III SA/Kr 859/06

Sygn. akt III SA/Kr 859/ 06 POSTANOWIENIE Dnia 14 marca 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie składzie następującym: Przewodniczący Sędzia Sędziowie WSA Elżbieta Kremer WSA Halina Jakubiec AWSA Kazimierz Bandarzewski (spr.) Joanna Parada Protokolant po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2007 r. na rozprawie sprawy ze skargi M. R. na uchwałę Rady Miejskiej [...] z dnia 22 października 2003 r. nr [...] w przedmiocie wyboru ławników do Sądu Okręgowego oraz sądów rejonowych na kadencję w latach 2004-2007 postanawia -skargę odrzucić- Rada Miasta [...] uchwałą z dnia 22 października 2003 r. Nr XXVIII/244/03 dokonała wyboru ławników do Sądu Okręgowego oraz sądów rejonowych na kadencję w latach 2004-2007. Uchwała podjęta została z powołaniem się na art.160 § 1 ustawy z dnia 27 :a 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz.U. z 2001 r. Nr 98, póz. 1070 Z późn M. R. w dniu [...] grudnia 2003 r. wezwała Radę Miasta [...] do usunięcia naruszenia prawa dokonanego ww. uchwałą, zarzucając podjęcie jej z naruszeniem art. 162 § p Prawa o ustroju sądów powszechnych oraz podjęcie tej uchwały bez posiadania informacji z [Policji o kandydatach na ławników (akta administracyjne sprawy, karta nr 141}.Pismem z dnia [...] stycznia 2004 r. Przewodniczący Rady Miasta [...] udzielił wzywającej odpowiedzi, z której wynika brak podstaw do zmiany przez Radę Miasta [...] uchwały Nr XXVIII/244/03 z dnia 22 października 2003 r. (akta administracyjne \sprawy, karta nr 143). W dniu [...] lutego 2004 r. M. R. wniosła skargę na tą uchwałę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z żądaniem stwierdzenia nieważności uchwały w całości, zarzucając jej naruszenie przepisów Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej i Prawa o ustroju sądów powszechnych. Skarga zarzuca Radzie Miasta [...] naruszenie art. 162 § 3 Prawa o ustroju sądów powszechnych. Zaskarżona uchwała została bowiem podjęta w momencie, gdy Rada Miasta nie dysponowała jeszcze informacjami z Krajowego Rejestru Karnego oraz od Policji o wszystkich kandydatach na ławników. Zdaniem strony skarżącej stwarzało to niebezpieczeństwo dokonania wyboru ławników, którzy nie spełniają wymogu posiadania nieskazitelnego charakteru, czyli z mocy ustawy są wykluczeni z kręgu kandydatów na ławników (art.158 § 1 pkt 2 Prawa o ustroju sądów powszechnych). Wskazano, że w istocie wyboru dokonał Zespół Opiniodawczy, który przedłożył radnym listę kandydatów, którzy zostali następnie wybrani. Wybrano również osoby, które posiadały negatywną opinię lub były karane. W skardze zarzucono ponadto, że Rada Miasta [...] naruszyła art. 4 Prawa o ustroju sądów powszechnych w ten sposób, że uwzględniono kandydatury zgłoszone przez partie polityczne oraz zastosowano klucz partyjny przy wyborze zaakceptowanych kandydatów. Ponadto nie wybrano kandydatów na ławników zgłoszonych przez Prezesa Sądu Okręgowego w K. W odpowiedzi na skargę Rada Miasta [...] wniosła o jej oddalenie. Odpowiadając na zarzuty skargi Rada stwierdziła, że informacje z Krajowego Rejestru Karnego odnośnie wszystkich kandydatów zostały przedłożone przed głosowaniem. Natomiast opinie z Policji spływały w stosownych terminach, lecz niektóre osoby wymagały dodatkowej weryfikacji. W aktach sprawy znajduje się informacja przekazana przez Policję i opatrzona datą [...] października 2003 r. (akta administracyjne sprawy, karta nr 121) w sprawie M. R. sporządzona przez Policję już po podjęciu zaskarżonej uchwały. Ustosunkowując się do zarzutu wyboru ławników co do których prowadzono postępowania przygotowawcze, lub którzy uzyskali negatywne opinie, Rada Miasta [...] podkreśliła, że prawo nie definiuje pojęcia "nieskazitelny charakter", więc Rada zadecydowała o dokonywaniu oceny kandydatów na podstawie znacznie poszerzonej informacji, nie ograniczającej się do danych przekazanych przez Krajowy Rejestr Karny i przez Policję. Partie polityczne nie zostały wykluczone z kręgu podmiotów mogących zgłaszać kandydatury na ławników. Wśród podmiotów uprawnionych do zgłaszania kandydatów na ławników art, 162 § 1 Prawa o ustroju sądów powszechnych wymienia Zgodnie z art. 1ust. 1 ustawy z dnia 27 czerwca 1997 r. o partiach politycznych :.U. z 1997 r. Nr 79, póz. 85 z późn. zm.) partia polityczna jest dobrowolną organizacją. W konsekwencji nie ma oparcia w prawie przedmiotowym zarzut wadliwości wyborów raików z powodu uwzględnienia kandydatur zgłoszonych przez partie polityczne. Ówcześnie radni byli chronieni przed bezpośrednim naciskiem partii politycznych. Rada Miasta [...] zaprzeczyła stwierdzeniu skarżącej, jakoby wyboru dokonał w locie Zespół Opiniodawczy. Zgodnie z ustawą Zespół ten przedłożył Radzie swą opinię, natomiast ostatecznego wyboru dokonała Rada. Na karcie do głosowania umieszczone zostały /iska wszystkich zgłoszonych kandydatów, a nie tylko nazwiska osób, które zostały pozytywnie zaopiniowane przez Zespół. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 6 lipca 2004 r., sygn. et III SA/Kr 140/04 stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały. W uzasadnieniu tego wyroku podniesiono, że sprawa ta jest objęta kognicją sądu administracyjnego stosownie do art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju łów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, póz. 1269) w związku z art. l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z )2 r. Nr 153, póz. 1270 z późn. zm.), a to dlatego, że dotyczy ona sprawy związanej z wykonywaniem administracji publicznej. Skarżąca była legitymowana do wniesienia skargi, ponieważ nie została wybrana na ławnika sądu powszechnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny podniósł, iż w dacie podjęcia skarżonej uchwały Rada Miasta [...] nie dysponowała informacjami od Policji i nie można usprawiedliwić tego zaniedbania dobrem wymiaru sprawiedliwości ani też ustawowym terminem do dokonania wyboru ławników. Zaskarżoną uchwałą pomniejszono i wyboru skarżącej na ławnika poprzez popełnienie istotnych uchybień. Na ten wyrok skargę kasacyjną wniosła Rada Miasta [...] zarzucając nieważność postępowania sądowoadministracyjnego z powodu brania udziału w wydawaniu wyroku dwóch sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego. Wskazano na naruszenie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym, polegające na braku posiadania przez skarżącą interesu prawnego w zaskarżeniu przedmiotowej uchwały, a sama uchwała nie reguluje sprawy z zakresu administracji publicznej. Błędnie przyjęto brak dysponowania przez Radę Miasta [...] informacjami z Policji i co najwyżej Sąd mógłby stwierdzić nieważność (przedmiotowej uchwały tylko w odniesieniu do tych wybranych ławników, w stosunku do których Rada nie dysponowała pełnymi informacjami. Zarzucono brak analizy całości (materiału w sprawie przez sąd administracyjny. W skardze kasacyjnej podniesiono, że w istocie uchwała ta nie dotyczy samej skarżącej, ponieważ jej nie wymienia. Wojewoda [...] kontrolując tą uchwałę nie stwierdził jej nieważności. Wskazano również, że [podejmując tą uchwałę radni uzyskali ogólną informację o wszystkich kandydatach na ławników, zaś obowiązujące przepisy nie zawierały wymogu opiniowania w szczególnej formie. