasacyjne sformułowane, przedstawione i uzasadnione zgodnie z wymogami wynikającymi z unormowań art. 174 i art. 176 p.p.s.a. Z tych powodów, na podstawie art. 184 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny skargę kasacyjną oddalił.