II OSK 1016/07

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Gliniecki po rozpoznaniu w dniu 21 września 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 23 marca 2007 r., sygn. akt II SO/Lu 4/07 o wymierzeniu Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w P. grzywny za nieprzekazanie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie skargi S. K. na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 30 marca 2005 r., sygn. akt II SAB/ Lu 5/05 postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i umorzyć postępowanie w przedmiocie wymierzenia grzywny Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w P. Postanowieniem z dnia 23 marca 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, po rozpoznaniu wniosku S. K. z dnia 20 lutego 2007 r. wymierzył Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanemu w P. grzywnę w kwocie 500 zł. za nieprzekazanie skargi w terminie i zasądził od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. na rzecz skarżącego kwotę 100 zł. tytułem zwrotu kosztów postępowania. Z akt sprawy wynika, że w dniu 15 stycznia 2007 r. (data prezentaty) do Sądu wpłynęła skarga S. K. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. w przedmiocie niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 30 marca 2005 r. (sygn. akt II SAB/Lu 5/05). Skarga ta została przekazana organowi przy piśmie Sądu z dnia 18 stycznia 2007 r. Pismem z dnia 27 lutego 2007 r. wezwano Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. do udzielenia odpowiedzi na wniosek S. K. z dnia 19 lutego 2007 r., którym wniósł on o ukaranie organu grzywną za nieprzekazanie skargi do Sądu w terminie przewidzianym w art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. pismem z dnia 8 marca 2007 r. poinformował Sąd, że skargę przekazał pismem z dnia 22 stycznia 2007 r. Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w Lublinie zgodnie z art. 37 § 1 kpa, który pismem z dnia 27 lutego 2007 r. poinformował skarżącego o braku podstaw do uznania skargi na bezczynność za zasadną. Akta sprawy zostały przesłane przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego do Sądu przy piśmie z dnia 6 marca 2007 r. W uzasadnieniu postanowienia z dnia 23 marca 2007 r., którym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wymierzył Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanemu w P. grzywnę za nieprzekazanie skargi w terminie, Sąd wskazał, że obowiązkiem organu jest przekazanie skargi wraz z odpowiedzią i aktami sprawy w terminie 30 dni od dnia jej wniesienia, tymczasem organ błędnie potraktował skargę jako zażalenie i przekazał ją do organu wyższej instancji, naruszając tym samym art. 54 § 2 p.p.s.a. Zdaniem Sądu i instancji skarga S. K. czyniła zadość wymogom formalnym i jednoznacznie wskazywała czego dotyczy i nie było podstaw do potraktowania jej jako zażalenia. Następnie Sąd zauważył, że do dnia rozpoznania wniosku skarżącego do Sądu organ nadal nie wypełnił obowiązku z art. 54 § 2 p.p.s.a. W skardze kasacyjnej od tego postanowienia Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. zarzucił naruszenie prawa materialnego przez niewłaściwe zastosowanie art. 37 § 1 kpa i uznanie, że nie zachodziły przesłanki do jego zastosowania i naruszenie prawa procesowego przez błędną wykładnię art. 54 § 2 p.p.s.a. i przyjęcie, że organ nadzoru nie wykonał obowiązków wynikających z tych przepisów, gdy warunkiem skuteczności wniesienia skargi do sądu niezbędnym jest wyczerpanie trybu określonego w art. 37 § 1 kpa i naruszenie prawa materialnego przez błędne zastosowanie art. 55 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna jest oparta na usprawiedliwionych podstawach. Ze znajdujących się w aktach sprawy pism Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. i Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lublinie (k. 17 i 19) wynika, że skarga S. K. z dnia 10 stycznia 2007 r. wraz z aktami sprawy została przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie przy piśmie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lublinie z dnia 6 marca 2007 r. (zn. ...), a więc przed wydaniem postanowienia z dnia 23 marca 2007 r. o wymierzeniu Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w P. grzywny. Wymierzenie grzywny za niezastosowanie się do obowiązków wynikających z art. 54 § 2 p.p.s.a. ma na celu zdyscyplinowanie organu i doprowadzenie do wykonania obowiązku procesowego przekazania akt sprawy do Sądu, dlatego dopełnienie tego obowiązku, choćby nastąpiło z uchybieniem terminu, ale przed wydaniem przez Sąd orzeczenia o wymierzeniu grzywny, powoduje, że postępowanie w przedmiocie wymierzenia grzywny staje się bezprzedmiotowe (zob. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wyd. Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2006, s.166-167). W niniejszej sprawie akta wraz ze skargą zostały przekazane do Sądu zanim zostało wydane orzeczenie o wymierzeniu grzywny, dlatego postępowanie należało umorzyć. Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 189 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.