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 25 maja 2005 r, uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu tego wyroku podniesiono, że zarzut niewłaściwego składu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego jest niezasadny, zaś przedmiotowa uchwała została podjęta w sprawie z zakresu administracji publicznej. Skarżąca miałaby legitymację do zaskarżenia tej uchwały, gdyby przy jej podejmowaniu doszło do naruszenia prawa. Sam fakt braku wybrania skarżącej na ławnika nie może być uznany za naruszenie przysługujących jej uprawnień, ponieważ osoba kandydująca nie posiada prawa domagania się wyboru i żaden przepis nie gwarantował tego skarżącej. Podniesiono, że Sąd nie dysponował kompletem materiałów a tym samym nie ustalił, czy przedmiotową uchwałę podjęto prawidłowo czy też :ważności uchwały w części. Rada Miasta [...] w piśmie procesowym z dnia [...].10.2006 r. wniosła o odrzucenie skargi M. R., zarzucając wniesienie jej z naruszeniem ustawowego 60-dniowego :rminu. Podniesiono, że od dnia [...] grudnia 2003 r. do dnia [...] lutego 2004 r. upłynęło ponad dni, a tym samym nie zachowano terminu. Ostatnim dniem skutecznego wniesinia skargi winien być [...] lutego 2004 r. Skarżąca w odpowiedzi na ten zarzut podniosła, iż jest on niezasadny, ponieważ ; upływu terminu do wniesienia skargi nie stwierdził ani Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 6.07.2004 r., ani Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając skargę kasacyjną ' od tego wyroku. Skargę wniesiono z zachowaniem 30-dniowego terminu liczonego od dnia otrzymania odpowiedzi organu na wcześniejsze wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Na rozprawie strony podtrzymały swoje żądania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarżąca w dniu [...] lutego 2004 r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na uchwałę Rady Miasta [...] z dnia 22 października 2003 r. Nr XXVIII/244/03 w sprawie wyboru ławników do Sądu Okręgowego oraz sądów rejonowych na kadencję w latach 2004-2007. Skarżąca w dniu [...] grudnia 2003 r. wezwała Radę Miasta [...] do usunięcia naruszenia prawa ww. uchwałą. W dniu [...] stycznia 2004 r. Przewodniczący Rady Miasta [...] udzielił skarżącej odpowiedzi o braku podstaw do zmiany ww. uchwały. Właściwym do rozpoznania niniejszej skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, który w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U, z 2002 r. Nr 153, póz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., uprawniony jest do badania, czy przy wydaniu zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania. nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 P.p.s.a.). W niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny wydał w dniu 6 lipca 2004 r. wyrok, sygn. akt III SA/Kr 140/04, mocą którego stwierdzono nieważność zaskarżonej uchwały z dnia 22 października 2003 r. Nr XXVIII/244/03. Od tego wyroku Rada Miasta [...] wniosła skargę kasacyjną, zarzucając nieważność postępowania w zakresie nieprawidłowej obsady Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, a także wskazano na błędną wykładnię przepisów postępowania i prawa materialnego. Żaden z zarzutów skargi kasacyjnej nie dotyczył wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po upływie ustawowego terminu. Tym samym Naczelny Sąd Administracyjny nie mógł orzec o przekroczeniu terminu do wniesienia skargi, ponieważ stosownie do treści art. 183 § 1 P.p.s.a., Sąd ten rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, a z urzędu bierze pod uwagę tylko nieważność postępowania. Przesłanki nieważności postępowania enumeratywnie zostały wyliczone w art. 183 § 2 P.p.s.a., zgodnie z którym nieważność postępowania zachodzi w następujących przypadkach: 1) niedopuszczalności drogi sądowej; 2) braku zdolności sądowej lub procesowej strony, braku organu powołanego do jej reprezentowania lub przedstawiciela ustawowego, albo braku należytego umocowania pełnomocnika strony; 3) prowadzenia postępować sądowoadministracyjnego w tej samej sprawie, w której już wcześniej wszczęto postępowanie lub prowadzenia postępowania w sprawie już prawomocnie osądzonej; 4) wydania orzeczenia przez sąd w składzie sprzecznym z przepisami prawa albo brania udziału w rozpoznaniu sprawy sędziego wyłączonego z mocy ustawy; (pozbawienia możności obrony swoich praw przez stronę; i wydania przez wojewódzki sąd administracyjny orzeczenia w sprawie, w której właściwym jest Naczelny Sąd Administracyjny. Żadne inne przesłanki z urzędu Naczelny Sąd Administracyjny nie może uwzględnić w 'orzeczeniu, wydawanym na skutek wniesienia skargi kasacyjnej. Porównując art. 183 § 2 P.p.s.a. z art. 58 § 1 P.p.s.a. należy wskazać, że część przesłanek skutkujących odrzuceniem skargi nie zostało przez ustawodawcę zakwalifikowane jako przesłanki stwierdzające nieważność postępowania. Jedną z takich przesłanek jest wniesienie skargi po upływie terminu do jej wniesienia (art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Tym samym nie jest zasadny argument podniesiony przez skarżącą, zgodnie z którym w związku z brakiem wypowiedzenia się przez sądy administracyjne orzekającej w tej sprawie co do przekroczenia terminu do wniesieni skargi, należy uznać, iż została ona wniesiona w terminie. Jak zostało to wyjaśnione, w tej sprawie w związku ze związaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego granicami skargi kasacyjnej i ścisłym określeniem przesłanek, które Sąd ten uwzględnia z urzędu, nie było możliwe ustosunkowanie się do terminu wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Z kolei należy podnieść, iż Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 25 maja 2005 r. uchylił zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 6 lipca 2004 r., sygn. akt III SA/Kr 140/04 i tym samym sprawa ta podlega rozpoznaniu od początku. W związku z tym nie było przeszkód, aby w pierwszej kolejności zbadać, czy zachodzi jakakolwiek przesłanka odrzucenia skargi, zwłaszcza, że taki wniosek złożyła jedna z stron - Rada Miasta [...] Od rozstrzygnięcia tej kwestii uzależnione jest dalsze merytoryczne badanie sprawy. Zgodnie z art. 101 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, póz. 1591 z późn. zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego, a w sprawie wezwania do usunięcia naruszenia stosuje się przepisy o terminach załatwiania spraw w postępowaniu administracyjnym. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego pod rządami ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. z 1995 r. Nr 74, póz. 368 z późn. zm.) przyjmowano, iż w sprawie zaskarżenia do sądu administracyjnego uchwał organów gminy w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym stosuje się termin do wniesienia skargi określony w art. 35 ust. 1 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, którego bieg rozpoczynał się osią doręczenia skarżącemu odpowiedzi są wezwanie do usunięcia naruszenia jego interesu prawnego tub uprawnienia, gdy odpowiedź została doręczona przed upływem dwumiesięcznego terminu przewidzianego dla rozpatrzenia wezwania. Jeżeli odpowiedzi nie doręczono, termin do wniesienia skargi biegł od dnia upływu tego dwumiesięcznego terminu, jednakże gdy spóźniona odpowiedź na wezwanie została doręczona przed upływem terminu do wniesienia skargi, termin ten liczony był od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie. W zmienionym stanie prawnym uchwała ta straciła swą aktualność. Podkreślił to Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w późniejszym orzecznictwie. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 22.07.2005 r., sygn. akt I OSK 108/05, opub. W •X nr 186589 wprost wskazał, że "skargę do sądu administracyjnego na uchwałę podjętą :z organ powiatu w sprawie z zakresu administracji publicznej wnosi się między dziesiątym a sześćdziesiątym dniem licząc od daty wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, jeżeli odpowiedź na to wezwanie nie zostanie udzielona przez organ tej jednostki samorządu terytorialnego w ciągu miesiąca (art. 35 k.p.a. w zw. z art. 87 ust. 4 u.s.p. 53 § 2 p.p.s.a.)". Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1.07.2005 r., rgn. akt OSK 1634/04, opub. W LEX nr 186585 zawiera następującą tezę: "na podstawie art. U ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym organ gminy ma obowiązek rozpoznać wniosek o usunięcie naruszenia prawa w terminie miesięcznym od dnia jego wniesienia. Po upływie tego czynu skarżący może złożyć skargę do sądu, przy czym ostatnim dniem terminu do Wniesienie skargi jest upływ ostatniego z sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania". Takie samo stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 1.09.2005 r., sygn. akt: l OSK 785/05 oraz w wyroku z dnia 1.07..2005 r. sygn. akt OSK 1634/04 (niepubl.), a także stanowisko takie zaprezentowano w doktrynie prawa: B. Lamiak: Glosa do uchwały SN z dnia 8 czerwca 1995 r., III AZP 9/95, publ.: OSP z 1996 r., 4, póz. 70). Zgodnie z powyższym art. 53 § 1 P.p.s.a. ustala termin trzydziestodniowy do miesienia skargi, w tym skargi na uchwały organów samorządowych podjętych w sprawie zakresu administracji publicznej w trybie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym. W Związku z tym należy wskazać, iż skargę do sądu administracyjnego na uchwałę rady gminy sprawie z zakresu administracji publicznej wnosi się między trzydziestym a Sześćdziesiątym dniem licząc od daty wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, jeżeli odpowiedź na to wezwanie nie zostanie udzielona przez organ jednostki samorządu tonalnego w ciągu miesiąca. Udzielenie odpowiedzi między 30 a 60-dniem od dnia wezwania nie ma wpływu na termin wniesienia skargi, który w takim przypadku winien być :złożony od dnia wezwania organu gminy, a nie od dnia otrzymania odpowiedzi na to wezwania Wykładnia taka wynika a z treści art. 1 02a ustawy o samorządzie gminnym, tory wyłącza w tych sprawach zastosowanie jedynie art. 52 § 3 i 4 P.p.s.a. Wyłączenie to oznacza, że pozostałe przepisy P.p.s.a. dotyczące wnoszenia skargi do sądu administracyjnego [będą miały zastosowanie, o ile ustawa o samorządzie gminnym nie stanowi inaczej. Oprócz wpomnianego art. 53 § 1 P.p.s.a. ma zastosowanie art. 53 § 2 tej ustawy. Stanowi on, że termin na wniesienie skargi w wypadku nie udzielenia odpowiedzi przez organ na wezwanie jego do usunięcia naruszenia prawa wynosi sześćdziesiąt dni od doręczenia wezwania. Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie (w postanowieniu z 20 (września 2005 r., sygn. akt: l OSK 785/05) zmiana zatem stanu prawnego upoważnia do weryfikacji tezy, że terminy załatwiania spraw w postępowaniu administracyjnym, do którego odsyła art. 101 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym w sprawach wezwania do usunięcia [naruszenia prawa winny odpowiadać maksymalnemu terminowi przewidzianemu w art. 35 § |3 k.p.a., czyli terminowi dwumiesięcznemu. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia l lipca 2005 r. sygn. akt OSK 1634/04 (niepubl,) zwrócił też uwagę, że w praktyce dwumiesięczny termin do rozpoznania wezwania wynosiłby 62 dni (np. miesiące grudzień -[styczeń, czy lipiec- sierpień), co uniemożliwiałoby złożenie skargi w terminie zakreślonym !art. 53 § 2 P.p.s.a, Taką sprzeczność pomiędzy tymi przepisami można jedynie usunąć przyjmując, że na podstawie art. 101 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym organ gminy ma obowiązek rozpoznać wezwanie w terminie miesięcznym od jego wniesienia. Po bezskutecznym upływie tego terminu skarżący może wnieść skargę do sądu, przy czym ostatnim dniem terminu do wniesienia skargi jest upływ ostatniego sześćdziesiątego dnia od dnia wniesienia wezwania. Za przyjęciem miesięcznego terminu do "udzielenia" odpowiedzi na wezwanie mawia także to, iż wezwanie w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym stanowi surogat środka zaskarżenia. W tym zakresie pogląd ten znalazł swe odzwierciedlenie już we wcześniejszym orzecznictwie sądowym. W uzasadnieniu postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego wydanego w składzie siedmiu sędziów, z dnia 24 czerwca 2002 r. sygn. akt OSA 2/02, opub. ONSA z 2003 r., nr 1, póz. 2 Sąd ten stwierdził, że skoro wezwanie do usunięcia naruszenia, o którym mowa w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym jest surogatem odwoławczego, to nie ma podstaw by traktować je inaczej niż określają to przepisy tyczące klasycznych środków odwoławczych w administracyjnym postępowaniu jurysdykcyjnym. Jeśli tak to uzasadnionym jest przyjęcie terminu miesięcznego do rozpatrzenia wezwania, bowiem termin ten odpowiada terminowi przewidzianemu w art. 35 § k.p.a. do rozpatrzenia odwołania. Innymi słowy termin do wniesienia skargi do sądu Administracyjnego na uchwałę organu gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym wynosi 30 dni, liczony po upływie trzydziestego dnia od dnia doręczenia organowi wezwania do usunięcia naruszenia prawa, jeśli organ gminy nie udzielił odpowiedzi na to wezwanie .Podkreślić przy tym należy, iż późniejsze udzielenie odpowiedzi na wezwanie nie woduje, że skarga wniesiona między trzydziestym a sześćdziesiątym dniem licząc od daty wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa jest skargą przedwczesną, na pewno lak skarga wniesiono po upływie sześćdziesięciu dni licząc od daty wniesienia wezwania usunięcia naruszenia prawa jest skargą spóźnioną. Przedstawiona wykładnię należy odnieść również do takiego przypadku, w którym ;zwania dokonano przed dniem 1 stycznia 2004 r. a samą skargę wniesiono już po 1 stycznia 2004 r. Zgodnie z art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające iwę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, póz. 1271 ze zm.), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r, i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu sądami administracyjnymi, z wyjątkiem przepisów dotyczących wpisu i kosztów stepowania. Oznacza to, że w tej sprawie należy od początku stosować przepisy P.p.s.a. w zakresie sposobu liczenia terminu do wniesienia skargi. Odnosząc powyższe rozważania do przedmiotowej sprawy należy wskazać, że skarżąca M. R. wezwała w dniu [...] grudnia 2003 r. Radę Miasta [...] do mięcia naruszenia prawa. Odpowiedź na powyższe wezwanie została sporządzona i wysłana do wnioskodawczyni w dniu [...] stycznia 2004 r., czyli po upływie 30 dni od daty wezwania. W aktach sprawy brakuje dowodu doręczenia odpowiedzi na wezwanie wnioskodawcy z treści skargi wynika jednak, że została ona doręczona strome. Tym samym termin sześćdziesięciodniowy do wniesienia skargi na uchwałę Rady Miasta [...] winien być liczony od daty wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia iwa, czyli począwszy od dnia [...] grudnia. Tym samym ostatni dzień do wniesienia skargi upływał z dniem [...] lutego 2004 r. (poniedziałek). Wprawdzie 60-ty dzień mijał [...] lutego 2004 ale była to niedziela, stąd ze względu na treść art. 83 § 2 P.p.s.a. - zgodnie z którym jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy - za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Skarga M. R. została natomiast wniesiona w dniu [...] lutego 2004 r. Tym samym skarga została złożona po upływie maksymalnego terminu sześćdziesięciu dni liczonego od daty wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Do zachowania w tej sprawie nie ma znaczenia data doręczenia skarżącej odpowiedzi na wezwanie usunięcia naruszenia prawa .Mając na uwadze, że skarżąca złożyła skargę na uchwalą Rady Miasta [...] z uchybieniem terminu do jej wniesienia, który to termin - wobec braku wniosku skarżącej - nie został przywrócony, skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., zgodnie którym sąd odrzuca wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W związku z wyższym Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.