I SA/Gd 959/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Małgorzata Tomaszewska, Sędzia WSA Ewa Wojtynowska, Protokolant Starszy Referent Beata Jarecka, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 9 marca 2007 r. sprawy ze skargi K. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G z dnia 2 października 2006 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych oddala skargę. I SA/Gd 959/06 U z a s a d n i e n i e Pani K. P. w dniu 6 stycznia 2004 r., przed upływem 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nabyła nieruchomość, sprzedała działkę gruntu nr [...] obszaru 0.10,00 ha położonej w G. przy ul. [...] za cenę 19.000,00 zł, w związku z czym Naczelnik Urzędu Skarbowego decyzją z dnia 8 marca 2006 r., określił zobowiązanie podatkowe w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych w wysokości 1.900,00 zł. Pani K. P. złożyła odwołanie od powyższej decyzji, wnosząc o jej uchylenie i zwolnienie od opodatkowania dochodów uzyskanych ze sprzedaży przedmiotowej działki na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Dyrektor Izby Skarbowej, decyzją z dnia 2 października 2006 r., utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu organ odwoławczy wyjaśnił, iż skarżąca osiągnęła przychód zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r., o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14 poz. 176 z późn. zm.). Wskazał również Dyrektor Izby Skarbowej, że ustawodawca przewidział też wyjątek, w którym dochód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości może być zwolniony z opodatkowania. W myśl postanowień art. 21 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wolne od podatku dochodowego są przychody uzyskane z tytułu sprzedaży całości lub części nieruchomości wchodzących w skład gospodarstwa rolnego; zwolnienie nie dotyczy przychodu uzyskanego ze sprzedaży gruntów, które w związku z tą sprzedażą utraciły charakter rolny lub leśny. Zgodnie z brzmieniem art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r., o podatku rolnym (Dz. U. z 1993 r. Nr 94, poz. 431 ze zm.), za gospodarstwo rolne uważa się obszar gruntów, o których mowa w art. 1, o łącznej powierzchni przekraczającej 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy, stanowiących własność lub znajdujących się w posiadaniu osoby fizycznej, osoby prawnej albo jednostki organizacyjnej, w tym spółki, nieposiadającej osobowości prawnej. Z powyższego wynika, że ustawa z dnia 15 listopada 1984 r., wiąże obowiązek podatkowy w podatku rolnym przede wszystkim z faktem posiadania gruntów, nie zaś z uzyskiwanymi z tych gruntów dochodami, w związku z czym zaprzestanie działalności lub ograniczenie produkcji nie daje podstaw do uznania, iż nieuprawiany grunt zostaje automatycznie wyłączony z gospodarstwa rolnego, jak również nie może stanowić podstawy do zwolnienia z obowiązku odprowadzania podatku rolnego (wyroki NSA z dnia 13 lutego 1992 r., sygn. akt SA/Wr 1396/91; 02 czerwca 1999 r., sygn. akt l SA/Gd 2622/98). W ocenie Dyrektora Izby Skarbowej utrata charakteru rolnego gruntów następuje poprzez wyłączenie tych gruntów z produkcji rolnej, polegające na faktycznym przekształceniu sposobu ich użytkowania. Takie stanowisko zajął także Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 2 czerwca 1999 r., sygn. akt l SA/Gd 2622/98: ,,w wyniku ukształtowania się linii orzeczniczej ugruntowanym stał się pogląd, w którym odstąpiono od koncepcji formalnoprawnego rozumienia utraty charakteru rolnego gruntów w świetle art. 21 ust. 1 pkt 28, uzależniającego tę cechę od treści planu zagospodarowania przestrzennego, na rzecz odniesienia do działań gruntów". Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że pani K. P. w dniu 12 grudnia 2002 r., aktem notarialnym dokonała zakupu prawa własności działki niezabudowanej Nr [...] stanowiącej grunt rolny o powierzchni 1.86.91 ha położonej w G. przy ul. [...]. Po dokonaniu podziału tej nieruchomości na mniejsze działki w dniu 6 stycznia 2004 r., podatniczka przeniosła na rzecz państwa G. i A. P. prawo własności nieruchomości stanowiącej działkę gruntu nr [...] obszaru 0.10.00 ha za cenę 19.000,00 zł. Zarówno w treści powyższej umowy, jak i umowy warunkowej sprzedaży zawartej w dniu 11.12.2003 r., nie określono przeznaczenia nabywanego gruntu. Z oświadczenia G. A. P. zawartego w § 1 umowy warunkowej sprzedaży wynika, że nie jest on rolnikiem indywidualnym w rozumieniu art. 6 ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 r., o kształtowaniu ustroju rolnego. Dodatkowo w piśmie z dnia 28 grudnia 2005 r., nabywca gruntu A. P. oświadczył, że kupił przedmiotową działkę jako rolę i w obecnym czasie nie jest ona uprawiana, leży odłogiem, nie użytkuje jej. Dyrektor Izby Skarbowej stoi na stanowisku, że będąca przedmiotem sprzedaży nieruchomość - działka nr [...] pomimo, dla której w 2004r nie obowiązywał już plan zagospodarowania przestrzennego, faktycznie utraciła charakter rolny. Taki stan rzeczy wynika z oględzin dokonanych w dniu 27 czerwca 2006 r., w toku, których ustalono, iż na działce nr [...] nie poczyniono jakichkolwiek działań związanych z uprawą roli czy inną działalnością rolniczą. Działka ta nie jest ogrodzona i stanowi łąkę porośniętą nieskoszoną trawą o wysokości około 50 cm, co potwierdza brak oznak prowadzenia na niej czynnej gospodarki rolnej. Zasadność powyższego stanowiska potwierdza również wystąpienie nabywcy tej nieruchomości z wnioskiem o ustalenie warunków jej zabudowy w związku z planowaną inwestycją budowy budynku mieszkalnego i budynków gospodarczych pod uprawy rolne (pieczarkarnia) wraz z przyłączami instalacyjnymi (decyzja z dnia 9.03.2004 r.). Jak bowiem stwierdził NSA w wyroku z dnia 08 listopada 2000 r., (sygn. akt l SA/Gd 910/00): "(...) skoro wola nabywców została w pełni ujawniona i stan ten utrzymał się aż do dnia oględzin przedmiotowych działek, to nie może być najmniejszych wątpliwości, iż zarówno w dacie nabycia gruntów (...) jak i w późniejszym czasie sprzedane grunty utraciły charakter rolny". Ponadto z materiału zgromadzonego w sprawie wynika, że przedmiotowa działka usytuowana jest w dzielnicy G. Wbrew twierdzeniom odwołującej jest to rejon atrakcyjny pod względem budownictwa indywidualnego, co dodatkowo przesądza o intencji nabywcy przedmiotowej działki. W 2004 r., ceny gruntów rolnych położonych przy ul. [...] tj., w tym samym rejonie gdzie położona była zbywana nieruchomość o powierzchni powyżej 1 ha oscylowały w wysokości 9,61 zł za m kw., natomiast działki o powierzchni ok. 1000 m kw., które utraciły charakter rolny ze względu na swoją powierzchnię sprzedawane były za cenę około 19,00 zł za m kw. a zatem nawet gdyby przyjąć, co podnosi odwołująca, iż tylko jej grunt miał uzbrojenie i przylegał do drogi asfaltowej to i tak cena sprzedaży tego gruntu za m kw. w wysokości 19,00 zł znacznie odbiegała od ceny sprzedaży za grunt rolny w tym rejonie. Ponadto z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika bezspornie, iż w cenie 19,00 zł za m kw. sprzedawane były działki nierolnicze, niezabudowane, usytuowane w tym samym rejonie. O utracie rolnego charakteru gruntu w związku z jego sprzedażą świadczy również jego powierzchnia znacznie poniżej 1 ha. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżąca K. P. zarzuciła, że Dyrektor Izby Skarbowej niezgodnie z obowiązującym prawem i stanem faktycznym przyjął, iż sprzedany dniu 6 stycznia 2004 r., grunt utracił charakter rolny. W jej ocenie intencją nabywcy działki Nr 67/6 była kontynuacja rolnego przeznaczenia terenu poprzez prowadzenie produkcji ogrodniczej. W tym celu wystąpił do Urzędu Miasta z wnioskiem o budowę siedliska ogrodniczego. Skarżąca wskazała też, że nabywca gruntu nie ma obowiązku deklarowania w akcie notarialnym, w jakim celu nabył ziemię, nie musi być również rolnikiem, aby prowadzić gospodarstwo ogrodnicze. Skarżąca zarzuca ponadto, że pomimo podniesionego przez nią w odwołaniu argumentu dotyczącego lokalizacji sprzedanego gruntu. Dyrektor Izby Skarbowej nie ustosunkował się do niego. Według skarżącej przedmiotowy grunt ze względu na położenie w bezpośrednim sąsiedztwie lotniska [...] nie nadaje się pod zabudowę. Nabywca wobec odmowy wydania decyzji ustalającej warunki zabudowy oczekuje na uchwalenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Sąd administracyjny w granicach swojej właściwości bada zgodność zaskarżonych decyzji z prawem. Sąd rozpoznający niniejszą sprawę przychyla się do poglądu, że utrata charakteru rolnego gruntów następuje poprzez wyłączenie tych gruntów z produkcji rolnej polegające na faktycznym przekształceniu sposobu ich użytkowania (por. wyrok NSA z dnia 2 czerwca 1999 r., sygn. akt l SA/Gd 2622/98, z dnia 8 listopada 2000 r., sygn. akt l SA/Gd 910/00, z 16 maja 2001 r., sygn. l SA/Gd 223/00, z 29 sierpnia 2001 r., sygn. akt l SA/Gd 1870/00 niepubl.). W rozpoznawanej sprawie organy podatkowe dokonały oceny wszystkich zebranych w sprawie dowodów zgodnie z zasadami swobody w granicach prawem dozwolonych. Spójnie i logicznie wykazano przesłanki uzasadniające stanowisko, że sprzedawane grunty utraciły charakter rolny. Wbrew zarzutom skargi, uwzględniono treść pism kierowanych do Urzędu Miasta . Zebrany w sprawie materiał dowodowy potwierdza, że nabywcy działki o wielkości 0.10.00 ha mieli zamiar wybudowania domu mieszkalnego i budynków gospodarczych - pieczarkarni, jednakże złożony przez nich wniosek nie został uwzględniony. Organy słusznie uwzględniły też treść umowy zawartej przez stronę skarżącą w dniu 6 stycznia 2004 r., w której nie określono przeznaczenia nabywanego gruntu, podobnie jak i w umowie z dnia 21.11.2003 r. dotyczącej warunkowej sprzedaży. Oświadczenie nabywcy z dnia 28.12.2005 r. określające przedmiotową działkę jako rolę, która nie jest uprawiana, oceniono w kontekście powierzchni nabytej działki, wcześniejszego pisma skierowanego do Urzędu Miasta i cen gruntów rolnych i nierolniczych w tym rejonie miasta, dlatego też wola nabywcy działki dotycząca planowanego przez niego przeznaczenia gruntu została prawidłowo ustalona. Stąd też twierdzenia skarżącej, iż nabywca oczekuje na zmianę planu zagospodarowania przestrzennego, w celu prowadzenia produkcji ogrodniczej na tym terenie, w świetle całości zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie zasługuje na uwzględnienie. Odnosząc się do zarzutu nieuwzglęnienia położenia nieruchomości w bliskości pasa startowego lotniska należy stwierdzić, że organy podatkowe ustosunkowały się do tego argumentu podnoszonego w toku postępowania. W sprawie nie jest istotne, iż do chwili orzekania zamiar wybudowania na spornej działce budynku mieszkalnego jak i budynków gospodarczych nie został zrealizowany, istotne jest, że zamiarem nabywcy nie było prowadzenie gospodarstwa rolnego na tej nieruchomości. Z tych względów, uznając skarga za bezzasadną. Sąd na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji.